خانه / عاشقانه جدید / احساسی عاطفی

احساسی عاطفی

ﺯﻧﺪﮔﻴﻢ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﻛﺮﺩﻡ . ﺣﺎﻻ ﻧﻔﺲ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﻣﻨﺖ ﺳﺮﻡ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﺩ ! ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ … ﻫﻮﺍﻱ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺍﺳﺖ
ﻧﺎﺯﻧﻴﻨﻢ ! ﺩﻳﮕﺮ ﻧﮕﻮ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ! ﺍﮔﺮ ﻣﻲ ﺭﻭﻱ ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺩﺍﻉ ﺑﺮﻭ … ﮔﻠﻪ ﺍﻱ ﻧﻴﺴﺖ !!!!!

ﺷﮑﺴﺘﻢ
ﻧﻪ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ..
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ..
ﻫﻴﭽـــ ﻛﺴــ
ﻭﻳﺮﺍﻧﻲ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺣﺴـــ ﻧﻜﺮﺩ
ﺭﻭﺯ ﺭﻓﺘﻨــــــــﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃــــــــــﺮ ﺩﺍﺭﯼ ؟
ﮐﻔــــــﺶ ﻫﺎﯾــــﺖ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﮐــــــــﺮﺩﻩ ﺑــــﻮﺩﯼ . . .
ﻣﺒـــــﺎﺩﺍ ﺻﺪﺍﯾـــــﺶ ﮔﻮﺵ ﻫﺎﯾـــــﻢ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺭ ﺩﻫـــــــــﺪ ! ! !
ﻧـــــﻮﮎ ِ ﭘﺎ ، ﻧـــــﻮﮎ ِ ﭘﺎ ﺩﻭﺭ ﺷــــﺪﯼ
ﺍﺯ ﻫﻤﯿـــــﻦ ﮔﻮﺷــــﻬـ ﮐﻨــــﺎﺭ
.
.
.
ﻭ ﺍﻣــــــــﺮﻭﺯ
ﺑﯽ ﺳــــــﺮ ﻭ ﺻـــــــــﺪﺍ ﭘﯿﺪﺍﯾـــــﺖ ﺷﺪ
ﺗـــــﺎ ﺑــــﻪ ﺭﺥ ﻧﮑﺸـــــــــﯽ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺗـــــــــــــﻢ ﺭﺍ
ﺍﯾـــــﻦ ﺑـــــﺎﺭ ﮐﻔــــﺶ ﻫﺎﯾـــــﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺯﺩﻡ
ﻣﺒــــــــــﺎﺩﺍ ﻓﮑـــــﺮ ِ ﺭﻓﺘــــــــــﻦ ﺑﻪ ﺳـــــﺮﺕ ﺑﺰﻧــــــــﺪ
ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕـــﻮ
ﺗﺎ ﺑـــﺎﻭﺭﺕ ﮐﻨﻨــــﺪ
ﺁﺏ ﺯﯾﺮ ﮐﺎﻩ ﺑﺎﺵ
ﺗﺎ ﺑـﻬـــﺖ ﺍﻋﺘـــــﻤﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ
ﺑﯽ ﻏﯿــــﺮﺕ ﺑﺎﺵ
ﺗﺎ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺣــــــﺲ ﮐﻨﻨــــﺪ
ﺧﯿـــــﺎﻧﺖ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺒــــﯿﻦ
ﺗﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎﺷﻨـــﺪ
ﮐــــﺬﺏ ﺑﮕﻮ
ﺗﺎ ﻋﺎﺷـــــﻘﺖ ﺷﻮﻧﺪ
ﻫﺮﭼـــﻪ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﮕــــﻮ ﺩﺍﺭﻡ
ﻫﺮ ﭼﯽ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﮕﻮ ﺑﻬﺘﺮﯾـﻨـــﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﮔﺮ ﺳــﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﮔﺮ ﺭﺍﺳـــــﺖ ﮔﻮﯾﯽ ﺍﮔﺮ ﺑـــﺎﻭﻓـــــﺎﯾﯽ ﺍﮔﺮ ﺑـــﺎ
ﻏﯿـــــﺮﺗﯽ ﺍﮔﺮ ﯾﮏ ﺭﻧﮕﯽ
ﻫﻤﯿﺸــــــﻪ ﺗـﻨــــــﻬﺎﯾﯽ
ﻫﻤﯿﺸـــــﻪ ﺗﻨﻬــــــــــﺎ !…..
زحمتی بیهوده
دقتی بسیار
گذاشتن رد اشک
در انتهای نامه ای که هرگز خوانده نخواهد شد.
ﻣﻲ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﻧﻘﺎﺷﻲ ﮐﻨﻢ
ﺩﻳﺪﻡ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻨﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﻭﺭﻕ ﺟﺎ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ
ﮐﻤﻲ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺗﺮ ﺑﻴﺎ، ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ
ﺟﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﭘُﺮ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ
ﺍﺣﺴﺎﺱ … ﺳﯿﺮﯼ ﭼﻨﺪ؟؟ !
ﺁﺩﻡ ﻫــﺎﯼ ﻋﺠﯿﺒـــﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﯾﻨﺠــﺎ !
ﺩﻭﺳﺘــﯽ ﻫــﺎﯾﺸﺎﻥ ﻧـــﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺳــﺖ
ﺩﻟﺒﺴﺘــﻦ ﺷـــﺎﻥ ﻏﺮﯾـــﺐ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺭﻓﺘــﻦ ﺷﺎﻥ ﺁﺷﻨـــﺎ !…
ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﻡ
ﻛﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺑﺎ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﺎﻧﻮﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺍﻣﻨﯿﺖ
ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺍﻣﻨﯿﺖ
ﻣﺤﺴﻮﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺗﻤﺎﻡ ﺯﯾﺒﺎﯼ
ﺭﺍ ﻟﻤﺲ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ
ﻣﻠﻤﻮﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﭘﺲ ﺍﻣﺎﻧﻢ ﺑﺪﻩ
ﻛﻪ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺍﯾﻦ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﯾﺎﺑﻢ
دوری لطیف ترین غم دنیاست وقتی دورمی مانی ازآنکه دوستش داری دل چون تکه پارچه ی جامانده برسیم خاردارروزگارمیشود،که حتی نوازش نسیم هم پاره اش میکند.
ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﻓﺮﻭﺷﻢ ، ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﺑﻬﺎ … ﻭﻟﯽ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﺧﺮﺝ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ … ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻻﯾﻖ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ! …
رویاها را ول کن دلم…

هیچ (( تو )) یى دوستت نداشته…

حتى (( تو ))هاى رویاهایت نیز…

با (( تو )) هاى دیگر رفتند…

بلند شو رویا دیدن بس است…

ﯾﺎ ﺑﺎﺵ
ﯾﺎ ﺑﺮﻭ …
ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻣﺮﺍﻗﺒﻢ ﺑﺎﺷﯽ
ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺑﺪﺍﺭﯼ

ﻣﻦ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﺎﺗﻢ
ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺣﺴﺖ ﻧﮑﻨﻢ
ﺩﻭﺭﯼ ﺭﻭ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ
ﯾﺎ ﺑﺎﺵ
ﯾﺎ ﺑﺮﻭ
سرگذشت کشته شدن احساس من به دست تو،
سرگذشت آهویی است که از روی کنجکاوی
لحظه ای ایستاد تا تفنگ شکارچی اش را ببیند…
ﺍﺭﺯﺵ ﯾﮏ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﻪ ﺷﺪّﺕ ﺁﻥ ﻧﯿﺴﺖ ..

ﺑﻪ ﻣﺪّﺕ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ..

ﺍﮔﺮ…

ﻋﺸﻘﺖ ﮐﻮﺭﻡ ﮐﻨﻪ…

ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ…

ﺣﺲ ﺑﻮﺩﻧﺖ…

ﻗﺸﻨﮕﺘﺮ ﺍﺯ…

ﺩﯾﺪﻥ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ..

دیشب چشم هایم را بر هم گذاشتم و آرزویی در دل کردم
آرزویی هر چند بچه گانه
هر چند از روی دل
هر چند می دانم ممکن است به آرزویم نرسم
ولی حتی اگر به آرزویم نرسم٬
من تا آرزوها و هر جا که درها را باز کنی با تو هستم و خواهم بود
هرگز تو را فراموش نخواهم کرد
حتی اگر فاصله ها باعث دوری دیده ها گردد
همیشه در دلم خواهی ماند
جایی که جای هیچ کسی نیست بجز تو
و هیچ کسی نمی تواند جای تو را در دلم بگیرد…
نگاه معصومت در یاد من همیشه جاوید است
برای همیشه…
.ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺮدم ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﮑﻦ , اﻳﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻫﺮروز ﺗﻮرا ﺟﻮر دﻳﮕﺮی ﻣﻰﺧﻮاﻫﻨﺪ
ﺳﺎﮐﺘﻢ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻫﺮﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺷﻠﻮﻍ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺩﺧﺘﺮ ﺳﺎﺩﻫﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻡ …
ﻟﯿﺎﻗﺖ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺩﺧﺘﺮﮐﯽ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻧﯿﺎﯾﺶ
ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﻧﺰﺩﻩ ﺍﺵ ﺑﺎﺷﺪ
دعایت میکنم من در میان ربنای سبز دستانم، دعایم کن سر سجاده سبزت میان بغض چشمانت، گمانم هم دعای من بگیرد هم دعای تو، دعایم کن…
ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﻟﺐ ﺑﻪ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻧﺰﺩﻩ ﺍﻡ
ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺳﻮﺯﯼ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﺁﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﺮﺟﺖ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﻣﺮﺍ
ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯼ…..
ﻫَﻤﯿﺸـِـــﮧ ﺁﺯ ﺁﻣَﺪﻥ “ﻥ” ﺑَﺮ ﺳﺮ “ﮐَﻠـــِـــــﻤﺂﺕ” ﻣﯽ ﺗَﺮﺳـــَــﻤـ.

ﻧَــ ﺩﺁﺷﺘـــَـﻦ ﺗُﻮ…

ﻧـَـ ﺑُﻮﺩَﻧـــ ﺗُﻮ…

ﻧــَ ﻣﺂﻧﺪَﻧــــ ﺗُﻮ…

ﮐﺂﺷـــ ﺁﯾــﻦ ﺑﺂﺭ ﺣﺪﺁﻗﻞ “ﺩﻝِ ﻭﺁﮊﻩ” ﺑﺮﺁﯾــَــﻤـ ﻣــﯽ ﺳُﻮﺧﺘـــــــــ

ﻭ ﺧَﺒــَﺮ ﻣﯿــــﺪﺁﺩ ﺁﺯ “ﻧـَـ ﺭﻓﺘــــﻦ” ﺗُﻮ…

ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺁﺩﻡ ﺑﮕﯿﺮﻩ … ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ، ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﺑﺸﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻋﺰﯾﺰﺗﺮﻥ …
ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﻩ ﺁﺩﻡ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻨﻪ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺣﺘﯽ ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺁﻏﻮﺵِ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﻋﺸﻘﺘﻪ …
ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﯿﻬﻮﺩﮔﯽ ﮐﻨﻪ ﺣﺘﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻝ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﮐﺎﺭﺵ ﻟﺬﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﻩ …
ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﻩ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻓﻘﻂ ﺧﻮﺷﯽ ﻫﺎﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻭ ﺯﻭﺩ ﮔﺬﺭﺵ ﺭﻭ ﺩﯾﺪﻩ ﻭ ﻋﻤﻖ ﺷﺎﺩﯼ ﻭ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﻭ ﺣﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ
..
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻫﻤﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺍﻏﻮﻥ ﻛﻨﺎﺭﻗﺎﺏ ﻋﻜﺴﺖ ﻛﺮﻳﻪ ﻛﺮﺩﻡ
ﻗﺴﻢ ﺩﺍﺩﻡ ﺧﺪﺍﺭﻭﺗﻮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻡ ﻙ ﻫﺮﻛﺰﺍﻳﻦ ﺣﻮﺍﻟﻲ ﺑﺮﻧﻜﺮﺩﻡ
ﻣﻨﻮﺑﺎﺯﻱ ﻧﺪﻩ ﺩﻧﻴﺎ ﻣﻨﻢ ﻣﻐﺮﻭﺭﻣﻮ ﻣﺮﺩ ﻡ ﺗﻮﺍﻳﻦ ﺧﻠﻮﺕ ﺳﺮﺍﻱ ﺩﻝ ﻋﺰﻳﺰﻡ ﺭﻭ ﻛﻤﺶ ﻛﺮﺩﻡ
ﻣﺴﻞ ﺩﻳﻮﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﻭﺭ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﻣﻦ ﺑﻔﻜﺮﺧﻨﺪﻫﺎﺷﻢ
ﺑﻴﺎﺩﻣﻦ ﻧﻤﻴﺎﻓﺘﻪ ﻭﻟﻲ ﻣﻦ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭﻥ ﺟﺠﻮﺭﻱ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ ﺯﻧﺪﻩ ﺑــــﺎﺷــــﻢ.
“قلب” تنها چیزی است که شکسته اش کار میکند!!!
(دیشب از دست این کاربرها دلم شکست!!!)
دوست دارم با همه از در دوستی وارد شوم و
صمیمانه بپرسم که خانه دوست کجاست؟
همان خانه ای که سهراب در پی اش بود
دوست دارم به عصر حافظ برگردم
کاش یکی از غزل های او می شدم و همیشه بر لب ها جاری بودم
دوست دارم شمس تبریزی می شدم و به دیوان مولانا می رفتم
آه که اگر نظامی بودم لیلی را به وصال مجنون می رساندم…!
ﺍﻳــﻦ ﺭﻭﺯﻫـﺎ
ﺣﺴﯽ ﺩﺍﺭﻡ
ﺁﻣﯿﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﮐﻢ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ
ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﻨﮕـ ﺩﺭ ﺑﺮﻡ ﮔﯿﺮﻧــــﺪ
ﺍﻣﺎ ﻧﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺯﻭﺍﻧﯽ
ﻓﻘﻂ ﺣـﺼﺎﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗــــﻮ…✔
عشق تاوان دارد
تاوان آن زندگیت است
عمرت
جوانیت
اه بیچاره دلم
ﻣﮯﻧـﻮﯾـﺴـﻢ … ﻫﻤـﯿـﺸـﻬـ ﭘـﯿـﺶ ﻣـטּ ﺑـﻤـﺎלּ
ﻣـﮯ ﻧـﻮﯾـﺴـﮯ : ﻫﻤـﯿـﺸـﮧ …!!! ﻩﻣـﯿـﺸـﮧ؟؟؟؟
ﻭ ﺑـﻠﻨـﺪ ﺑـﻠﻨـﺪ ﻣــﯽ ﺧـﻨـــﺪﮮ
ﺗــﻮ ﻣــﮯ ﺧـــﻮﺍﺑـــﮯ
ﻭ ﻣـــטּ ﺗـﻤـــﺎﻡِ ﺷـﺐ
ﺭﻓـﺘـﻦِ ﺗـﻮ ﺭﺍ ” ﺑـﻬـ ﺑـﺪﺗــﺮﯾـטּ ﺷـڪـﻞِ ﯾـڪـ ڪـﺎﺑـﻮﺱ”
ﺧــﻮﺍﺏ ﻣـﯿﺒـﯿﻨــﻢ …
دوست داشتن امروزم
دنباله ی ستاره ی چشمهایت است
که در آسمان قلبم سالها پیش جا گذاشته بودی !
ﺟﺴﻤﻢ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺑﺒُﺮ
ﻓﻘﻂ !
ﺑﻪ ﺍפـﺴﺎﺳﻢ בﺳﺖ ﻧﺰﻥ
ﭼﻮטּ !
ﺭﻭפـﺖ ﺭﺍ ﺳﺮ ﻣﯿﺒُﺮَב …✘
ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ
ﻋﺸﻖ ﺭﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻭﺭﮐﺮﺩ ؛ ﺑﻮﺳﻪ ﺭﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺲ ﮐﺮﺩ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻟﻤﺲ ﮐﺮﺩ ،
ﺍﻣﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺛﺎﺑـــﺖ ﮐـــــــــﺮﺩ !!!
.ﺍﻣﺸﺐ ﯾﻬﻮ ﺩﻟــــــــــــﻢ ﮐﻮﺩﺗﺎ ﮐﺮﺩ

..ﺗﻮ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳـــــــــــﺖ

ﺳــَـﺮَﻡ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ ﺯﯾﺮ ِ ﺑﺎﻟﺸﺖ

ﺁﺭﻭﻡ ﺑﻪ ﺩﻟـــــــــــﻢ ﮔﻔﺘﻢ

….ﺧــــــــــﻔﻪ ﺷﻮ

!!!!!!!!ﺩﻭﺭﻩ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺳﯽ ﮔﺬﺷﺘﻪ…. ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﻟﻬـــــــــﺖ ﻣﯿﮑﻨﻢ

کسی هر گز نمی داند

چه سازی می زند فردا

چه می دانی تو از امروز

چه می دانم من از فردا

همین یک لحظه را دریاب

که فردا می شویم

تنهای تنها …

روزی فکر میکردم هدیه ای هستی از طرف خدا
اما امروز فهمیدم تقاص اشتباهاتم بودی …
ﺍﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﯼ ِ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺍﺑﺮﯼ !
ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯿﺪﺍﻧﺪ ﺩﺭﺩﺵ ﭼﯿﺴﺖ
ﻭ ﻧﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ِ ﺩﯾﮕﺮﯼ …
ﻓﻘﻂ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻫﻮﺍ ﺳﺮﺩﺗﺮ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﺩﻟﺖ ﺁﻏﻮﺵ ِ ﮔﺮﻣﺘﺮﯼ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ …
ﺍﻣﺸﺐ ﺣﺲ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺑﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭘﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ!
ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﻏﺮﯾﺐ ﺭﺍ ﺑﺎﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺑﻨﺸﺎﻧﻢ
ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ!
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ؛
ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﺮﻭﯼ ﮐﺎﻏﺬ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ!
ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﺎﻥ ﺣﺲ ﻏﺮﺑﺖ ﺩﺭ ﺩﯾﺎﺭ ﺧﻮﺩﺕ!
ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺍﺭﺩ
ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﺩ
ﻗﻠﺐ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﯽ ﺗﭙﺪ …
ﻭ ﻣﻦ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ!
ﺗﺠﺴﻢ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ …
ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺑﯿﮑﺮﺍﻥ ﻋﺸﻘﺖ ﺑﺴﺘﻢ
ﻭ ﺳﻔﺮ ﻋﺸﻖِ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩﻡ …
ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﮐﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﺳﻢ؟!
ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ …
ﺗﮑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺷﺪﯾﺪ…

” ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﭘﺮ
ﻣﺪﻋﺎ …..

ﻟﺮﺯﻭﻧﺪ ﻗﻠﺐ ﻣﻌﺸﻮﻗﺎﻥ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺟﻔﺎ…

” ﭼﺮﻭﮎ ” ﺧﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﭘﺎﮐﺸﺎﻥ ……………
…..

ﺯﯾﺮ ﺭﻭ ﺷﺪ ﮐﻠﺒﻪ ﻣﺤﻘﺮ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﺷﺎﻥ…

ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻫﯽ ﺩﺍﺭﻡ “ﺍﻣﻦ ” …

ﮐﻪ ﻫﯿﺎﻫﻮﯼ ﭘﻮﭺ
ﺁﺩﻣﮑﻬﺎﯼ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﯾﺮﺍﻧﮕﺮ , ﺗﺮﮎ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ,

ﺑﺮ
ﮐﺎﺥ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯼ “ﺍﯾﻤﺎﻧﻢ ” ﺑﻪ ﺗﻮ …..

ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ… ﮐﺒﻮﺩ ﺷﺪ…
ﺍﻭﻝ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺯﯾﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ
ﺳﯿﺎﻩ ﺷﺪ… ﺗﺒﺎﻩ ﺷﺪ…
ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯾﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ…
#ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ#ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻣﻦ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻓﻘﻂ ﺟﻬﺖ ﻫﻤﺪﻟﯽ ﺑﺎ ﻋﺎﺷﻘﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ:)
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﺭﺩ ..
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﺜﻞ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺧﯿﺲ ﺧﺎﻃﺮﺳﺖ ..
ﺭﺍﺳﺘﯽ ..
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﺍﺳﺖ؟
ﺍﺯ ﯾﮏ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺑﻐﺾ ﺁﻟﻮﺩ ..
ﯾﺎ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻣﺤﺎﻝ .. ؟
ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯿﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﯼ . .
ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ . .
ﺣﺘﯽ ﺧﻮﺩﺕ
ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ ﺑﻬﺶ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺷﺪﯼ ﻭ ﺩﻟﺖ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﺩ ﺍﺯﯾﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﯽ ﺩﻝ ﺑﮑﻨﯽ
ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯿﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻟﺖ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﺍﺯﺵ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﮕﯿﺮﯼ . .
ﻭ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﯿﮑﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎﺵ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﯽ
ﺍﻧﻘﺪ ﺭﻭﺵ ﺣﺴﺎﺱ ﻣﯿﺸﯽ ﻭ ﺑﻪ ﺗﮏ ﺗﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﻫﺎﺵ ﺩﻗﯿﻖ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻭ ﺑﺎﺯﺧﻮﺍﺳﺘﺶ ﻣﯿﮑﻨﯽ . . ﮐﻪ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺕ ﺍﺫﯾﺖ ﻣﯿﺸﯽ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺵ
ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯿﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺩﻭ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺩﯾﺮ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻧﺶ ﺗﻮ ﺩﻟﺖ ﺁﺷﻮﺏ ﻭ ﻧﮕﺮﻭﻧﯽ ﻣﻮﺝ ﻣﯿﺰﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﻏﯿﺮﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻪ . . ﻏﯿﺮﺗﯽ ﻣﯿﺸﯽ ﻭ ﺁﺗﯿﺶ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻣﯿﺒﯿﻨﯿﺶ ..
ﺩﻟﺖ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﻨه
ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﺠﺒﻮﺭﯼ ﺍﺯﺵ ﺧﺪﺍﻓﻈﯽ ﮐﻨﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺯﻭﺩ ﺩﻟﺖ ﺑﺮﺍﺵ ﺗﻨﮓ ﻣﯿﺸﻪ . .
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺪﯾﺪﯾﺶ
ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯿﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻤﻮﻡ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺣﺮﯾﺼﯽ ﻭ ﺗﻤﻮﻣﺶ ﻭ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ
ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺒﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻤﻮﻡ ﺩﻧﯿﺎ ﻋﻮﺽ کنی…..
ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺩﺳﺖِ ﮐﻢ
ﺑﻴﻦ ﺷﻌﺮﻫﺎﻱ ﻣﻦ
ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﻧﮕﻴﺮ
ﺑﻲ ﺍﻧﺼﺎﻑ!
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﺷﻌﺮ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ!…
ﺟﺪﺍ ﮐﻪ ﺷﺪﯾم
ﻫﺮ ﺩﻭبﻪ
ﯾﮏ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺳﯿﺪﯾم
ﺗﻮ ﺑﻪ “ ﻓﺮﺍﻏــــــت ”
ﻣﻦ ﺑﻪ “ﻓﺮﺍﻗــــﺖ”یﮏ
ﺣﺮﻑ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻪ ﻣﻬﻢ ﻧﯿسﺖ .
ﺣﺮﮐﺎﺗﻢ ﺷﺒﯿﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻬﺎﺳﺖ, ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﻮ ﺁﻥ ﺳﻮ ﻣﯿﺮﻭﻡ ﺗﺎ
ﺁﺭﺍﻣﺸﯽ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻢ, ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﻢ ﺍﯾﻦ ﭼﻪ
ﺣﺴﯿﺴﺖ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﯾﺎ ﺩﯾﻮﺍﻧﮕﯽ …
ﺑﻮﺳﻪ ﻫـ ـﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ
ﻫـــﻮﺱ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﺩ
ﺁﻏﻮﺵ ﻫﺎﯼ ﺧﯿﺎﻟــﯽ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺩﮐﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﯿﺒﺮﺩ
ﻧﺴﻞ ﻣﻦ ﻧﺴﻠﯽ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﭘﺸﺖ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎﺑﻞ ﺳﯿﻢ ﻫﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ
ﻣﯿﮑﻨﺪ!
ﻭﻗﺘــــــــــــﯼ ﺩﺳﺘــــــــــــﺵ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻘــــــــــــﺎﻧﻪ
ﻣﯿﮕﯿــــــــــــﺮﯼ ؛
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯿﺎﻥِ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻨﯽ !
ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﻤﻮﻥ ﺣﺴﯿﻪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ
ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ ﺍﺯ ﻃﺮﻓﺶ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﺰﻧﯽ …!
ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺗﻤﻮﻡ ﺍﺷﮑﺎﯼ ﻣﻨﺘﻈﺮﯼ ﻫﺴﺘﻦ
ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﯿﺲ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﺕ
ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﺮﯾﺰﻥ ….
ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﻤﻮﻥ ﺣﺴﯿﻪ ﮐﻪ ﺍﺯﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﻗﻠﺒﺖ ﻣﯿﺸﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎ
ﺳﮑﻮﺗﻪ ﻭ ﺳﮑﻮﺗﻪ ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ….
زندگی بهانه است
من هوا را به امید همنفسی با تو تنفس می کنم …
ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺣﺮﺍﻣـِ ﮐﻪ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟
ﻣﻦ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ ﻟﻪ ﺷﺪﻩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺭﺳﯿﺪﻧﺖ …
ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﻭﻍ
ﮐﻤﺘﺮ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ … ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺧﺮﺝ ﺷﺪﻩ
ﺗﻮ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺧﺮﺝ ﮐﻪ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟
ﺧﺮﺝ ﻫﯿﺞ؟
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﯼِ ﺁﺩﻣﺎﯼ ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ؛
ﺟﺎﯼ ﭘﺎﯼ ﯾﻪ ﺁﺩﻡ ﺧـــﺎﺋــﻦ ﺣﺘﻤﺎً ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ … !!!
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺷﺎﺩ ﺑﺎﺷﯽ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ …
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﺨﻨﺪﯼ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ …
ﺣﺲ ﺩﺍﺭﯼ …
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ …
ﺁﺩﻡ ﺍﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ …
ﺩﻟﺶ ﻫﻢ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯿﮕﺮﯾﺪ …
ﻭ ﭼﺸﻤﺶ ﻫﻢ ﮔﺎﻫﯽ …
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺟﻨﻮﻥ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﮐﻤﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺩﺭ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻨﻢ
ﺳﮑﻮﺕ ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﭘﺎﺳﺦ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ ﺧﺎﮐﯽ
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺻﺪﺍﯾﻢ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﻤﯿﺮﺳﺪ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﮕﺮﯾﺰﻡ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﺎﻫﻮ ﻭﺧﯿﺎﻝ
ﺍﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﺸﺎ
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﺸﮑﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺣﺼﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ
ﻣﻦ ﺗﺸﻨﻪ ﺍﻡ
ﺗﺸﻨﻪ ﯼ ﯾﮑﺮﻧﮕﯽ
ﺗﺸﻨﻪ ﯼ ﺁﺑﯽ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﻏﺮﻕ ﮔﺸﺘﻦ ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻣﺸﯽ ﺑﯽ ﺍﻧﺘﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﺸﺎ
ﻣﯽ ﺑﺨﺸﻢ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺑﺎ ﻣﻦ
ﺑﺎ ﺩﻟﻢ
ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻣﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﺰﺩﯾﮑﻢ ….
ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺣﯿﺎﺗﻢ
ﺍﻫﯽ ﻧﮑﺸﻢ
ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ !!!…….
ﯾﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﺗﻮ ﺩﻧﯿﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﮐﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﻫﺴﺘﯽ
ﺍﺣﺴــــــﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺧﻮﺩﺗـﯽ
ﺁﻏﻮﺷﺸﻮﻥ ﺍﻣﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﻣﯿﺸﻦ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ
ﻭﻗﺘﯽ ﻧﯿﺴﺘﻦ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻧﯿﻤﻪ ﺍﺕ ﻧﯿﺴﺖ
ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺣﺘﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﯽ
ﻫﯿﭻ ﺟﻮﺭﯼ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺸﻮﻥ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ ﺑﮑﻨﯽ
ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﮐـﻢ ﻫﺴﺘﻦ
ﻭﻟــــــــﯽ ﻫﺴﺘﻦ !….
ﺷـــــــــــــــ ﺟﺎﻋﺖ ﻣـﮯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺍﺣﺴـــ ﺍﺳـﮯ ﺑﺎﺷـﮯ
ﮐــ ِ ﻣﻴﺪﺍﻧـﮯ
ﺷــــ ﮐﺴـــــﺘــــ ﻣـﮯ ﺩﻫﺪ
ﺭﻭﺯﮮ ﻧﻔﺴـــــــــ ـﻬﺎﮮ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ….
ﻣـــــــــﻦ ﺯﺧﻤــــــــﻬﺎﯼ ﺑـــــﮯ ﻧﻈﯿﺮﯼ ﺑﻪ ﺗـــــﻦ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﻣﺎ ﺗـــــــــــﻮ ﻣﻬــــﺮﺑﺎﻥ ﺗــــﺮﯾﻨﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ
ﻋﻤﯿــــــــﻖ ﺗــــﺮﯾﻨﺸﺎﻥ
ﻋــــﺰﯾــــــــــﺰ ﺗـــﺮﯾﻨﺸﺎﻥ
ﺑﻌــﺪ ﺍﺯ ﺗـــــــ ـــﻮ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧــــــــﺮﺍﺵ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑـــــﮯ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑــﺮ ﭘﻮﺳﺘـــــﻢ
ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐـــــــﺪﺍﻣﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺗـــــ ــــــﻮ ﻧـــــــــﺮﺳﯿــﺩﻧﺪ
ﺑﻪ ﻗﻠﺒــــــــــﻢ ﻧـــــــﺮﺳﯿﺪﻧﺪ
ﺍﺣﺴﺎﺱﺗﻮﻧﺴﺒﺖﺑﻪﻣﻦﺍﺯنظر عشق کدامیک از گزینه زیر است؟
الف)گزینه ب
ب)گزینه ج
ج)گزینه د
د)میمیرم برات
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺭﮔﺒﺮﮒ ﺻﺪﺍﻱ ﺧﻴﺲ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﭼﺘﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ ﻛﻨﺎﺭﺕ ﮔﺎﻡ ﺑﺮﺩﺍﺭﻡ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ ﻛﺠﺎﻱ ﻛﺎﺭ ﻣﻴﻠﻨﮕﺪ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻢ ….
ﻣﻦ ﯾﮏ ﺩﺧﺘــﺮﻡﺑـــﺪﺍﻥ”ﺣــــــﻮﺍﯼ”ﮐﺴﯽﻧـــــﻤﯽ ﺷــﻮﻡ ﮐﻪﺑﻪ”ﻫــــﻮﺍﯼ”ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﺮﻭﺩﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﻗﺴﻤﺖ ﻧـــﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪﺭﻭﺯﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩﺭﻭﺡ ﺧـــﺪﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣـــﻦ ﺩﻣﯿـــﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭﺍﺣﺴـــــﺎﺱ ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ، ﺍﺭﺯﺍﻥﻧﻤﯿﻔﺮﻭﺷﻤﺶ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺴﺪﻭﺩﯾﺴﺖ
ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ، ﺩﺭ ﻧﯽ ﻧﯽ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ
ﺳﺎﺯﺩ
ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺴﯽ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺩﺭﺍﮎ ﻣﺎﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻇﻠﻤﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺁﻣﯿﺨﺖ
ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﮏﯾ ﺗﻨﻬﺎﺋﯿﺴﺖ
ﺩﻝ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﮏﯾ ﻋﺸﻘﺴﺖ
ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺎﺩﻩ ﯼ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﺩ
زندگی مرا بارها و بارها درهم کوبیده….اما صدای شکستنم را کسی نخواهد شنید…این منم ،قهرمان خودم…
ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺸﺐ ﺍﺯ ﻗﻠﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ،ﺁﺭﺯﻭﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﻣﺸﺐ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﻭﺍﯾﺴﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ.
ﭼﻪ ﻟﺒﺎﺳﺎﯼ ﻗﺸﻨﮕﯽ،ﺑﺖ ﻣﯿﺎﺩ ﭼﻘﺪ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺗﻮ ﻣﯿﺨﻨﺪﯼ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﺷﮑﺎﻣﻮ ﻣﯿﺮﯾﺰﻡ.
ﺧﻮﺵ ﺳﻠﯿﻘﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﯼ،ﺁﺭﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯﻣﻦ ﺍﻭﻧﻪ ﺳﺮﺗﺮﻩ ﺍﺯﻡ ﻣﯿﺪﻭﻧﻢ ﺍﻭﻥ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﺎﺳﺘﯽ ﻫﻤﻮﻧﻪ.
ﺗﺎﺯﻩ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺣﺴﻮﺩﻡ،ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﺍﻭﻧﻪ ﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﺍﻧﮕﺎﺭﯼ ﺍﻭﻧﻢ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻔﻤﻮ ﻣﯿﺪﻭﻧﻪ.
ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺣﻠﻘﻪ ﺍﺳﺖ،ﺩﺳﺖ ﺍﻭﻥ ﺣﻠﻘﻪ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﺎﺕ ﯾﺎ ﻣﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﯾﺎ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﺣﺮﻓﺎﺕ…
ﺑﻠﻪ ﺭﻭ ﺑﮕﻮ ﮔﻞ ﻣﻦ،ﺗﻮ ﺍﺯﻡ ﺧﯿﺮﯼ ﻧﺪﯾﺪﯼ ﺁﺭﺯﻭﻡ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﻮ،ﺗﻮ ﺭﺧﺘﺎﯼ ﺳﻔﯿﺪﯼ.
ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺣﻠﻘﻪ ﺩﺍﺭﯾﻢ،ﺗﻮ،ﺗﻮ ﺩﺳﺘﺖ ﻣﻦ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎﻡ،ﺗﻮ ﺯﺩﯼ ﻣﻦ ﺍﻣﺎ ﻣﻮﻧﺪﻡ،ﺯﯾﺮ ﻗﻮﻟﺖ ﺭﻭﯼ ﺣﺮﻓﺎﻡ.
ﺑﻠﻪ ﺭﻭ ﺑﮕﻮ ﮔﻞ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﻭ ﺷﺮﺵ ﺭﻭ ﺑﮑﻦ،ﻣﻦ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﯽ ﺗﻮ،ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺍﺻﻼ…
ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻠﻪ ﺭﻭ ﻣﯿﮕﯽ ﻧﺒﺎﺷﻢ،ﻣﯿﺮﻡ ﺍﻭﻥ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﻦ ﺧﺪﺍﺷﻢ.
ﺑﻠﻪ ﺭﻭ ﮔﻔﺘﯽ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪ،ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﺧﺮﻩ ﮐﺎﺭﻩ ﻫﯽ ﻣﯿﺨﺎﻡ ﺑﮕﻢ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﻭﻟﯽ ﺑﻐﻀﻢ ﻧﻤﯿﺰﺍﺭﻩ…
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﺭﺩ!..
ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﺭﺍ ….
ﺍﺯ ﺑﻨﺪ …. ﺭﺧﺖ ﻫﺎ ….
ﺟﻤﻊ ﮐﻦ!..
ﺗﻮ ﻣﺎﻝِ ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺍ ﻧﯿﺴﺘﯽ …
ﺑﺮﻭ ﺑﺎ ﻳﻜﻲ ﻛﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺘﻮ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﺨﻮﺍﺩ…
ﻧَﻪ ﻣﻨﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻳﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻏﻤﻮ ﺩﻟﺘﻨﮕﻲ ﭘُﺮﻡ…..
ﺑﺮﻭ ﺑﺎ ﻳﻜﻲ ﻛﻪ ﻻﺍﻗﻞ ﻳﻪ ﻛﻢ ﺑﻔﻬﻤَﺘﺖ……..
ﻣﻨﻪ ﻏﻴﺮﺗﻲ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﺧﻮﺩﻣﻢ ﻧﻤﻴﺨﻮﺭﻡ…….
ﺩﺳـﺘـﺎﻧـﻢ ﺷـﺎﯾـﺪ
ﺍﻣﺎ ﺩﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ !
ﺍﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺩﻭﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﺠﺎ ،
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﻦ ﮐﺠﺎ . . .
ﺍﯾـﻦ ﺑـﺎﺭ . . .
ﻧـﺨـﻮﺍﻧـﺪﻩ ﻣـﺮﺍ ﺑـﻔـﻬـﻢ . . .
ﺩﻟﻢ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ, ﻧﻮﺍﺯﺷﻲ ﻛﻪ ﻏﺒﺎﺭ ﻏﻢ ﺭﺍ ﺑﺰﺩﺍﻳﺪ ﻧﻮﺍﺯﺷﻲ ﻙ ﻣﺤﺒﺖ ﺭﺍ ﺑﺴﺮﺍﻳﺪ, ﺩﻟﻢ ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﭘﺎﻙ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﻱ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻋﺸﻖ…
در مسیر آبادی
هر نسیمی، هر گلی، هر ریحان
هر نگاهی به تمنای وصال جانان
همه را مشتاقم، همه را دلتنگم
سوره ای از عشق بخوان با لبخند
تا درونم همه احساس اقاقی باشد …
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﻓﺮﺽ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﺎﻝ ﺩﭼﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻡ
ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﻣﻮﻫﺎﯼ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻏﺴﻞ ﻋﺸﻖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺷﺎﻧﻪ ﮐﻨﯽ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﺎﺩﻩ ﺩﭼﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻡ
ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ، ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺤﺮ ﮔﺮﻩ ﺍﯼ ﮐﻮﺭ ﺑﺰﻧﯽ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻮﺱ ﺑﯿﮕﺪﺍﺭ ﺑﻪ ﺁﺏ ﺯﺩﻥ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ
ﮐﺮﺩﻡ
ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﻫﻢ ﺑﺎﺯﯼ ﻗﺎﻓﯿﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻌﺮ ﻫﺎﯼ ﮐﻬﻨﻪ ﺍﻡ ﺑﺎﺷﯽ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﺮﺍﺱ ﻗﺪﻡ ﻧﻤﯽ ﺯﺩﻡ
ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﻫﻢ ﻗﺪﻡ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺏ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯽ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﭼﺎﺭ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﯼ
ﺁﺭﺍﻣﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﯼ
ﺧﺸﮑﯿﺪﻩ ﺷﻌﺮ ﻫﺎﯾﻢ ﺩﺭ ﮔﻠﻮ
ﮐﺎﺭﯼ ﺑﮑﻦ
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﻧﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻥ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ
ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﻭﺭ ﺷﻮ
ﺩﺭ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ
ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯﻡ ﻟﺮﺯ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪﻥ
ﮐﺎﺭﯼ ﺑﮑﻦ
ﺗﺐ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﻟﻢ
ﮐﻤﯽ ﺍﺯ ﺳﻮﺯ ﺩﻟﻢ ﮐﻢ ﮐﻦ
ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﮐﻦ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺳﺮ ﻣﯿﺪﻫﺪ
ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﻏﺮﻭﺭ ﭼﯿﺴﺖ!
ﺩﺭ ﻣﻦ ﺣﺴﯽ ﻓَﻮَﺭﺍﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﺪ
ﺑﻌﻀﯽ ﺟﺎﻫﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﭘُﺮ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ!
ﺩﺭ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ
ﺑﻌﻀﯽ ﺳﻔﺮ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﻭ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﯾﺎﺩ ﻣﻦ … ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ!
******
ﺩﺭ ﻣﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻫﺎ ﺧﻂ ﺧﻄﯽ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ!
ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﻮ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺎﺷﻪ
ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺣﺲِ ﺗﺎﺯﻩ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﻪ
ﯾﻪ ﺭﺍﻫﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺯ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺑﯽ ﺭﺍﻫﻪ ﯼ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ
ﯾﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ، ﺍﮔﻪ ﻣﺎﯾﯽ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﻫﺴﺖ
ﺟﺰ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺩﻧﯿـــﺎﻣﻮ ﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩﯼ
ﺣﺎﻝ ﻣﻨﻮ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﻪ
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﻢ
ﻫـﺮ ﺟﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ ﻣﻦ ﺩﻟــﻢ ﻗﺮﺻﻪ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺩﺭﯾـﺎ ﻋﻄـﺶ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﯾﻦ ﺳﯿﻨـﻪ ﺍﻗﯿـﺎﻧﻮﺱ ﺁﺷﻮﺑﻪ
ﺍﻣﺸﺐ ﺑﺰﺍﺭ ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﺧـﺎﻟﯽ ﺷﻢ
ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﮔﺮﯾــﻪ ﻭﺍﺳﻢ ﺧﻮﺑﻪ
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗـــﻮ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺧﻮﺷﯽ ﺩﺍﺭﻡ
ﺩﻝ ﭼﺴﺐ ﺣﺲ ﻟﺤﻈــﻪ ﯼ ﺩﯾﺪﺍﺭ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺩﯾﺪﯼ ﺟﻮﻧــﻤﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ
ﺩﺳﺘﺖ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺭﻭ ﻗﻠـﺐ ﻣﻦ ﺑﺮﺩﺍﺭ
ﻣﻦ ﺗﺎﺯﻩ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﺗﻮ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ
ﻗﻠﺒـﻢ ﺩﺍﺭﻩ ﺩﻧﺒــﺎﻝ ﮐﯽ ﻣﯿــﺮﻩ
ﺑﯿـــﻦ ﻣﻦ ﻭ ﺁﻏــﻮﺵ ﭘـﺮ ﻣﻬـﺮﺕ
ﺍﯾﻦ ﻋﺸـﻘﻪ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻩ
ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺍﻭﻧﯽ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ
ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ
ﻧﻤﯿﺸﻪ
ﺳﺨﺘﻪ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ
ﺩﺳﺘﻢ ﺧﺎﻟﯿﻪ
ﻫﯿﭻ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺴﺖ

ﮐﻤﮑﻢ ﮐﻦ
ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﮔﻔﺘﻢ :ﺗﺎ ﺗﻮﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ .
ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ …
ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮔﻔﺘﻢ : ﺗﺎ ﺗﻮﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ .
ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ …
ﺑﻪ ﻭﻓﺎ ﮔﻔﺘﻢ :ﺗﺎ ﺗﻮﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ .
ﺍﻭﻧﻢ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ …
ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮔﻔﺘﻢ :ﺗﺎ ﺗﻮﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ .
ﻣﻮﻧﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺩﻡ ﻭ ﻣﻮﻧﺴﻢ ﺷﺪ
ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ …
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ …
ﻧﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﯿﺒﯿﻨﺪ …
ﻭ ﻧﻪ ﮔﻮﺵ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﯽ ﺷﻨﻮﺩ …
ﻭ ﻧﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ …
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﻌﻔﯽ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ …
ﺑﺎ ﺩﻟﻢ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ … !!!!
دیدمش ……..
تنم لرزید دلم خواست محو تماشایش باشم
دلم خواست تا آخر عمر به او خیره باشم دلم خواست
اما این شرم نگذاشت ؛
چون بنفشه ای سر به زیر افکندم
به زمین خیره شدم و او به آرامی ازکنارم گذر کرد
با خطی از عطر دورم حصار کشید
این دلخواه ترین اسارتی است
که عادلانه ترین حکمش حبس ابد من است….
ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﯾﻌﻨﯽ :
ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻗﻠﺒﺖ ﺣﺲ ﮐﻨﯽ
ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﺕ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯽ
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﻫﻢ ﺑﺒﯿﻨﯽ
ﻭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﺩﻟﯿﻞ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺑﺸﯽ
ﻣﻨﻮ ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﮐﻦ
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺮﻩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺯﯾﺒﺎ ﻫﺴﺖ
ﺑﯿﺎ ﺗﺎ ﻗﺼﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﻢ
ﺑﺮﮔﺮﺩ ﺗﺎ ﻗﺼﻪ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﭘﺎﯾﺎﻧﺶ ﺗﻠﺦ ﻭ ﻏﻢ ﺍﻧﮕﯿﺰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ
ﭼﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﺩﯼ
ﭼﺮﺍ ﺭﻓﺘﯽ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﻡ؟
ﺗﻮ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺑﯽ
ﻣﺤﺒﺖ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻣﺎﻧﺪﻡ
ﺑﺮﮔﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻮﺩ
ﺩﻟﻢ ﺑﺪ ﺟﻮﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﺖ ﺗﻨﮓ
ﺻﺪﺍﯼ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎ ﺁﻣﺪﻧﺖ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻦ
ﻭﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﮐﻦ
ﺗﺎ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺁﻥ ﻋﺸﻖ ﭘﺎﮐﺖ
ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ
اگرمیدونستی قطره ی باران هنگام دورشدن ابرچه حسی داره
اگرمیدونستی یک بندروقت رفتن کشتی هاچه دلتنگ میشه
اگرمیدونستی درخت کاج موقع پرکشیدن پرنده چه غمگین میشه
اگرمیدونستی رفتنت چه اتیشی به جونم میزنه این جوری راحت نمیگفتی .. خداحافظ…
ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﭼﺸﺎﺗﻢ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺻﺪﺍ ﺗﻢ
ﺍﺯ ﻫﻤﻮﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ
ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﺗﻢ
ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺗﻮﯼ ﺧﯿﺎﻟﻢ
ﻓﮑﺮﻣﻮ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ ﻣﺎﺗﻢ
ﺍﺯ ﻫﻤﻮﻥ ﺭﻭﺯ ﺟﺪﺍﯾﯽ
ﻣﻦ ﻭ ﻏﺼﻪ ﻫﺎﻡ ﺩﻭﺗﺎﯾﯽ
ﺷﺒﺎ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﭘﯿﺶ ﻣﻬﺘﺎﺏ
ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﻦ ﺧﺪﺍﯾﯿﻢ
ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺣﻀﻮﺭﻡ
ﺗﻮﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﺗﻢ
ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ
ﻣﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﺗﻢ ؟
ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻔﻬﻤﻢ
ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﻣﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﻏﺼﻪ ﻫﺎﺗﻢ
ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺣﺮﻓﺎﺗﻢ
ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻔﺘﯽ ﺩﻭﻧﻪ ﺩﻭﻧﻪ
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﺴﺘﯽ ﺗﻮ ﺫﻫﻨﻢ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﺎﺕ
ﺯﯾﺮ ﻧﻮﺭ ﻧﺮﻡ ﻣﻬﺘﺎﺏ
ﺗﻮﯼ ﺷﺒﻬﺎﻡ
ﺧﯿﺲ ﻣﯿﺸﻦ ﺍﺯ ﻧﻢ ﺍﺷﮑﺎﻡ
ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﻟﺨﻮﺷﯿﻢ ﺍﯾﻨﻪ ﻣﻬﺘﺎﺏ
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺷﮑﺎﻣﻮ ﻣﯿﺒﯿﻨﻪ
ﺣﺮﻓﺎﻣﻮ ﺑﺖ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ
ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ
ﻫﻤﻮﻥ ﺣﺲ ﻟﻄﯿﻒ ﻭ ﭘﺎﮐﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﻓﺎﺕ ﻗﻠﺒﻤﻮ ﻣﯿﮑﺮﺩﯼ ﺳﺎﮐﺖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﺭﻓﺘﯽ ﺗﻮ ﻻﮐﺖ؟
ﻣﻦ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﻤﻮﻧﻢ ﺳﺎﮐﺖ .
این شهر
شهر قصه های مادر بزرگ نیست
که زیبا و آرام باشد
آسمانش را
هرگز آبی ندیده ام
من از اینجا خواهم رفت
و فرقی هم نمی کند
که فانوسی داشته باشم یا نه
کسی که می گریزد
از گم شدن نمی ترسد..
ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﮐﻦ ﮐﻪ : ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻩ !
ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻫﺮ ﺭﯾﺴﮑﯽ ﺭﻭ ﺑﮑﻨﻪ ، ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ
ﺑﺎﺷﻪ …
ﺩﻳﻜﺮ ﻧﻪ ﺍﺷﻚ ﻫﺎﻳﻢ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻲ ﺩﻳﺪ
ﻧﻪ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻫﺎﻳﻢ ﺭﺍ و ﻧﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﺩﻝ ﻟﻌﻨﺘﻲ…
ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺍﻥ ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﻛﻪ ﻛﺸﺘﻲ ﺩﺭﺧﺘﻲ ﺍﺯ ﻏﺮﻭﺭ ﻛﺎﺷﺘﻢ.✘♡
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﯾﮏ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﺣﺴﺮﺕ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩﯼ
ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﯾﮏ ﺁﯾﻨﻪ
ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﯼ
ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﭼﺮﺍ
ﻗﺎﺻﺪﮎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ؟
ﭼﻮﻥ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﯿﺪ ﺁﻣﺪﻧﺖ
ﺧﺒﺮ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ
ﻣﯿﺘــﺮﺳــﻢ …
ﮐﺴـﯽ ﺑــﻮﯼ ِ ﺗﻨـﺖ ﺭﺍ ﺑﮕﯿــﺮﺩ
ﻧﻐﻤــﻪ ِ ﺩﻟـﺖ ﺭﺍ ﺑﺸﻨــﻮﺩ
ﻭ ﺗﻮ ﺧــﻮ ﺑﮕﯿــﺮﯼ ﺑﻪ ﻣـــﺂﻧـﺪﻧـﺶ !!!
ﭼـﻪ ﺍﺣﺴــﺂﺱ ِﺧـﻂ ﺧﻄــﯽ ﻭ ﻣﺒـﻬـﻤـ ﯾﺴـﺖ!
ﺍﯾــﻦ ﻋــﺂﺷﻘــﺂﻧـﻪ ﻫــﺂﯼ ﺣﺴــﻮﺩ ﻣــﻦ….
سخت ترین حس اینه که بفهمی نه راه پس داری نه پیش..وباید خودت را به دست تقدیر بسپاری.واین چقدر تلخ است و چه اندازه سخت،که روی دلت پا بگذاری و رویاهایت و باورهایت را در قلب شکسته ات دفن کنی و از احساست دم نزنی..!
ﻋــــــﺸﻖ ﻳـــــعنے
.
.
.
.
.
ﺍﺣﺴــــﺎســــے ﻛـــﻪ ﺗــﺎﺩﭼـــﺎﺭﺵ ﻧـــﺸﻮے ﺩﺭﻛـــﺶ ﻧﻤــــیکنے!!!
امروز هق هق آسمان را می شنیدی….؟

بـنـــازم بـه مــرامــــش….

دلـــش بــه رحــــم آمــده ……

مــدتــی اســت بــا مــن همــدردی مـی کـــند….

نـگویـید بی جــان هــا احـســـاس نــدارنـد….

امروز روز خوبی بود!
هیچ صفری
اضافه نشد ،
به هزار غمی که داشتیم…
در غریبانه ترین لحظه تنهایى خود, چشمهایم را که در آن دریایى از محبت موج میزند به تو خواهم بخشید تا هیچ گاه به پاکى احساسم شک نکنى
ﺍﺑﺮﺍﺯِ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﻧﻤﯿﺪﻩ …
ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻨﻮﻩ ، ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﺩ ﺑﻔﻬﻤﻪ …..
ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺁﺩﻣﻰ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﺒﻮﺩﻯ
ﮔﺎﻫﻰ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻴﺸﻮﻯ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﻰ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﻳﺪﻳﺸﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﭘﻠﮏ ﻫﻢ ﻧﺰﻧﻰ !
ﮔﺎﻩ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺣﺴﺎﺱ ﮐﻪ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﻳﺶ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻳﮑﺴﺮﻩ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﮐﻨﺪ !
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻰ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪﻯ ﻻﻡ ﺗﺎﮐﺎﻡ ﺩﻫﺎﻧﺖ
ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ..
ﻏﺬﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺳﺮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺭﻯ
ﻧﺎﻫﺎﺭ ﻫﺎ ﻧﺼﻔﻪ ﺷﺐ , ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺷﺎﻡ !
ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺒﻬﺎﺭﻭ ﺑﻪ ﻫﯿﺎﻫﻮﯼ ﺭﻭﺯ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯿﺪﻫﯽ
ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺁﻳﻨﺪ , ﺗﻨﮕﺸﺎﻥ ﻣﯿﮑﻨﯽ ..
ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺁﻫﻨﮓ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﮔﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﻰ ﻭ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺁﻫﻨﮓ ﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﻧﻤﯿﺸﻮﻯ
ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺁﺩﻣﻰ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﻴﺴﺘﻰ …
ﺁﺩﻣــــــــــﺎﯼ ﺭﺍﺳـــــــﺘﮕﻮ ….
ﺧﯿﻠﯽ ﺯﻭﺩ ﻭ ﺧﯿﻠــــﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﻋﺎﺷـــــﻖ ﻣﯽ ﺷﻦ …
ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﺍﺣﺴﺎﺳﺸﻮﻥ ﺭﻭ ﺑُﺮﻭﺯ ﻣﯿﺪﻥ …..
ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻦ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘـــــــﺖ ﺩﺍﺭﻥ ….
ﺧﯿﻠﯽ ﺩﯾـــــﺮ ﺩﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ….
ﺧﯿﻠﯽ ﺩﯾــــــﺮ ﺗﻨــــــــﻬﺎﺕ ﻣﯽ ﺫﺍﺭﻥ ….
ﺍﻣــــــــﺎ …..
ﻭﻗﺘـــــﯽ ﺯﺧﻤــــــــﯽ ﺑﺸﻦ …
ﺳﺎﮐﺖ ﻣﯽ ﺷﻦ …
ﭼﯿـــــــﺰﯼ ﻧﻤـــــــﯽ ﮔــــــﻦ …
ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﻣﯿﺮﻥ …
ﻭ ….
ﺩﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﺩﻥ …
)ﻭﻟـــــــــﯽ ﺗﺎ ﺍﺑــــــــــﺪ ﻣﯿﺸﮑــــــــــﻨﻦ
ﯾـﻪ ﺁﻫـﻨـﮓِ ﺧـﺎﺹ
ﯾـﻪ ﺧـﺎﻃـﺮﻩِ ﻧـﺎﺏ
ﯾـﻪ ﯾـﺎﺩ ﮐـﻬـﻨـﻪ
ﯾـﻪ ﻧـﻔـﺮ ﺗـﻨﻬـﺎ
ﯾـﻪ ﻋـﺎﺷـﻖ
ﯾـﻪ ﻋـﮑـﺲِ ﯾـﺎﺩﮔـﺎﺭﯼ
ﯾـﻪ ﻋـﻄـﺮِ ﻣﺸـﺘـﺮﮎ
ﯾـﻪ ﺣـﺲِ ﺳـﺎﺩﻩ
ﭼـﻪ ﻣـﻌـﺠـﻮﻧـﯽ ﻣـﯿـﺸـﻮﺩ ﺑـﺮﺍﯼ ﮔـﺮﯾـﻪ
ﺍﻣـــﺸـــﺐ !
ﺁﺟﺮ ﻣﯽ ﭼﯿﻨﻢ
ﺭﻭﯼ ﻫﻢ
ﺩﻭﺭ ﺗﺎ ﺩﻭﺭِ ﺑﻮﺩﻧــــﻢ
ﺁﻧﻘـﺪﺭ ﮐﻪ ﺩﯾــﻮﺍﺭﯼ ﺷﻮﺩ
ﺗﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﺣﺴـﺎﺳــﯽ
ﻧـﺘﻮﺍﻧــﺪ ﺳَــﺮَﮎ ﺑﮑﺸﺪ ﻭ
ﺳَﺮ ﺑﻪ ﺳَﺮﻡ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ …
ﻣﻦ ﺟــﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺩﯾــﺮﻭﺯ ﺟــﺎ ﻣﺎﻧـــﺪﻡ
ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ
ﺯﯾﺮِ ﺑــــــﺎﺭﺍﻥ ﺷﺴﺘﻢ ﺍﺯ “ ﻋﺸــــﻖ”
ﺍﺯ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ . . .
ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺣﺲ ﺩﺍﺭﯼ ،
ﺣﺲ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ،
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﻣﯿﺸﯽ
ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻫﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ “…
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ
ﺑﻐﻀﯽ ﺁﺷﻨﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﺧﻔﻪ ﺍﻡ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﻓﮑﺮ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ ﭼﺮﺍ ﻧﺸﺪ ﺩﺭ ﺩﻟﺖ ﺟﺎ ﺑﺸﻢ
ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻮﭼﮑﻢ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺩﻟﺖ ﺟﺎ
ﺑﺸﻢ ﺩﯾﺪ ﻩ ﻧﻤﯿﺸﻢ
ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮﺩﻡ
ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﻭﻟﯽ ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪﻩ؟
ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﺠﺎﯾﯽ ﻋﺸﻖ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ؟
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ؟
ﺗﻨﻬــــﺂ ﺑﺎﺷﻴـ
ﺭﻭﺯ ﺗﻌﻄﻴﻞ ﺑﺎﺷــــــﺪ
ﻏﺮﻭﺑــــ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺭﺍﻧـ ﻫــــــﻢ ﺑﺒﺎﺭﺩ
ﺍﺣﺴـــــــﺎﺱ ﻣﻴﻜﻨﻲ
ﺑﻼﺗﻜﻠﻴــــــﻒ ﺗﺮﻳﻦ ﺁﺩﻡ ﺩﻧﻴـﺂ ﻫﺴﺘﻲ
ﻢ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﻜﺴﺖ ….
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﻱ ﻗﺒﻠﻲ !…
ﻛﺎﺵ ﻣﻲ ﺷﺪ ﺁﺧﺮ ﺍﺳﻤﺖ ﻧﻘﻄﻪ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﻭﻉ
ﻧﺸﻮﻱ ….
ﻛﺎﺵ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺑﺰﻧﻢ … ﭘﺎﻳﺎﻥ!
ﺩﻟﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ….!
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪ !
ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻲ ﺗﺮﻧﺪ !
عمیق ترین درد زندگی :
دل بستن به کسی است
که بدانی به تو تعلق ندارد .
ﻣﻦ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺍﻓﮑﺎﺭﻡ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺯﮔﻮ
ﮐﻨﻢ،ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺻﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﯾﻢ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﺪ ” ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ “
ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﭼﻪ ﺣﺲ ﺑﺪﯼ ﺍﺳﺖ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﭼﻪ ﺣﺲ ﺑﺪﯼ ﺍﺳﺖ
ﻛﺎﺵ
ﭘﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺍﺑﺮ ﻣﯿﺸﺪﻡ ﺩﻟﻢ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯿﺒﺎﺭﯾﺪ
ﻛﺎﺵ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺷﺮﺍﺭ ﻧﻮﺭ ﻣﯿﺸﺪ
ﺁﺷﺘﯽ ﻣﯿﺪﺍﺩ
ﻭ ﻛﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﻪ ﻛﻼﻡ ﻛﺎﻣﻠﯽ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻣﻦ ﭼﻘﺪﺭ
ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓِ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺩﺍﻏﯽ ﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺩﻟﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮔﺮﻡ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ . . .

ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﯿﺴﺘـﯽ

ﮐــﻪ ﮔﺎﻫــﯽ ﺣــﺲ ﻣـﯽ ﮐﻨـﻢ

ﻋﺸـــﻖ ﺭﺍ ﻧﺴﯿـــﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯼ

ﺑﯽ ﺗـﺎﺑـﻢ !

ﻧﻘـﺪ ﻣﯽ ﺧــﻮﺍﻫـﻤﺖ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ*

.

سیر شدم … ﺑﺴ ﮑﻪ ﺳﺮد و ﮔﺮم روزﮔﺎر را ﭼﺸﯿﺪم !
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ
؛ ﻓﻘﻂ ﻣﯿﺨﻮﺍﺑﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻧﺒﺎﺷﻢ …
ﺗﺎ ﻧﺒﯿﻨﻢ؛ ﻧﺸﻨﻮﻡ؛ ﺣﺲ ﻧﮑﻨﻢ …
ﺑﯽ ﻣﻬﺮﯼ ﻫﺎ ﺭﺍ ؛ ﺩﻭﺭﻭﯾﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ؛
ﺳﺮﺩﯼ ﻫﺎ ﺭﺍ ؛
ﺑﯽ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﮔﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ …
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻮﺩ

ﻭ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﯾﮏ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ

ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﯿﺴﺖ ، ﺣﺲ ﻭ ﺣﺎﻝ ﻣﻦ

ﻣﺜﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﯿﺴﺖ ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﻃﺎﻗﺘﯽ

ﺩﺍﺭﻡ ، ﺻﺒﺮﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻧﯿﺴﺖ

ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺣﺲ ﺑﺪﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﮔﺮ …
ﺍﮔﺮ ﻃﻌﻢ ﺗﻠﺦ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ ﭼﺸﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﯽ
شاید فاصله تو با من به اندازه آرزوهایت دور و دراز باشد

اما فاصله من با تو…

به اندازه انکار ساده احساساتم کوتاه است…

ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺍﺯ ﻋﺸﻘﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ
ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﻦ
ﺁﻭﺍﺯﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻓﺮﺳﻨﮓ ﺩﻭﺭﯼ
ﺍﻣﺎﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﯿﺮﻭﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ
ﻧﺰﺩ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ
ﻣﺮﺍ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﮕﺬﺍﺭ
ﺷﺒﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻢ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﯿﺴﺖ
ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﯿﺴﺖ
ﻫﯿﭻ ﻋﺸﻖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﺩ
ﯾﺎ ﺑﺎ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺗﻮ ﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﮐﻨﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺗﺮﺍ ﺑﺎ ﺁﻭﺍﺯ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺍﻡ
ﺍﻓﺴﻮﻥ ﮐﻨﻢ
ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﺠﺎﯾﯽ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ؟
ﻣﻦ ﺗﺮﺍ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﻢ ﺑﮕﯿﺮﯼ
ﻗﻠﺐ ﻣﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﭙﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺩﺭﯾﺎﺏ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﺗﺮﺍ ﻧﺰﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﻧﺰﺩ ﻣﻦ ﺑﯿﺎ
ﻣﺮﺍ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﮕﺬﺍﺭ
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻮﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺣﺘﯽ ﻫﻮﺍ … ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﯾﺎﺩ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ … ﺭﮔﻬﺎﯾﻢ ﻫﻢ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﮐﻨﻨﺪ …
ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ …
ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﺭﻭ ﺑﻔﻬﻤﻪ ………….
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺑﻬﺶ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻨﯽ !!…
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺭﻱ
ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻦ…
ﺭﻭﻱ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺗﻠﻨﺒﺎﺭ ﺷﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻲ ﻛﺪﺍﻡ ﺩﺭﺩ ﺍﺯ ﻛﺠﺎﺳﺖ…
ﻛﻢ ﻛﻢ ﺧﻮﺩﺵ…
ﺑﻲ ﺣﺲ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺭﻭﺯﮮ ﻣــــــــﮯ ﺭﺳــــــــﺪ ڪـــــــــــﮧ . . .
ﺩﺭ ﺧـــﯿــــــــﺎﻝ ﺧـــــــــــﻮﺩ . . .
ﺟــــــﺎﮮ ﺧـــــﺎﻟــــﮯ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺣـــﺲ ڪـــﻨـــــــﮯ . . .
ﺩﺭ ﺩﻟـــــﺖ ﺑــــــــــﺎ ﺑــﻐـــﺾ ﺑـــﮕــــــــﻮﯼـــــــــــﮯ . . .
ڪـــــــــﺎﺵ ﺍﯾــﻨــﺠــــــــــــﺎ ﺑـــــــــــﻮﺩ . . .
ﺍﻣـــــــــﺎ ﻣـــــﻦ ﺩﯾـــﮕــــــــــــﺮ . . .
ﺑـــــــــــﮧ ﺧــــــــﻮﺍﺑـــــﺖ ﻫــــــــــﻢ ﻧــﻤـــــــﮯ ﺁﯾـــــــــــﻢ . . .
لعنتی…
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ
ﺩﻟﻢ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ …
ﺩﻟﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭘﺮﯾﺪﻥ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ …
ﺩﻟﻢ ﺁﻭﺍﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ …
ﺩﻟﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺳﺮﻭﺩﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺳﺎﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ …
ﺩﻟﻢ ﺑﯽ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﯽ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ …
ﺩﻟﻢ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﯾﮏ ﻗﻠﺐ ﭘﺮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ …
ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﻭﻣﻤﻠﻮﺀ ﺍﺯﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺼﺎﺭﯼ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﯾﺪ . ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺍﺑﺮﯼ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﭘﺸﺖ ﺍﺑﺮﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻪ ٬ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺻﺒﺢ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺮﻧﻢ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﻭ ﺑﻮﯼ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻻ‌ﺑﻪ ﻻ‌ﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺟﺰﺍﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺣﺲ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﻗﺸﻨﮓ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻃﺮﺍﻭﺕ ﺑﻬﺎﺭ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻗﺴﻢ ﺑﻪ ﺷﺐ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺑﺮﺳﺪ ﻗﺮﺹ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﭼﺸﻤﮏ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺯﺩ . ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺲ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﺟﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺩ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﻋﺸﻖ ﻣﺎ ﻣﯽ ﻭﺯﺩ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺧﯿﺮﻩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ . ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﻭﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺯﺩﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺸﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ ﮐﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺯﯾﺎﺩﺗﺮﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻡ ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺑﺎﻻ‌ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺮﺩ ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺩﻣﯿﺎﻥ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻡ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺗﻮﺳﺖ . ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻭﻋﺪﻩ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻋﺖ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺩﺭﮐﻮﭼﻪ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺯﺭﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﺍﺭﺕ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﮔﻠﺪﺍﻥ ﻋﺸﻘﻤﺎﻥ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺩﺍﻭﻭﺩﯼ ﭘﺮﭘﺮﺷﺪﻩ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺯﺭﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ﻋﺸﻘﻤﺎﻥ ﺁﻥ ﮔﻞ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮﯼ ﺳﺒﺰ ﺷﻮﻧﺪ . ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺛﺎﺑﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺭﻫﮕﺬﺭﯼ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺟﺎﺩﻩ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﻢ ﻭ ﯾﺎ ﺩﺭ ﻓﺮﻋﯽ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﺴﯿﺮ ﺩﻫﻢ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻮﻕ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﭘﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﺩﻩ ﺑﯽ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﻋﺸﻖ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﺩﻩ ﻣﺴﯿﺮﻡ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﺩﻩ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﺒﺶ ﻗﻠﺒﻢ ﺻﺪﺍﯼ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺯﺩ . ﭘﺲ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ ﻭ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻫﻢ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﮐﻨﯿﻢ .
ای سرو من..
نظاره کن احساس من چگونه به احترام قدمت،قد علم کرده است..
ﺁﺩﻡ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﮔﻨﺪ ﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯿﺶ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺒﯿﻨﺪ !
ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﻄﻮﺭﯼ
ﺍﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮﺳﺖ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭﺳﻂ ﯾﮏ ﮐﺎﻓﯽ ﺷﺎﭖ
ﻧﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻧﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﯾﺪ
ﻫﻤﻮﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﻤﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ
ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺻﻨﺪﻟﯿﻬﺎﯾﺶ ﺧﺎﻟﯿﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﺳﺖ !
ﺧﻼﺻﻪ ﺍﺵ ﮐﻨﻢ
ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ
ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﯽ
ﺿﺠﻪ ﺑﺰﻧﯽ
ﻓﺤﺶ ﺑﺪﯼ
ﺩﺍﺩ ﺑﺰﻧﯽ !
ﺍﻣﺎ ﺑﻼﺧﺮﻩ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﯽ
ﻫﻤﻮﻥ ﺣﺮﻓﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﮕﻔﺘﯽ ﻭ ﮐﯿﻨﻪ ﺷﺪ ﻻﻣﺼﺐ
ﻫﻤﻮﻥ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺍﺷﮏ ﺷﺪ ﻭ ﺭﯾﺨﺖ ﻭ ﻣُﺮﺩ
ﺁﺭﯼ
ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ
ﻭ ﻭﻗﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ﺗﺎ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺣﺮﻓﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﺩﻫﺎ ﺑﺪ ﻭ ﺑﯿﺮﺍﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻓﺤﺶ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﻪ ﺗﻮ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺩﻓﺎﻉ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻭ
ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺘﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ
ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﭘﻮﻝ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺭﺍ ﺣﺴﺎﺏ ﮐﻨﺪ
ﭘﺎﻟﺘﻮ ﻭ ﮐﯿﻔﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﻻﯼ ﺣﺲ ﻏﺮﯾﺒﮕﯽ ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﻨﺪ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺮﻭﺩ …
ﺁﺩﻡ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻼﺧﺮﻩ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﺑﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﺷﺒﻬﺎ ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ
ﻣﻦ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻢ . ﺗﻮ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﯽ ﺭﻓﯿﻖ
دیوار احساس مرا همه کوتاه میپندارند
اما چه میدانند
در پس این دیوار کوتاه زمینش عمق فراوانی دارد
ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺩﻝ ﺁﺩﻡ ﺑﺪﺟﻮﺭﻱ ﮔﺮﻡ ﻣﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ
ﺟﻤﻠﻪ ﺳﺎﺩﻩ ….
ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ …..
ﻟﺒﺎﺱ ﮔﺮﻡ ﺑﭙﻮﺵ ﺳﺮﻣﺎ ﻧﺨﻮﺭﻱ …..
ﻏﺬﺍ ﭼﻴﺰﻱ ﺧﻮﺭﺩﻱ !!….. ؟
ﺭﺳﻴﺪﻱ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻥ …..
ﻭ ﺟﻤﻼﺗﻲ ﺩﻳﮕﻪ ….
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻴﺸﻪ ﻛﻪ ﺣﺲ ﻛﻨﻲ ﻫﺴﺘﻲ …
ﻭﻟﻲ ﺍﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻱ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ ﺭﻭ ﺭﻭﺑﺮﻭﻱ ﺁﻳﻴﻨﻪ ﺑﻪ
ﺧﻮﺩﺕ ﺑﮕﻲ
ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎﺭﮔﺮﺩﺍﻥ ﻣﯿﺸﺪﻡ
ﻫﺮﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺮﺳﺪ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮ ﺍﺳﺖ
ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﻩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻨﯽ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﻌﯽ !
ﻓﻘﻂ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﻕ ﺭﻓﺖ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ ﺳﺮﺍﻏﺖ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻓﻮﺕ
ﺧﺎﻣﻮﺷﺖ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ
ﺑـــــﺎ ﻣﻦ ﺑﻤـــﺎﻥ ﮐـــــﻪ ﻣﺎﻧﺪﻧـــﺖ
ﻧـــﺎﺏ ﺗــﺮﯾﻦ ﺣﺲِ ﻣﺎﻧـﺪﮔــــﺎﺭِ ﺍﯾـــﻦ
ﺭﻭﺯﻫـــــﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﺳــﺖ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎﻣﯽ / ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺎﻣﯽ
ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﯽ / ﻗﺪﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﻮ ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ
.
ﺁﻧﻮﺭ ﻣﺮﺯ ﺟﻨﻮﻥ …
ﺭﻓﺘﻨﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ …
ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﻭﺝ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ – ﺍﯾﻨﮏ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ – ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ..
دوباره سر به سرم می گذارد این باران
به دست شعر ترم می سپارد این باران
خدای من! چه سرآغاز روشنی دارد
همیشه می شود آیا ببارد این باران
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﻓﺘﺮ ﻣﺤﺒﺖ ﺭﺍ ﻭﺭﻕ ﺯﺩﯼ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﯾﺖ ﺧﺶ ﺧﺶ ﺑﺮﮔﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﯼ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﮏ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺍﯼ
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺩﯾﺪﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺗﻪ ﻗﻠﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﻮ : ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺨﯿﺮ
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﮐﻨﺎﺭﻣﯽ ﻓﺮﺻﺖ ﻏﻢ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﻫﻤﻪ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺷﺎﺩﯼ ﻭ ﻫﯿﭽﯽ ﮐﻢ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﮐﻨﺎﺭﻣﯽ ﻗﺸﻨﮕﻪ ﺣﺲ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ
ﻫﻤﻪ ﺷﺎﻋﺮﺍﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺳﻮﺭﻭﺩﻥ
زندگی دنیای باورهاست ، چه سخت است باوری برای زندگی کردن نداشته باشی !
من اگر خندیدم به اجبار عکاس بود وگر نه من کجا ، خنده کجا ؟!!!
ﺧــﻮﺏ ِ ﻣــﻦ ،
ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺩﺭﻭﻥ ﺷﻌﺮﻫﺎﯾﻢ ﺑﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﯼِ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺎﯼِ ﺩﺭﻭﻏﯿﻦِ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺮﺩ
ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻫﺎﯼِ ﺩﻭﺭِ ﺍﺣﺴﺎﺱ ؛
ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﺗـﻮ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﯽ ﺍﻧﺘﻬﺎ
ﺷﻌﺮِ ﻣﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯾﺴﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻣـﺎ ﺷﺪﻥ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭِ ﻏﺮﯾﺒﺎﻧﻪ ﯼِ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﺩﻫﯿﻢ . . . . .
ﺍﻭﺝ ﻟﺬﺕ ﺍﻭﻧﺠﺎﯾﯽ ِ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺑﯿﺎﺩ ..
ﺑﯿﺎﯼ ﮐﻨﺎﺭﻡ ، ﺑﻮﺳﻢ ﮐﻨﯽ ، ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻢ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ ..
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﮐﻨﻢ … ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﯼ ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﮔﻮﺵ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎﺕ ..
ﺟﺬﺏ ﺣﺮﻓﺎﺕ ﺷﺪﻡ … ﻭﻟﯽ ﺧﻮﺍﺏ ﻧﺬﺍﺭﻩ …
ﺁﺧﺮ ﺳﺮ ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻤﻮ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻡ … ﺗﻮ ﺁﻏﻮﺷﺖ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺑﺒﺮﻩ …
ﺣﺮﻓﺎﺗﻮ ﻧﻔﻬﻤﻢ .. ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﮔﻮﺷﻢ .. ﻭﺍﺳﻢ ﺑﺸﻪ ﻧﺠﻮﺍ …
ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﺣﺲ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﺪﻩ ..
ﺣﺲ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﯾﮑﯽ ﻫﺴﺖ .. ﮐﻨﺎﺭﻡ .. ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ..
ﻭ ﺑﻌﺪ … ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺧﻮﺩﻣﻮ ﺑﺴﭙﺎﺭﻡ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻣﺮﮒ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺷﯿﻮﻥ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ
ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ ﺭﻫﺎﯾﺶ ﮐﻦ ….
.
ﭼﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻧﺖ
ﺭﻭﺯﯼ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﻣﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ …….
ﺩﺭﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﯿﺮﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﺩﻝ ِ ﻓﻨﺎ ﭘﺬﯾﺮﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﺣﯿﻠﻪ ﮔﺮﯼ ، ﺯﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ
ﻣﻦ ﺯﺍﻍ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﭘﻨﯿﺮﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﺳﺮﺧﻮﺷﺎﻧـــــﻪ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻡ

ﺷﻮﺧـــﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ

ﺳَﺮ ﺑﻪ ﺳَﺮﺕ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻡ

ﻭ ﺗﻮ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ….

ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺖ ﺍﺳــﺖ

ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻔﮕﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﭘﺸـﺖ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺎﺏِ ﻟﻌﻨﺘـﯽ

ﺍﮔﻪ ﺣﺘـے ﺑﻪ ﺭﻭﻡ ﭼﻴﺰے ﻧﻴﺎﺭﮮ

ﻳﻪ ﭼﻴﺰﺍﻳـے ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻭﺑﻪ ﺭﻭﻣﻪ

ﺩﺍﺭﻡ ﺩﻭﺭ و ﺑَﺮِﺕ ﻣـے ﭼﺮﺧﻢ ﺍﻣّﺎ

ﺧﻮﺩﻡ ﺣِﺲ ﻣـے ﮐﻨﻢ ﮐﺎﺭﻡ ﺗﻤﻮﻣﻪ

ﺑـﻪ ﻓـــﻘـﺮ ﺍﺣــﺴـﺎﺱ ِ ”ﺍﻧـــﺴـﺎﻧﯿّـــﺖ ” ﺩﭼــــﺎﺭ ﺷــﺪﯾـــﻢ !
ﻧــﺴﻠﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺩﺵ ﺭﺍ ،
ﮐﯿـﺒـﻮﺭﺩﻫﺎ ..
ﭘﯿﺎﻣﮏ ﻫﺎ ..
ﻭ ..
ﺗـﻠﻔﻦ ﻫـــﺎﯼ ﭘـﯽ ﺩﺭ ﭘـﯽ ﻣـﯽ ﻓﻬﻤـــﻨـﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺩﻳﺪﻡ
ﻧﮕﺎﻩ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺳﺨﻨﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﻴﺪﻡ
ﺳﻜﻮﺕ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻲ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻢ
ﮔﻔﺘﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺯﻧﺪﮔﻴﻢ
ﺣﺴﺮﺕ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺗﻮﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺯﻧﺪﮔﻴﻢ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﻫﺪﻳﻪ ﻋﻤﺮﻡ
ﻣﺤﺒﺖ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻢ
ﮔﺮﻳﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﻢ
ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
ﭼﻪ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﭘﺎﮐﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﮐﻔﺸﻬﺎ! ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﮔﻢ ﺷﻮﺩ،ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍَﻓﺴﻮﺱ . . . !

ﮐﻪ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﺣِﺲ . . .

ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦِ ˝ﺩﻭﺳﺘَﺖ ﺩﺍﺭﻣ˝

ﺣِﺲ ﻧﻤـے ﺷﻮﺩ . . .

….کاش دفتر خاطراتم چراغ جادو بود تاهر وقت از سرِ دلتنگی به رویش دست میکشیدم تو از درونش با آرزوی من بیرون می آمدی!!!
ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮑﺒﺎﺭﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ ﺭﺍﺑﻪ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺑﺮﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ﺗﺎ ﮔﺮﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺭﺍﺣﺲ ﮐﻨﻢ .
ﺻﺪﺍﯼ ﻗﺪﻡ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍﮐﻪ ﻣﯿﺸﻨﻮﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﺻﺪﺍﻫﺎ ﺩﺭﻧﻈﺮﻡ ﺑﯽ ﻣﻌﻨﺎ
ﺟﻠﻮﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .
ﺍﯼ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﻟﺤﻈﺎﺗﻢ . ﺩﺭﺳﮑﻮﺕ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ ﻭﺩﺭﺗﺎﺭﯾﮑﯽ
ﺷﺒﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺍﻡ ﺍﺯﺗﻮﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ .
ﺗﻤﺎﻡ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺍﻡ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯼ ﺗﻮﺭﺍﻣﯿﮕﯿﺮﻧﺪ
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺪﻧﺖ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻤﺎﺭﯼ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﻭﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺕ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﯾﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ
حالم خوب است
اما..
دلم تنگ آن روزهایی شده که میتوانستم از ته دل بخندم!
ﺑﮕﻮ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﭼﯽ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺳﺎﮐﺖ و ﺳﺮﺩﯼ
ﺧﻮﺩﺕ ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺑﻮﺩﯼ، ﺧﻮﺩﺕ ﺩﻟﻮﺍﭘﺴﻢ ﮐﺮﺩﯼ
ﺗﻪ ﻗﻠﺒﺖ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻤﻮﻧﻢ ﺗﺎ ﻳﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻪ؟؟؟
درگلدان سبزخاطراتم یادت رابه زیبایی مینگارم تاهمه بدانند برایم بهترینی
ﻗﻠﺐمن قطعه ای از مزار تنهایی هاست/ غم دنیاست که در گوشه ی قلبم پیداست /وقتی احساس کنم نیمه ای از جان منی /بی تو هرجا بروم باز وجودم تنهاست.
زندگی راازدرختان اموختم،شکست راپذیرفتم ودوباره جوانه زدم!
ﺳﺎﻝ ﻫﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺗﭙﺶ ﮔﺮﻡ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ
ﻣﯽ ﻓﺸﺎﺭﺩ ﺩﻝ ﺧﺎﻣﻮﺷﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﻢ
ﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ
ﻭ ﺑﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﻗﻠﺒﯽ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺖ
ﺗﻮ ﺑﯿﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺵ
ﻭ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺯﻩ ﮔﻞ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺒﺎﺭ
ﺗﻮ ﺑﯿﺎ ﺁﺗﺶ ﺑﺎﺵ
ﺗﻮ ﺑﯿﺎ ﺟﺎﺭﯼ ﺑﺎﺵ
ﺗﻮ ﺑﯿﺎ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ
ﻋﺸﻖ ﻫﻢ ﺣﺲ ﻏﺮﯾﺐ ﺗﭙﺶ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﺎﺳﺖ
ﺗﻮ ﺑﯿﺎ ﺁﯾﻨﻪ ﺑﺎﺵ
ﺩﻟﺘﻨﮕﻲ ﻫﻢ ﻳﻪ ﺣﺴﻪ !…..
ﻣﺜﻞ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ …..ﻣﺜﻞ ﺗﻨﻔﺮ …….
ﻭﻟﻲ ﻓﺮﻗﺶ ﺍﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺁﺩﻡ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺗﻜﻠﻴﻔﺶ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ !…
ﺧﺪﺍ ﻛﻨﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻧﺸﻲ ..
ﻫﻮﺍ ﺳﺮﺩ ﺍﺳﺖ …
ﺗﻮ ﻣﺮﺍ ﺗﻨﮓ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯼ .
ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻓﺸﺎﺭﻡ
ﻫﻮﺍ ﺳﺮﺩ ﺍﺳﺖ … ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﺩ
ﺍﻣﺎ
ﮔﺮﻣﺎﯼ ﻗﻠﺒﺖ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻣﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﺩﺭ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﻄﺮ ﺗﻨﺖ ﻧﻔﺲ
ﻣﯿﮑﺸﻢ .
ﺁﻧﺠﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﺎﻻﭘﻮﺵ ﺑﻨﻔﺶ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﻢ .
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻻﯼ ﻻﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ، ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻭﺭﻕ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺯﺩ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯿﺰﻧﻢ … ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺳﻬﻢ ﻣﻦ … ﻫﻤﻪﯼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺗﻮ ﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﺩﯾﻮﺁﻧـــﮧ ﻧﯿﺴﺘﻢ(!) ﺍَﻣﺂ ﮔﺂﻫــﮯ ﺩﻟَﻢ ﮐـﮧ ﺑﺮﺁﯾـَـﺖ ﺗَﻨــﮓ ﻣﮯﺷﻮﺩ ./ ﺯﯾــﺮ ﺑــﺂﺭﺁט ﻓﺮﯾــﺂﺩ ﻣﮯﮐــﺸَــﻢ ﺍﺳـﻤــﺖ ﺭﺁ ﻭ ﺍﺣـــﺴــﺂﺱ ﺧﯿــﺲ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍَﻣـ ﺭﺁ ﺑــﺮﻭﮮ ﮐﻠﻤـــﺂﺕ ﻧــَـﻢ ﮐﺸﯿــﺪﻩ ﻣﯿــﭽــﺴــﺒـــﺂﻧــﻢ (!) ﺩﯾﻮﺁﻧـــﮧ ﻧﯿﺴــﺘﻢ (!) ﺍﻣـﺂ ﺑــﺮﺁﮮ ﻣﺮﺩ ﺩﺁﺧــﻞ ﻗﺎﺑــ ﻋـَـﮑﺲ ./ ﻫَﺮﺷــﺐ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺩﻝ ﻣﮯﮐُﻨﻢ ﻭ ﺑﺂ ﺧﯿــﺂﻝ ﺩﺳــﺘﺂﻧَﺖ ﺩﺭ ﺩَﺳﺘـــﺂﻧﻢ (!) ﺗﻤﺎﻡ ﺧـــﯿﺂﺑﺂﻧــﻬــﺂﮮ ﺷﻬﺮ ﺭـﺂ ﺑﺂ ﮐﻔﺸﻬﺂﮮ ﭘـﺂﺷﻨﻪ ﺑـُﻠﻨﺪَﻡ ﻗــﺪَﻡ ﻣﯿﺰﻧــَـﻢ ../ ﻣـَטּ ﺩﯾﻮﺁﻧــــﮧ ﻧﯿﺴــﺘَﻢ (!) ﻓــﻘــﻂ ﯾــﮏ ﺟﻮﺭ ﺧــﺂﺹ ﮐــﮧ ﺩﯾﮕﺮﺁט ﻧﻤــﮯ ﻓﻬﻤــﻨﺪ ﺗـــ ]ــــــﻮ ﺭﺁ ﺩﻭﺳــﺖ دارم
ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ….
ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ….
ﺗﺎ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺑﺎﻻ ﻧﺮﻭﺩ ….
ﮐﺴﯽ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ….
زندگی زیباتر از ان است که از هم بپاشد وقلبها گرانبهاتر از ان است که از بشکند…فردا خورشید طلوع خواهد کرد حتی اگر ما نباشیم
شایداگرپاییزنبودبهار بی مفهوم بودواگرتو نبودی احساس من زیبانمیشد.
ﻣﻦ ﻏﻤﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮏﯾ ﺍﺑﺮ ﺳﯿﺎﻩ
ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﺎﺭﺍﻧﯿﺴﺖ
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﮐﻮﯾﺮ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺒﺎﺭﺩ ﺑﺮ ﻣﻦ , ﻏﻢ ﻣﻦ ﺩﻭﭼﻨﺪﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ
ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻭﺳﻂ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺭﺍ ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭼﯿﺴﺖ؟
ﺁﻥ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﮑﯿﺪﻩ ﺑﺮ ﺁﻥ ﮐﺎﺳﻪ ﺳﺮﺥ
ﻭ ﻧﺸﺎﻧﺶ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﻫﺴﺖ ؛ﻏﻢ ﻣﻦ ﺟﺎﻭﯾﺪ ﺍﺳﺖ
سفید=آروم
آبی=مغرور
سیاه=مشکوک
صورتی=عاشق
سبز=بانمک
ارغوانی=خوشکل
قهوه ای=باحال
نارنجی=دیوونه
توسی=لوس
به نظر تو من چه رنگی ام؟
این روزها میتوانی به خود افتخار کنی، تو در بی احساسی نمونه ای بودی…
ﺍﮔﺮ ﻗﻠﺒﻢ ﭼﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻪ ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﺳﭙﺮﺩﻡ !..✘
ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﭼﺎﯼ ﺩﺍﻍ ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻣﺖ !!!
ﺍﻣﺎ … ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻧﻤﯿﮕﺬﺍﺭﺩ، ﻧﻪ ﮔﺮﻣﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ، ﻧﻪ
ﺁﺭﺍﻣﺸﺖ ﺭﺍ
زندگی خسته کند گر که به یکسان گذرد
رنج هم گر به تنوع گذرد راهی نیست
قربون خستگی های زندگیت همه اش مال من
همه استرس هایی که میکشی مال من
زن نیستم اگر زنانه پاى عشقم نایستم، من ازقبیله زلیخا آمده ام، آنقدر عشقت را جارمیزنم تا خدا برایم کف بزند، فرقى نمیکند فرشته باشى یا آدم، یوسف باشى یاسلیمان،قالیچه ى دل من، بدون اسم رمز”نام تو” پروازنمیکند،زنانه پاى این عشق مى ایستم “مردانه دوستم داشته باش..”
ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨــﺪ ﺑــﺎﺭﺍﻥ ﮐــﻪ ﻣﯿﺰﻧــﺪ
ﺑــﻮﯼ ” ﺧــﺎﮎ “ ﺑﻠﻨــﺪ ﻣﯽ ﺷــﻮﺩ
ﺍﻣــﺎ , ﺍﯾﻨﺠــﺎ ﺑــﺎﺭﺍﻥ ﮐــﻪ ﻣﯿﺰﻧــﺪ
ﺑــﻮﯼ ” ﺧﺎﻃــﺮﻩ ” ﺑﻠﻨــﺪ ﻣﯿﺸــﻮﺩ !!!
ﻧــﻪ ﺻﺪﺍﯾـﯽ ﮐﻪ ﻣـــﺮﺩﺍﻧـﻪ ﺑﺎﺷﺪ،ﻧــﻪ ﻟﺤــﻨﯽ ﮐﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﯿــﺎﻭﺭﺩ …
ﻣﻦ ﺑﯽ ﺗــﻮ ﺩﺭ ﺍﺗـﺎﻕ ﺗﻨـﮓ ﻭ ﺗـﺎﺭﯾـﮑﻢ ﺍﺣـﺴﺎﺱ ﺧـﻔﮕﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ …
ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺩﺍﺭﯼ ﯾﺎ ﻧﻪ
ﻣﻬﻢ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ ، ﻋﺸﻖ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻫﻮﺍﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﺁﺑﯽ ﺳﺖ !
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ !
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺒﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﺎﺑﻮﺩﺕ ﮐﻨﻨﺪ …
ﻣﺜﻞ :ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﮐﺴﯽ ,ﻧﮕﺎﻩ ﺧﺎﺻﯽ , ﺻﺪﺍﯾﯽ . ﭼﺸﻤﻪﺍﯾﯽ , ﺗﮑﻪ ﮐﻼﻣﻬﺎﯾﯽ ….
ﺍﺻﻼ ﺍﺩﻡ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ … ﺗﺎﻋﺼﺮ ﺑﻪ ﻋﺼﺮﺑﻪ ﺍﻥ ﺳﺮﺑﺰﻧﺪ ….
ﺷﺐ ﮐﻪ ﺷﺪﺑﺎﯾﺪﺷﺐ ﺑﺨﯿﺮﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﻮﺩ ….
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﻭﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﻭ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺭﻭ ﻫﺎﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺪﻣﻬﺎﯾﺖ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ …..
ﻓﻨﺠﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻗﻬﻮﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻓﺎﻟﺸﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺷﺪ ….
ﻣﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﮐﺎﻓﯽ ﺷﺎﭖ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺎﻫﺪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺍﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ …
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺭﯾﺘﻢ ﻫﺎ ﻭﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﺖ ﮐﻨﻨﺪ …
ﺣﺘﯽ ﺑﻮﯼ ﻋﻄﺮﯼ ﺧﺎﺹ ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﺣﺲ ﺷﻮﺩ …
ﺩﺳﺖ ﺧﻄﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻠﺮﺯﺍﻧﺪ ….
ﻋﮑﺲ ﮐﻪ ﺍﺷﮑﺖ ﺭﺍ ﺩﺭﺍﻭﺭﺩ ……
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ ….
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ …..
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺣﺲ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﻣــﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﯾﮏ ﺟﻮﺭ
ﻓﻘﻂ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺯﻝ ﻣــﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﯼ” ﺗــﻮ” ﺣـــﻮﺍ
ﺍﻓﺮﯾﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ “ﺗـــﻮ” ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣـــﻮﺍ
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﮐﻢ ﺩﺍﺷﺖ
ﻣــــﻦ،”ﺗــــﻮ” ﺭﺍ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ
ﺭﻭﺯﯼ، “ ﺗــــــﻮ” ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﭼﯿﺪ
ﻣﺜﻞ ﺳﯿﺐ ﺳﺮﺥ ﺣــــــﻮﺍ …
ایـن روزهـا …
نـبـضـم کــنـد مـﮯزنـد …
قـلـبـم تـیـر مـﮯڪشـد ..
دارم صـداﮮ خـورد شـدن احـسـاسـم را…
لا بـﮧ لای …چـرخ دنـده هـاﮮ زنـدگـﮯ مـﮯشـنـوم …
ﺩﺭﻫﺎﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﻫﻤﻪ ﺑﺴﺘﻢ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺷﻮﺭ ﻭﺷﻮﻕ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺍﻡ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺎﺗﻮﺍﻡ ﻧﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﻧﻪ ﺣﺲ
ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻢ
دست در دست هم دادند دست های نا مهربانت که دست دلم رو شد
و حالا که دست به دست دیگری
چشم دلم کور…
مرا با عشق چه کار بود
عشق
این تهمت ناروایی که چشم هایت به پای دلم نوشتند
دلم که شعله می کشید با جرقه ی نگاهت
شعله ای که به آتش کشید هستیم را
و آتشی که خاکستر کرد احساسم را
مرا با شب و شعر وشور چه کار بود
مرا به تب مرا به تاب چه احتیاج بود
نشسته بودم به کنج نیستیم
مرا با هوس هستی چه کار بود…؟!
ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ
ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮔﻔﺖ
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﮔﻤﺎﻧﯽ ﮔﻮﺵ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺳﺨﻨﯽ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮔﺮﯾﺴﺖ
ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺣﺲ ﮐﻨﯽ ﺩﺭ ﺗﻮ ﺫﻭﺏ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺣﺮﺍﺭﺍﺗﯽ
ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﻧﻤﯿﺮﺩ…
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﯽ ﭼﻪ ﺍﺷﻮﺑﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺭﺍﻣــﺶ ﺧﻮﻧﻪ
ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺪﻭﻧﻢ ﻧﻤﯿﻤﻮﻧﻪ
ﭼﻘﺪ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮﻣﯿﻤﯿـــﺮﻡ
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻧﻔﺲ ﺍﻣﺸﺐ ﻫﻮﺍﻣﻮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﯿﮕﯿـــﺮﻡ
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﯽ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﭼﻪ ﺣـــﺎﻟﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ
ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﺎﺷﺪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺧواهد شکست
ﺍﯾﻦ ﺟﻮﺍﺏ ﺳﺎﺩﮔﯿﺴﺖ
ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﯿﺴﺖ ! ﺍﻣﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ
ﺣﻀﻮﺭ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻮ ﺳﺨﺖ ﻣﺤﺘــــــــــــــﺎﺟﻢ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻮﺩﻥ
ﺗــــــــــﻮ ♥
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ♥
ﺑﯽ ﺣﺲ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ !
ﺍﺯ ﺑﻐــــــﺾ !
ﻓﻘﻂ ﮔﺎﻫـﯽ …
ﺧـﻂ ِ ﺍﺷـــــﮑﯽ …ﻣﯿﺴـــــﻮﺯﺍﻧـﺪ ﺻـﻮﺭﺗـــــﻢ ﺭﺍ
ﻋﻤﺮ ﺑﻮﺩﻧﻤﺎﻥ
ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺭﺩﻥ یک ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺩﺍﻍ
ﻫﻢ ﻧﺮﺳﯿﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺍﻏﯽ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﭼﺎﯼ
ﻟﺒﺖ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ ﻭ
ﺣﺴﺮﺕ ﻧﻮﺷﯿﺪﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻮ
اگر درد داری تحمل کن…
روی هم که تلنبار شد
دیگر نمیفهمی کدام درد از کجاست…
کم کم خودش بی حس میشود…!!
زیبا ترین جمله ز احساس من**لطف خدا بوده والطاف من**من نه همان عاشقه اجباریم**من به خدا ع
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﺑﺒﺂﺯﯼ
ﺗﻤﺂﻣِ ﺍﺣﺴﺂﺱِ ﭘﺂﮐَﺖ ﺭﺍ
ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻩ ﺑﺂﺷﯽ
ﺍﺻﻠﺎ ﺍﯾﻦ ﻟﻌﻨﺘﯽ…
ﺩﻭﺳﺘَﺖ ﺩﺁﺷﺖ؟؟؟
زندگــــــے بہ من آموخت
آدمہا نہ دروغ میگویند
نہ زیر حرفشان مے زنند
اگر چیزے میگویند
صرفا” احساسشان در همان لحظہ است!
نباید رویش حساب باز کرد . . .
> گذشته <که حالم را گرفته است !> آینده <که حالی برای رسیدن به آن را ندارم! و <حال > هم حالم را بهم میزند! چه زندگی شیرینی!
ﺣﺴــــــــ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﻗﺸﻨﮓ ﺗﺮﯾـــ ـــ ــﻦ ﺣﺲ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ
ﺗﻮ ڪـﮧ ﺑﺎﺷﯽ ..
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ .. ﻧـــ ــــــ ــــ ـــــﻪ!
ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺭﺍ .. ﻋﺸــ ــ ــ ـﻖ ﺍﺳﺖ !!
زندگی تلخ ترین خواب من است
خسته ام
خسته ازاین خواب بلند!!!
ﺣــﺴـﺂﺩت !
ﺧـِﺴﺂﺳــَـت
ﺍﺳﻤــَﺶ ﺭـﺂ ﻫﺮﭼـــﻪ ﻣﯿﺨــﻮﺁﻫﯽ ﺑﮕـــﺬﺁﺭ
ﺍﻣــﺂ ﺑـــﺂﻭﺭ ﮐــﻦ
ﺁﻏـــﻮﺵ ﺗـ ُــــ ـﻮ ﻓﻘـﻂ ﺳﻬـــﻤـِ ﺍﺣﺴــــﺂﺱِِ
ﻣـ َـــــ ـﻦ ﺍست
ﺩﻓﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﺮﺍ
ﺯﯾﺮ ﺑﻬﻤﻦ ﺳﺮﺩ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺖ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺁﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺩﻟــــــﺖ …
دلم میخواهد عاشق باشد…!
عقلم میخواهد عاقل باشد…!
این میگوید زود باش…
آن میگوید دور باش…
احساسم این روزها دوشیفت کار میکند…
حقوقش را از من میگیرد!!!
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺗﺮﯾﻦ ﻏﺮﻭﺏ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ ﻫﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪ …
ﻣﻨﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻧﻔﺲ ﺑﺎ ﯾﺎﺩﺕ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻡ
ﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪﺍﻧﯽ
ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻡ …
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﻧﺎﻣﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺖ ﺗﺪﺍﻋﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ..
.ﻧﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺑﻮﺩ…
. ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﯽ …
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻏﺬ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ…
ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻏﻢ ﻫﺎ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ ﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺩﯾﺪﻥ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ….
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ..
. ﺩﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻭﺷﺐ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺒﺨﻨﺪﺕ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ
ﮐﺮﺩﻧﺪ …
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﺻﺪﺍﯾﻢ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺷﻨﯿﺪ ….
ﺻﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﻏﻢ ﭘﺮ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ
ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﺪ
“: ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ”
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪ….
ﺧﻮﺍﺑﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺩﯾﺪﻧﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺁﺭﺯﻭﯾﻢ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﭼﺸﻢ ﺑﺮ ﻫﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﻢ….
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﺭﺩ ﭘﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ …
ﺭﺩ ﭘﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺐ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ
ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﺩ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﻮﺩ ….
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﯼ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺭﺯﻡ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪ…
.ﺑﺎﻏﭽﻪ ﯼ ﮔﻞ ﺭﺯﯼ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻣﺰﯾﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﯼ ﮔﻠﺪﺍﻥ ﺍﺗﺎﻗﺖ ﺑﻮﺩ…
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺗﻤﺎﻣﻢ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ …
.ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺷﻮﻕ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﻮﺩ …
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﺗﻮ ﺣﺘﯽ ﻗﺒﺮﻡ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ…
.ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺭﻭﯼ ﻗﺒﺮﻡ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﻮﺷﺘﻢ…
.ﻧﻮﺷﺘﻢ “: ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ”

ﻧﻮﺷﺘﻢ “: ﺗﻮ ﻧﯿﺰ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺑﺪﺍﺭ ”
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﻮﺩ ….
ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻡ
ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ …
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺭﻩ ﮔﺬﺭﯼ ﻏﺮﯾﺒﻪ
ﮔﺮﺩﻧﺒﻨﺪﯼ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﯿﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺣﮏ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ…
ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﮔﺮﺩﻧﺒﻨﺪ ﺭﺍ ﺧﺎﮎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ …
ﻗﺒﺮ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ…
ﺭﻭﯼ ﺗﭙﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺗﻮ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﻫﻢ ﺁﻥ ﺗﭙﻪ ﺭﺍ ﺗﺼﻮﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ …
ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻫﻮﺍ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺳﺖ ﻭ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ
ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﺲ ﺷﻮﯼ ﻭ ﭼﺘﺮﯼ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ …
. ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺧﯿﺲ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ… .
ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ …
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ
ﻓﺎﻧﻮﺱ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻗﺒﺮﻡ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻓﺎﺗﺤﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ؟
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ
ﺑﺎ ﺍﺷﮏ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻏﺒﺎﺭ ﺑﺮ ﻗﺒﺮﻡ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ؟
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ
ﮔﯿﺘﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﺭﻓﺘﻨﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ؟
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ
ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺒﻮﺩﻧﻢ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﻭ ﻧﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﯿﺸﻮﺩ؟
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ
ﺑﻪ ﯾﺎﺩﻩ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﺩﻟﻢ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﺮﺍ؟
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ … ؟ !
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
.
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻧﮑﺮﺩﻡ . . .
ﻣﻦ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﺭﻭ
ﻣُـــــــــــــ ـﺮﺩﻩ ﺍﻡ
آرام بر گونه هایم میلغزد
تاوان بی فکری های دیروزم
کاش بیهوده نمیتاختم …
ﺣﺲ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﺕ ﺑﺮﺳﯽ؛
ﻗﺸﻨﮓ ﺗﺮ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻮﻋﺪﺵ ﺑﺮﺳﯽ؛
ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻗﺸﻨﮓ ﺗﺮ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﻭ
ﺑﺮﺳﯽ …
وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کند پرهایش سفید می ماند، ولی قلبش سیاه میشود. دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است✔
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺧﻮﺩ ﻗﺪﻡ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ .
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ
ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺳﺖ
ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ
ﻏﻴﺮﺗﻲ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﻫﺎﺭﺕ ﻭ ﭘﻮﺭﺕ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﮔﻴﺮ ﺩﺍﺩﻥ ﻭ ﺟﺎﺳﻮﺳﻲ
ﻛﺮﺩﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻏﻴﺮﺕ ﻳﻌﻨﯽ ﺯﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﺍﺕ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻭ
ﺑﻲ ﭘﻨﺎﻫﻲ ﻧﻜﻨﻪ!!!.
ﺩﻟﺘﻮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ “ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ” ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﻣﯿﮕﻦ ﺧﻮﺵ
ﻧﮑﻦ …
ﺁﺩﻣﺎ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮِ ﻣﻨﺎﻓﻊِ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺍﺯ ﺭﺍﻩِ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ
ﻭﺍﺭﺩ ﺑﺸﻦ !!!
ﺩﯾـﮕـــﺮ ﻧﻪ ﺍﺷـﮑـــﻬﺎﯾــﻢ ﺭﺍ ﺧــﻮﺍﻫـﯽ ﺩﯾــﺪ
 ﻧﻪ ﺍﻟﺘـــﻤـﺎﺱ ﻫـــﺎﯾﻢ ﺭﺍ
 ﻭ ﻧﻪ ﺍﺣﺴـــﺎﺳــﺎﺕِ ﺍﯾــﻦ ﺩﻝِ ﻟـﻌـﻨـﺘـﯽ ﺭﺍ…
 ﺑﻪ ﺟـــﺎﯼِ ﺁﻥ ﺍﺣﺴـــﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﮐُـــﺸـﺘـﯽ
 ﺩﺭﺧـﺘـﯽ ﺍﺯ ﻏــــﺮﻭﺭ ﮐـﺎﺷـﺘﻢ…
ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ …
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻏﺮﯾﺐ ﻭ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﺁﻣﺪﻧﺶ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺭﻧﮓ ﺯﺭﺩ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺵ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺶ ﺧﺶ ﮔﻮﺵ ﻧﻮﺍﺯ ﺑﺮﮒ ﻫﺎﯾﺶ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺪﺍﯼ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺍﺵ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﺭﻓﺘﻦ … ﻭ ﺧﯿﺲ ﺷﺪﻥ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻮﯼ ﻣﺴﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﺎﮎ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻏﺮﻭﺏ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺭﻧﺠﯽ ﻭ ﺩﻟﮕﯿﺮﺵ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﺩ ﻭ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺍﺵ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ ﺍﻡ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﻫﺎﯼ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺍﻡ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻐﺾ ﻫﺎﯼ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺻﺪﺍﯾﻢ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ ﺍﻡ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﺖ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺍﻡ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎﻁ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﯽ ﺍﻡ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺍﻡ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﻢ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﻢ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﻢ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﺳﻔﺮ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮏﯾ ﺳﺎﻝ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﺭﺍﻩ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮏﯾ ﺳﺎﻝ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻏﺮﯾﺒﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﺭﻓﺘﻨﺶ
ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ، ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﯾﯿﺰ
ﻭ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻫﻮﺍﯼ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ
ﺗﻤﻮﻡ ﺟﺎﺩﻩ ﺑﺎﺭﻭﻧﯿﻪ
ﯾﻪ ﺣﺴﯽ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﮕﻪ
ﺗﻮﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﻧﻪ
ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﺩﻟﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ …
ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﮑﻨﻢ …
ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﺩﻟﻢ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﻭ ﺳﺒﮏ ﮐﻨﻪ …
ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ ﻗﻠﺒﻢ ﮐﺴﯽ ﻻﻧﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ …
ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ، ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﭼﻪ ﺑﺪ
ﻧﺴﯿﻤﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﺯﯾﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ …
ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﺩﻝ ﺗﻨﮓ ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ …
ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻡ …
ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﮕﻮﯾﻢ، ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ ﺧﻮﺑﻢ ﺗﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺑﻢ …
ﺣﺴﺮﺕ
ﯾﻌﻨﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﻳﻢ ﻧﺸﺴﺘـﻪ ﺍﯼ …
ﻭ ﺑﺎﺯ ﺧﻴﺴﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ …
ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﺧﺸﮏ ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﭘﺎﮎ ﮐﻨﺪ …
ﺣﺴــــﺮﺕ !
ﻳﻌﻨﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﻳﺖ ﺩﻭﺵ ﺑﻪ ﺩﻭﺷﻢ ﺑﺎﺷﺪ …
ﺍﻣــﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﻢ ﺍﺯ ﺩﻟﺘﻨﮕـــﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﭘﻨـــﺎﻩ ﺑﺒﺮﻡ …
ﺣﺴــــﺮﺕ !
ﻳﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻴـــﻦِ ﺑﻮﺩﻧﺖ …
ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﻴﮑﻨﻢ !!…
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻨﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺣﺎﻓﻆ ﭘﯽ ﺍﻋﻄﺎﯼ ﺳﻤﺮﻗﻨﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺑﮕﺬﺍﺭﮐﻪ ﺍﺑﻠﯿﺲ ﺩﺭﺍﯾﻦ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ
ﻣﻄﺮﻭﺩ ﺯ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺯﺩ ﻭ ﻟﯿﻼ … ﻭﻟﯽ ﺍﯼ ﮐﺎﺵ
ﺍﯾﻦ ﻗﺼﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺼﻪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﻋﺬﺍﺏ ﻧﺮﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﺁﻥ ﻭﻋﺪﻩ ﯼ ﻧﺎﺩﯾﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﯾﮏ ﺑﺎﺭﺗﻮ ﺩﺭﻗﺼﻪ ﯼ ﭘﺮﭘﯿﭻ ﻭ ﺧﻢ ﻣﺎ
ﺁﻥ ﮐﺲ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺩﻝ ﮐﻨﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺁﺷﻮﺏ،ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺲ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻡ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺩﺭﺗﮏ ﺗﮏ ﺭﮔﻬﺎﯼ ﺗﻨﻢ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺟﺎﺭﯾﺴﺖ
ﺩﺭ ﺗﮏ ﺗﮏ ﺭﮔﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﻣﻦ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ …
ﺯﻧﺠﯿﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﮐﻪ ﭘﺎﺑﻨﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﺷﻢ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻨﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
زندگى را نفسى ارزش غم خوردن نیست
آنقدر سیر بخند تا که ندانى غم جیست؟!
ﻏــﻤﮕﻴﻦ ﺗــﺮﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣــﺎ ﺍﻧﺴــﺎﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺯﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺣﺴـــﺎﺱ ﻣﻲ ﮐـﻨﻴﻢ
ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺷﺘــﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﮔﻴﻤﻮﻥ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫـﺪ
ﺑﻪ ﻧــﺒﻮﺩﻧﻤﻮﻥ ﻋﺎﺩﺕ ﮐــﻨـﻪ . . .
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﺪﻩ ﺩﻟﺖ ﭘﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﻭ ﻧﺘﻮﻧﯽ
ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﯽ؟؟؟؟
ﻧﺎ ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺷﮑﺖ ﺟﺎﺭﯼ ﺑﺸﻪ ……
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻨﯽ ….
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻗﻮﯼ ﺍﺳﺖ….
ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺪﺍﻣﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ…
ﮐﺪﺍﻡ ﮐﻮﭼﻪ ﻭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ…
ﮐﺪﺍﻡ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ…
ﺑﻪ ﺩﺍﺭ ﺁﻭﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪ…
;; “ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺸﺎﻥ”;;…
دوست دارم زمستون رو

سرمارو

اینکه دستام سرد باشن و توی جیب تو گرم بشن

اینکه لباس گرم نپوشمو

تو محکم در اغوشم بگیری تا سرما نخورم

دوست دارم شیشه های بخار گرفته ی ماشین رو

وقتی که با خیال راحت اول اسم خودمو و خودت روشون مینویسم

من دوست دارم زمستون رو

سرما رو

نفس های گرممون

که اروم اروم تو هوا بخار میشن

من دوست دارم

سرما رو

برف رو

وقتی این همه بهانه برای عاشقی وجود داره….

زمانی یک نفر میتونست
دنیای من باشه…
ولی الان,
رویای منم نیست…!!
ﻣﻦ ﺻﺒﻮرم اﻣﺎ
ﺑﻪ ﺧﺪا دﺳﺖ ﺧﻮدم ﻧﯿﺴﺖ اﮔﺮ ﻣﻲ رﻧﺠﻢ ﯾﺎ اﮔﺮ ﺷﺎدی زﯾﺒﺎی ﺗﻮ را ﺑﻪ ﻏﻢ ﻏﺮﺑﺖ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮدم ﻣﻲ ﺑﻨﺪم
ﻣﻦ ﺻﺒﻮرم اﻣﺎ
ﭼﻘﺪر ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ی ﻋﺎﺷﻘﯿﻢ ﻣﺤﺰوﻧﻢ و ﺑﻪ ﯾﺎد ﻫﻤﻪ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎی گل ﺳﺮخ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺷﺒﻨﻢ اﻓﺘﺎدﻩ ز ﻏﻢ ﻣﻐﻤﻮﻣﻢ
ﻣﻦ ﺻﺒﻮرم اﻣﺎ
اﯾﻦ ﺑﻐﺾ ﮔﺮان ﺻﺒﺮ ﭼﻪ ﻣﻲ داﻧﺪ ﭼﯿﺴﺖ!
ﺳﺮ ﻓﺼﻞ ﮏﯾ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﻭ ﺑﻪ ﺣﺠﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﺗﺮﮎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ .
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻣﻦ
ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺎ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺳﺖ
ﻫﯿﭻ ﻟﺒﯽ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺎﺭ
ﻣﻦ ﺳﺮ ﺧﻂ ﮏﯾ ﺑﺎﺭﺵ ﻧﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﺗﺎ ﺳﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﻭﯾﯿﺪﻥ ﮏﯾ ﻋﺸﻖ
ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ
ﻭ ﯾﺎ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ
ﻧﻄﻔﻪ ﮏﯾ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ
ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﮏﯾ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺟﺎﻥ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺩ
املا میگفت،،،
و من،،، انشا مینوشتم
ای کاش معلم به جای سواد، احساس داشت.
ﻣﻦ ﻛﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﺭﺩﻡ .. ﻛﻲ ﻗﺪ ﻣﻦ ﺑﺪ ﺍﻭﺭﺩ؟! ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻨﺠﺮ ﺍﺯ
ﭘﺸﺖ .. ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﻝ ﻛﻢ ﺍﻭﺭﺩ ﻣﻦ ﺑﻲ ﺳﺘﺎﺭﮔﻴﻤﻮ ﺑﻪ ﺍﺳﻤﻮﻥ
ﻧﻤﻴﮕﻢ !ﺍﺣﺴﺎﺳﻪ ﻣﻦ ﻏﺮﻳﺒﺴﺖ … ﻛﻲ ﻣﻴﺪﻭﻧﻪ ﭼﻲ ﻣﻴﮕﻢ! ﺍﺻﻼ
ﺯﻣﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﺩ ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺎﻫﺎﻡ .. ﭐﻧﻘﺪ ﻗﺪﻡ ﻣﻴﺰﻧﻢ ﻛﻪ ﺩﺭﺩ
ﺑﮕﻴﺮﻩ ﭘﺎﻫﺎﻡ !ﻣﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﻱ ﻏﺮﻭﺭﻡ ﻛﺴﻲ ﻧﻤﻴﺸﻪ ﺣﺎﻟﻴﺶ !
ﺧﺮﺍﺏ ﺷﻪ ﺳﻘﻒ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻭﻳﻪ ﺳﺮﻩ ﺍﺣﺎﻟﻴﺶ … .
ﺑﺮﺍﻡ ﻫﯿﭻ ﺣﺴﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ !
ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ
ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﮐﺎﻓﯿﻪ ..
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﻧﻔﺲ ﻣﯿﮑﺸﻢ . . .
ﺑﺮﺍﻡ ﻫﯿﭻ ﺣﺴﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ
ﺗﻮ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻫﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ﻣﻨﯽ
ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺗﻮ ﻋﯿﻦ ﺁﺭﺍﻣﺸﻪ ..
ﺗﻮ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻣﻨﯽ …✘
ﻫﯽ ﻫﯽ ﻫﯽ
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯿﺮﯼ ﺗﻨﻬﺎﻡ ﻣﯽ ﺫﺍﺭﯼ
ﻧﮕﻮ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺩﻟﻢ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﺗﻮ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﺮﺍﺕ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻡ
ﺣﺎﻻ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﺩﻭﺳﻢ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﻫﯽ ﻫﯽ ﻫﯽ
ﻣﻨﻮ ﺑﺎﺵ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﺁﺳﻤﻮﻧﯽ
ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺣﺴﺎﺳﻮ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ
ﺗﺮﺍﻧﻪ ﭘﺸﺖ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ
ﺗﻮ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﻡ ﺑﻼﯼ ﺟﻮﻧﯽ
ﻫﯽ ﻏـﺮﯾﺒﻪ !!!
ﻗﯿـﺎﻓــﺖ ﺧﯿـــﻠﯽ ﺁﺷـﻨﺎﺳـﺖ. . . ﻣﻦ ﻭ ﺗـﻮ ﻗﺒﻸ ﺟـﺎﯾــﯽ ﻫﻤـﺪﯾﮕﻪ
ﺭﻭ ﻧﺪﯾـﺪﯾـﻢ؟
ﺁﻫـﺎﻥ ﯾـﺎﺩﻡ ﺍﻭﻣـﺪ . . . ﯾﻪ ﺭﻭﺯﺍﯾﯽ . . . ﯾﻪ ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ . . . ﯾﻪ ﺧﺎﻃـﺮﻩ
ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎﻫـﻢ ﺩﺍﺷﺘﯿـﻢ !!
ﺭﺍﺳﺘـﯽ ﻗﺒـﻞ ﺭﻓﺘـﻨﺖ : ﺩﯾـﮕﻪ ﻫﯿـﭻ ﺣﺴــﯽ ﺑﻬـﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ … ﻭﻗـﺘﯽ
ﺩﯾﺪﻣــﺖ ﺩﻟـــﻢ ﻧﻠـــﺰﯾـﺪ … ﺍﯾــﻨـﻢ ﺗـﻪ ﻣـﻮﻧـﺪﻩ ﯼ ﻫـﻤﻮﻥ
ﺍﺣﺴـﺎﺳـﯿﻪ ﮐـﻪ ﺑﻬــﺶ ﺧــﻨﺪﯾــﺪﯼ . . .
ﺧــﻮﺍﺳـﺘﻢ ﺑــﺪﻭﻧــﯽ
ﺣﺲ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ ..
ﯾﻬﻮ . . . ﺗﻮ ﯼ ﺟﻤﻊ .. ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﮕﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺍﻭﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﺶ ﮐﺮﺩﻥ !!…✘
ﻣﯽ ﭘﺴـﻨﺪﻡ ﭘﺎﯾﯿـﺰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻓـﻢ ﻣﯽ ﮐﻨـﺪ
ﺍﺯ ﭘﻨـﻬﺎﻥ ﮐﺮﺩﻥِ
ﺩﺭﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻـﺪﺍﯾﻢ ﻣﯽ ﭘﯿﭽـﺪ
ﺍﺷﮑﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻫـﻢ ﻣﯽ ﭼﺮﺧـﺪ؛
ﺁﺧﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨـﺪ
ﺳـﺮﻣﺎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ …!!
ﻫﻤﯿﻦ …
دوست دارم ،یک شبه
هفتاد سال پیر شوم.

در کنار خیابانی بایستم.

تو مرا بی انکه بشناسی
از ازدحام تلخ خیابان عبور دهی.
هفتاد سال پیر شدن یک شبه
می ارزد به حس گرمی دستهای تو

هنگامی که مرا عبور می دهی بی آنکه بشناسی…

ﺩﻧﯿـــﺎﮮ ﻣﺠـــﺎﺯﮮ ﺟـــﺎﯾﯿـﮧ ﮐـﮧ
ﻭﻗﺘـــﮯ ﮐﺴـــﮯ ﮐـﮧ ﺩﻭﺳﺘـــﺶ ﺩﺍﺭﮮ ﺍﺯﺗــ ﻣﯿﭙـــﺮﺳـﮧ
ﺧﻮﺑـــﮯ ؟؟
ﻣﯿﮕـــﮯ ﺧﻮﺑـــﻢ ﻣﺮﺳـــﮯ !!
ﺍﻣـــﺎ ﺍﻭﻥ ﻧـﮧ ﻣﯿﺘـــﻮﻧـﮧ ﺑﻐـــﺾ ﮔﻠـــﻮﺗﻮ ﺑﺒﯿـــﻨـﮧ …
ﻧـﮧ ﻣﯿﺘـــﻮﻧـﮧ ﭼﺸـــﺎﮮ ﺧﯿـــﺴﺘﻮ ﺑﺒﯿـــﻨـﮧ …
ﻧـﮧ ﺩﺳـــﺘﺎﮮ ﻟـــﺮﺯﻭﻧﺘـــﻮ …
ﺣﺘـــﮯ ﻧﻤﯿﺘـــﻮﻧـﮧ ﺩﻟـــﺘﻨﮕﯿـــﺘﻮ ﺣـــﺲ ﮐﻨـﮧ …
ﺑﻌـــﺪ ﻫـــﻢ ﺑﺎ ﺧﯿـــﺎﻝ ﺭﺍﺣـــﺘــ ﻣﯿـــﺮﻩ ﮐـﮧ ﺑﺎ ﯾﮑـــﮯ ﺩﯾـــﮕـﮧ
ﭼــﺘـــ ﮐﻨـﮧ
دریا مفهوم بزرگیه اما نه به وسعت نگاه تو, بارون از جنس دریاست ولی نه به زیبایی آن, خدایا چشمان دریایی کسی که این اس ام اس رو میخونه بارونی نکن.
ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﺖ …
ﺑﻪ ﻋﻈﻤﺖ ﻳﮏ ﺣﺲ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪﯼ ﺗﻮﻗﻒ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﯽ ﻣﯽﺑﺮﻡ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﺖ …
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﻓﺘﺢ ﮐﺮﺩﻡ.!!
ﺩﻭﺱ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺒﺮﻣﺘـــــ ﯾﻪ ﺟـــﺎﯼ ﺷﻠـــﻮﻍ ,

ﺧﯿﻠـــﯽ ﺷﻠـــﻮﻍ ,

ﻭﺍﯾﺴﺘـــــــــــﻢ ﺍﻭﻥ ﻭﺳـــــــــــــﻂ ﻧﮕﺎﺗــــــــــــــ ﮐﻨـــﻢ!

ﺑﮕـــﻢ ﺍﯾﻨـــﺎﺭﻭ ﻣﯿﺒﯿﻨـــﯽ؟

ﺑﮕـــﯽ ﺁﺭﻩ!…

ﺑﮕـــﻢ ﺗــﻮ ﻫﯿﺎﻫـــﻮﯼ ﻫــﻤﻪ ﺍﯾـــﻦ ﺁﺩﻣـــﺎ ,

ﺑـــﺎﺯﻡ ﻣـــﻦ ﭼﺸﻤـــــــــــــﺎﻡ ﻓﻘــــــــــــﻂ ﺩﻧﺒـــﺎﻝ

ﺗــﻮ ﻣﯿﮕـــﺮﺩﻩ ,

ﺑﮕـــﻢ ﺣـــﺎﻻ ﭼﺸﻤﺎﺗــــﻮ ﺑﺒﻨـــﺪ ,

ﺑﮕــــــــــﻮ ﭼــــــــﻪ ﺣﺴــــــــــــﯽ ﺩﺍﺭﯼ!

ﺑﮕـــﯽ ﺍﻧﮕــــــــﺎﺭ ﮔــــﻢ ﺷــﺪﻡ ﺑﯿـــﻦ ﯾــﻪ ﻋﺎﻟﻤــــــﻪ ﻏﺮﯾـــﺒﻪ ,

ﺑﮕـــﻢ ﺍﮔـــﻪ ﻧﺒﺎﺷـــﯽ ﮔــﻢ ﻣﯿﺸـــﻢ

بـﯿــﻦ ﯾــﻪ ﺩﻧﯿـــﺎ ﻏﺮﯾـــﺒﻪ

سخته باورش باورش برام دارن تو رو دارن ازم میگیرن سخته باورش برام دیگه دستاتو نگیرم… سخته واسه من دوریه چشات سخته زندگی بدونه صدات …کی مثل خودت اینو میدونه کی مثل خودم میمیره برات…
ﺣـﺮﻑ ﻫﺎﻳﻲ ﻫـﺴﺖ – ﺑـﺪﺟﻮﺭ ﺩﻝ ﻣﻲ ﺷـﮑﻨﻨﺪ!
ﺑـﺪﺟﻮﺭ ﺩﻝ ﻣﻲ ﺳـﻮﺯﺍﻧﻨﺪ !
ﺑـﺪﺟﻮﺭ ﺧـﺮﺍﺏ ﻣﻲ ﮐﻨـﻨﺪ !
ﺣـﺮﻓﻬﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﻳـﮏ ﺗﺮﻳﻦ ﮐـﺴﺎﻧﺖ –
ﺍﺯ ﻋــﺰﻳﺰﺗـﺮﻳﻦ ﮐـﺴﺎﻧﺖ !
ﮔـﺎﻫﻲ ﺩﻟﺖ ﻣﻴـﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﺰﺩﻳـﮏ ﺗﺮﻳﻦ ﺁﻧـﻘﺪﺭ ﻋـﺰﻳﺰ ﻧـﺒﻮﺩ !
ﻳﺎ ﺍﮔـﺮ ﺑﻮﺩ ﮐـﻤﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺣـﻮﺍﺳﺶ ﺑﻪ ﺗﺎﺛـﻴـﺮ ﺣـﺮﻓـﻬﺎﻳﺶ
ﺑﻮﺩ
.گابریل گارسیا:دقایقی تو زندگی هست که اینقد دلت برای یکی تنگ میشه که میخوای از رویا بیرونش کنی,و تو واقعیت بغلش کنی
و چه احساس قشنگیست که در خلوت خود یاد یک دوست تو را غرق تماشا سازد…..
ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻧﻢ؛
ﺁﻣﺪﻡ ﺗﺎ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﻛﻨﻢ ﺍﺯ ﺩﻟﺖ؛
ﺁﻣﺪﻡ ﺗﺎ ﻟﺒﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﺁﺷﺘﯽ ﺩﻫﻢ؛
ﺁﻣﺪﻡ ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﮔﻬﺎﯼ ﺳﺮﺩﺕ ﺑﺮﻳﺰﻡ …
ﺍﻣﺎ ﺗﻮ …
ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﯼ
ﻭ ﭼﻪ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺷﺪﯼ !
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﺗﻮ ﺑﺎﺧﺘﯽ….✘
ﺁﺩﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﯾﻪ ﺣﺲ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﺸﺪﻧﯽ ﺭﻭ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؛
ﺩﯾﮕﻪ ﺍﻭﻥ ﺣﺲ ﺭﻭ ﺑﺎ ﮐﺲ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯼ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻪ ….
ﺑﻌﻀﯽ ﺣﺲ ﻫﺎ ،
ﺧﺎﺹ ﻭ ﻧﺎﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ !
ﻣﺜﻞ ﺑﻌﻀﯽ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﭘﺮﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺗﺮﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭﺑﯿﻦ ﺁﺩﻣﻬﺎ،ﺑﺎﺯﯼ

ﺑﺎﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺍﺳﺖ

ﺩﯾـﻮﺍﺭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﯼ ..
ﻫـﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﻫــﺮ ﺭﻭﺯ ..
ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ !!
ﺑﻨــﺎﯼ ﺑـــﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ …
ﺁﺧﺮ ﻣﻦ ﺍﺯ ﮐﺠــﺎ …
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﯾــﻮﺍﺭ …
ﭘﻨﺠــــﺮﻩ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻤــ .. !!
ﻭﺍ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ
ﺣﺎﻻ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﺨﻨﺪﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ
ﻭ ﺩﺭ ﮏﯾ ﺑﻘﭽﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﺣﺲ ﺩﺭﻭﻧﻢ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ .
ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻤﻨﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻫﻢ ﺭﺍﻩ ﭼﺎﺭﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﻦ ﺳﺨﺖ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﻭ ﺣﺎﻻ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺗﺸﺖ ﺧﯿﺲ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ
ﺭﺧﺖ ﭼﺮﮐﯽ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﺭ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭ ﺧﻂ
ﺁﺧﺮ ﻫﻢ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ
ﺟﻠﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ام ﻋﺸﻘﻢ را ﺑﺎ ﺧﯿﺎل و ﺧﺎﻃﺮﻩ، ﻣﺒﺎدا ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﺨﻮرد ﺣﺘﯽ ﮔﻮﺷﻪ ی اﺣﺴﺎﺳﻢ زﯾﺮ دﺳﺖ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ…
ﺩﯾﮕﻪ ﺳﺮﺍﻏﻤﻮ ﻧﮕﯿﺮ ، ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺪﻡ ﻣﯿﺎﺩ
ﺩﻟﻢ ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯾﻪ ﮐﻪ ، ﻣﺮﮒ ﻧﮕﺎﻫﺘﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ
ﺗﺎﺯﮔﯿﺎ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ، ﻣﺎﻝ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻫﺎ ﺷﺪﯼ
ﺑﻬﺘﺮﻩ ﮐﻪ ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺮﻩ ، ﺷﻮﺭ ﯾﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﯽ ﺧﻮﺩﯼ
ﺑﻬﺘﺮﻩ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺑﮑﻨﻢ ، ﺍﺯ ﮐﻠﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ
ﺟﺪﺍ ﮐﻨﻢ ﺭﺍﻫﻤﻮ ﺍﺯ ، ﺭﺍﻩ ﭘﺮ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺗﻮ
ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﻢ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺷﻢ ﻣﺜﻞ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﺜﻞ ﭼﺸﺎﺕ
ﻗﻠﺒﻤﻮ ﺳﻨﮕﯽ ﺑﮑﻨﻢ ﺍﺯ ﺗﺐ ﺳﺮﺩ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﺕ 
ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺩﻟﺖ ، ﺑﺮﻡ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺪﺭ ﺑﺸﯽ
ﺗﻮ ﮐﻮﭼﻪ ﯼ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ، ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﺑﺸﯽ
ﺍﮔﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺕ ، ﺷﺪﻡ ﺗﻮ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﺍﺳﯿﺮ
ﺣﺎﻻ‌ ﺍﺯﺕ ﺑﺪﻡ ﻣﯿﺎﺩ ، ﺩﯾﮕﻪ ﺳﺮﺍﻏﻤﻮ ﻧﮕﯿﺮ
ﻧﺎﻣﺮﺩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻳﺴﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ ﻧﺎﺯﻧﻴﻨﻢ …
ﺑﺪ ﺗﺎ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﺑﺎ ﺁﺩﻣﻲ …
ﻋﻤﺮﻱ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻣﻴﻜﻮﺑﺪ …
ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺗﻬﺎ ﻣﻴﻜﻨﺪ …
ﺩﺭ ﺁﺗﺶ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺧﺎﻛﺴﺘﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺩﻫﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ …
ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺟﻮﺍﻧﻲ ﺩﺍﻍ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺷﻴﺮﺍﺯﻩ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﻣﻲ ﭼﺸﺎﻧﺪ …
ﮔﻴﺞ ﻣﻲ ﺷﻮﻱ , ﺳﺮ ﺩﺭﮔﻢ , ﺭﺍﻩ ﮔﻢ ﻛﺮﺩﻩ …
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻭﺭﻕ ﻣﻴﺰﻧﺪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺕ ﺭﺍ ….
ﻧﺸﺎﻧﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻛﺴﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺐ ﻭ ﺗﺎﺑﺶ ﺑﻮﺩﻱ …
ﺁﺗﺸﺖ ﺷﺮﺍﺭﻩ ﺳﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ …
ﻗﺼﺪ ﺟﺎﻧﺖ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﻧﺒﻮﺩﻧﺶ …
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻧﺎﻣﺮﺩﻳﺶ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻣﻴﺰﻧﺪ …
ﻗﺴﻤﺖ ﻧﻴﺴﺖ , ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ , ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ …
ﻭﻳﺮﺍﻧﻴﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ …
ﻃﻮﻓﺎﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺟﻨﻮﻥ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ …
ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ_ ﺟﻮﺍﻧﻴﺖ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ …
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﻱ …
ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺴﻲ ﺭﺍ ﻧﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ , ﻧﻪ ﻣﻲ ﺷﻨﻮﻱ …
ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺘﺖ
ﺍﺗﺎﻗﻴﺴﺖ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ ﺗﻮ ﻭ
ﺳﺮﺍﺑﻲ ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻱ ﻭ
ﺯﺍﻧﻮ ﻫﺎﻱ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻭ
ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﺯﺧﻤﻲ ﻭ
ﺣﺴﺮﺕ ﻓﺮﻳﺎﺩﻱ ﻛﻬﻨﻪ
ﺑﺎ ﮔﻠﻮﻳﻲ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ….
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﻱ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻳﺴﺖ ﻧﺎﻣﺮﺩ …
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺁﻏﺎﺯﻳﺴﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ …
ﻓﻘﻂ ﺑﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻢ

ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﻏﻢ ﮔﺬﺷﺘﻢ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺣﺴﺎﺱ کنم

ﺁﺩﻣـ ﺑَﻌﻀـﯽ ﻭَﻗــﺖ ﻫــﺎ ﮐِــﻪ ﺩِﻟــﺶ ﻣﯿﮕﯿـــﺮﻩ ﮐِﯿــﻒ ﻣﯿﮑﻨـــﻪ !
ﺍﺣﺴـــﺎﺱ ﻣﯿﮑُﻨــﻪ ﻫَﻨــﻮﺯﻣـ ﺩِﻝ ﺩﺍﺭﻩ !
ﺣﺲ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ
ﯾﮑﯽ ﻧﮕﺮﺍﻧﺖ ﺑﺎﺷﻪ..
ﯾﮑﯽ ﺑﺘﺮﺳﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺖ ﺑﺪﻩ.
ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﺖ ﻧﮑﻨﻪ،
ﺣﺲ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ …
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯﺵ ﺟﺪﺍ ﻣﯿﺸﯽ:ﺍﺱ ﺍﻡ ﺍﺱ ﺑﺪﻩ
ﻋﺰﯾﺰ ﺩﻟﻢ ﺭﺳﯿﺪ؟
ﻗﺸﻨﮕﻪ: ﯾﻬﻮ ﺑﻐﻠﺖ ﮐﻨﻪ،
ﯾﻬﻮ . . . ﺗﻮ ﯼ ﺟﻤﻊ .. ﺩﺭ ﮔﻮﺷﺖ ﺑﮕﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ!
ﺑﮕﻪ ﮐﻪ ﺣﻮﺍﺳﻢ ﺑﻬﺖ ﻫﺴﺖ.
ﺣﺲ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ ﺍﺯﺕ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﻨﻪ …
ﺁﺭﻩ …!!
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ..
ﺟﺎﻱ ﺧﺎﻟﻲ ” ﺗـﻮ ” ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﺮﻭﺳﮑﻲ ﭘﺮ ﻣﻲ ﮐﻨﻢ
ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮﺳﺖ
ﻣﺮﺍ ” ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺩﻟﺶ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﺗﻨﮓ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ ”
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺪﺍﺭﺩ !
ﺍﻣﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻫﺴﺖ ” ﺩﻝ ﺷـﮑـﺴــﺘـﻦ ” ﺑﻠﺪ ﻧﻴﺴﺖ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺍﻃﺮﺍﻓﺖ ﻧﺒﺎﺷﻪ !
ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺒﺎﺷﯽ !
ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﮔﻮﺷﻪ ﮔﯿﺮ ﻭ ﻣﻨﺰﻭﯼ ﺑﺎﺷﯽ !
ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﻫﺎﺕ ﺣﺮﻑ ﻧﺰﻧﻪ !
ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﻧﺘﻮﻧﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﺎﺷﯽ !
ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ !
.
.
.
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ، ﯾﻪ ﺣﺲ ﺩﺭﻭﻧﯿﻪ !
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﻪ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪﻩ !!..
ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ؛ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﺍﻧﯽ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﺮﺝ ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﻫﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﮑﻨﯿﻢ
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻣﺶ ﻭﺭﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﺍﺳﺖ
ﻣﯿﺪﻭﻧﯿﻦ ﭼﺮﺍ ﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﺁﺩﻡ ﻣﯿﺪﻩ …
.
.
.
.

.
.
.
.
.
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﺪﻥ ﻗﻠﺐ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﻭ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺧﺎﻟﯿﻪ ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻐﻠﺶ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻗﻠﺒﺶ ﺍﻭﻥ ﺟﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﺭﻭ ﭘﺮ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻭ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺻﺎﺣﺐ ﺩﻭ ﺗﺎ ﻗﻠﺐ ﺷﺪﯼ … !!!
ﻣﯽ ﮐﻮﺷﻢ ﻏــــﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﻏـــﺮق ﮐﻨﻢ اﻣﺎ ﻧﺎﻣﺮد ﻫﺎ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ ﺷــﻨﺎ ﮐﻨﻨﺪ!!
ﺩﻟــــــــﻢ ﻓﻘــــــــﻂ ﻋﺎﺷﻘــــــــﯽ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﻗﺎﺗــــــــﻞ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗــــــــــــــــﻢ …
ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﯿﺎﺯ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮﺩﻩ .ﻫﻤﯿﺸﻪ . ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ !
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺩﻟﯽ ﮐﻪ ﻏﺼﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﮐﻨﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮﺩ .. ﺍﻣﺎ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭ ﺷﺪ . ﭼﻪ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻏﺼﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﻧﮑﺮﺩ !! ؟ ﭼﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻏﺼﻪ
ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺩ ﺭﺁﻏﻮﺷﻢ ﻧﺮﯾﺨﺖ .ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻤﯿﻦ
ﺑﻮﺩ .ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮﺩ !!
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﺑﻮﺩ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻥ ﻣﯿﺒﺮﺩﻡ
ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ ﻣﺎﻧﺪﻥ
ﻭ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﺧﺰﺍﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ؟ !
ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺩﺭﺩﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﭼﻪ ﺯﺟﺮﯼ ﺩﺍﺭﺩ
ﭼﻮﺏ ﺣﺮﺍﺝ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻏﻢ ﺩﺍﺭﯼ؟ !
ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺯﻫﺮﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ؛
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ … ؟
ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻧﮑﺶ …
ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺭﻭ ﺍﻭﻧﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﺸﻪ ﮐﻪ …
ﻣﯿﺪﻭﻧﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﯼ ﺍﻣﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺖ …
ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺭﻭ ﺍﻭﻧﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﺸﻪ ﮐﻪ …
ﻣﯿﺪﻭﻧﻪ ﻋﺎﺷﻘﺸﯽ ، ﺍﻣﺎ ﻟﯿﺎﻗﺘﺶ ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﻧﻤﯿﺮﺳﻪ …
ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﺩﺭﻳﻦ ﺷﺒﻬﺎ ﻳﻘﻴﻦ ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ
ﺻﺪﺍﻱ ﺧﻠﻮﺕ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺗﻮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻲ …
عجب روزگاربدی.هست.دلم سوخته!به حال خودم!چون قلبم بدجور شکست
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺁﺗﺶ ﺑﮕﯿﺮ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ….
ﺁﻳـﻴﻨـﻪ ﭘﺮﺳـﻴــﺪ ﮐﻪ ﭼـﺮﺍ ﺩﻳــﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻧﮑﻨﺪ ﺩﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺳﻴﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺧﻨﺪﻳﺪﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﺍﺳﻴﺮ ﻣـﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﻨـﻬﺎ
ﺩﻗـﺎﻳﻘﻲ ﭼﻨﺪ ﺗﺄﺧﻴـﺮ ﮐـﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﻔﺘــــﻢ ﺍﻣـــﺮﻭﺯ ﻫـــﻮﺍ ﺳـــﺮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺷـﺎﻳﺪ
ﻣﻮﻋﺪ ﻗــﺮﺍﺭ ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﮐـــﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺧﻨـﺪﻳــﺪ ﺑــﻪ ﺳــﺎﺩﮔﻴـــﻢ ﺁﻳـﻴـﻨـﻪ ﻭ ﮔﻔـﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﭘﺎﮎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺯﻧﺠﻴـﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻢ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺨﻦ ﻣﮕﻮﻱ ﮔﻔﺖ
ﺧﻮﺍﺑـﻲ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﺩﻳــﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺁﻳـﻴـﻨـﻪ ﺑﻪ ﺧـﻮﺩ ﻧـﮕﺎﻩ ﻣـﻲﮐﻨــﻢ ـ ﺁﻩ ! ﻋﺸـﻖ ﺗﻮ
ﻋﺠﻴﺐ ﻣــﺮﺍ ﭘﻴـﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺭﺍﺳﺖ ﮔﻔـﺖ ﺁﻳـﻴـﻨـﻪ ﮐـﻪ ﻣﻨﺘﻈـــﺮ ﻧﺒﺎﺵ ﺍﻭ ﺑـــﺮﺍﻱ
ﻫﻤﻴـــﺸﻪ ﺩﻳـــﺮ ﮐـﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺩﻋﻮﺗﻢ ﮐﻦ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﺩﻧﺞ ﯾﻪ ﺭﻭﯾﺎ
ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻤﻮﻧﻢ ﺍﺯ ﺍﻻﻥ ﺗﺎ ﺗﻪ ﺩﻧﯿﺎ
ﺩﻋﻮﺗﻢ ﮐﻦ ﺑﻪ ﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﺻﻤﯿﻤﯽ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﻫﻤﻮﻥ ﺧﻮﺍﺏ ﻗﺪﯾﻤﯽ
ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺗﻮ ﺣﺲ ﭼﺸﻤﺎﺕ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﻭﯾﺎ ﺑﻤﯿﺮﻡ
ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﻤﯿﺮﻡ ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﺎ ﺗﻮ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﻭﺍﺳﻪ ﯼ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﺷﺐ ﻭ ﺩﻭﯾﺪﻡ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻃﻠﻮﻉ ﻓﺮﺩﺍ ﺷﺐ ﺑﻪ ﺷﺐ ﺧﻮﺍﺑﺘﻮ ﺩﯾﺪﻡ
ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻮﯼ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﯾﺎ
ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻮﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎ
ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺗﻮ ﺣﺲ ﭼﺸﻤﺎﺕ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﻭﯾﺎ ﺑﻤﯿﺮﻡ
ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﻤﯿﺮﻡ ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﺎ ﺗﻮ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮﻡ
/ آنقدر صبور بودم
که کاسه ی صبرم لبریز شد..
حالا من ماندم و این دل دیوانه
که کاسه ی چه کنم، چه کنم به دست گرفته است… /
ﺣﻮﺻﻠـﻪ ﯼ ﻟﺒــﻬﺎﯼ ﻧﺎ ﺁﺷـﻨﺎ ﺭﺍ ﻧـﺪﺍﺭﻡ
ﺩﯾـﮕﺮ ﻫﯿـﭻ ﻣـﺰﻩ ﺍﯼ ﺩﻟﭽﺴــﺐ ﻧـﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑـﻮﺩ
ﭼـﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻦ ، ﺗـﻤﺎﻡ ﺣــــﺲّ ِ ﭼﺸﺎﯾـﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ
ﺭﻭﯼ ﻟﺒـﺎﻧـﺶ ﺟـﺎ ﮔـﺬﺍﺷﺘـﻢ !…..
ﻣﻦ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺎﺥ ﺷﺎﺥ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﻏﺮﯾﺐ ﺍﺷﮏ ﻻ‌ﻧﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﺻﺒﺢ ﮐﻮﻓﺘﻪ ﻭ ﮐﻮﺑﯿﺪﻩ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺧﺎﮐﯿﻦ ﻗﻠﺒﻢ ﺳﺎﺋﯿﺪ ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﯾﺎﺱ ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺩﺭ ﺗﺠﺴﺲ ﻣﻮﻧﺴﯽ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻧﺴﯿﻤﯽ ﻭﺯﯾﺪ ﻭ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﭘﻨﺠﺮﻫﯽ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩ ﻭ ﻋﻄﺮ ﺁﯾﯿﻦ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﮐﺮﻭﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭﻩ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺁﻣﺪﯼ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﮐﺴﺎﻟﺖ ﺭﻫﺎﺋﯽ ﺩﺍﺩﯼ .ﭘﺲ ﺍﯼ ﻋﺸﻖ ﺍﯼ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﺻﺒﺮ ﻭ ﻣﺘﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﻔﻬﻤﺎﻧﻢ ﮐﻪ… ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ.
ﺗﻨﻬــﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ وﻟﯽ ﻣﯿﺎن اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﻠﻮﻏﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ اﺣﺴﺎس ﺗﻨﻬﺎﯾـــﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ ، و اﯾﻦ اﺳﺖ درد ﻣـــﻦ …
روزی میرسه که وسط دو تا پسر از خواب بلند میشم یکی شون بوسم میکنه یکی لپمو میکشه میگه صبح بخیرمامان:-)
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺒﺎﺭﻡ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ
ﯾﺎ ﺍﺑﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮﺩ ﯾﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ…..
ﺑﺎ ﺷﺎﻝ ﮔﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺗﺮﯼ / ﺣﻖ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﻭ
ﺯﻣﺴﺘﻮﻧﯽ ﮐﻨﯽ
ﺑﺎﺭﻭﻥ ﻭ ﺭﻭ ﭼﺘﺮﺕ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﻣﯽ ﺑﺮﯼ / ﻫﺮ ﺟﺎ ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ
ﻭ ﺑﺎﺭﻭﻧﯽ ﮐﻨﯽ
ﺗﺎ ﺑﻐﺾ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺷﺒﯿﻪ ِ ﺟﻤﻌﻪ ﻫﺎ / ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﻣﯿﺪﯼ ﺷﻬﺮ
ﺣﺰﻥ ﺁﻟﻮﺩ ﺷﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﻣﯿﮕﯽ ﻭ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯼ ﻭﻟﯽ / ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺷﺎﯾﺪ یک ﻧﻔﺮ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﻪ
ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯿﺎﺕ / ﺩﯾﻮﻭﻧﮕﯽ ﯾﻪ ﺣﺲِ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ
ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻫﺎ ﻭ ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯽ ﻫﺎﺕ ﻫﯿﭻ / ﺑﺎ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺳﯿﮕﺎﺭﯼ ﺷﺪﻩ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﻭ ﺑﯽ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺷﻦ ﺷﺎﻋﺮﺍ / ﺍﯾﻦ ﻟﻮﺱ ﺑﺎﺯﯼ
ﻫﺎﯼ ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﯾﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﻗﺮﺹ ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ ﻧﺨﻮﺍﺏ / ﻧﺰﺩﯾﮏِ ﺍﯾﻦ ﻭﯾﺮﻭﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻭﺧﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯿﺎﺕ / ﺩﯾﻮﻭﻧﮕﯽ ﯾﻪ ﺣﺲِ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ
ﺷﺪﻩ
ﺣﺲِ ﺳُﻘﻮﻁ ﺩﺍﺭﻡ . . . !!

ﭼﻘﺪﺭ ﺳَﻨﮕﻴﻨﻢ . . .

ﻭﻗﺘـﮯ ﮐﻪ ﻏَﻤﮕﻴﻨﻢ . . .

دو خط موازی زاییده شدند پسری در کلاس درس آنها را روی کاغذ کشید…
آن وقت دو خط موازی چشمشان به هم افتاد
و
در همون یک نگاه قلبشان تپید
خط اولی نگاه پر معنایی به خط دومی کرد و گفت : ما میتوانیم در کنار یکدیگر زندگی خوبی داشته باشیم
خط دوم از هیجان به خود لرزید
خط اول:و خانه ای داشته باشیم در یک صفحه رنگی کاغذ من روزها کار میکنم و میتوانم خط کنار یک جاده متروکه باشم یا خط کنار یک نردبان و دومی گفت : من هم میتوانم خط کنار یک گلدان چهارگوش گل سرخ یا خط کنار یک نیمکت خالی در یک پارک خلوت باشم
چه زندگی شاعرانه ای
در همین لحظه معلم فریاد زد
دو خط موازی هرگز به هم نمیرسند و بچه ها تکرار کردند…
دلت دریای محبت است
دریای احساس است
حال که از این دریا قطره ای نصیب من نمیکنی
این همه احساس را به پای کی گزاشتی…
زچشمت چشم آن دارم که از چشمم نیندازد ،به چشمانت که چشمانم به چشمان تو می نازد ، زچشمانت زکاتی ده نگاهی کن به چشمانم ، که چشم من بجز چشمت به هر چشمی نمی نازد…
ﺍﯼ ﺗﻒ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ … ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﻟﻌﻨﺘﯽ … ﺑﻪ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺗﻠﺦ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ … ﺑﻪ ﺷﺐ ﻫﺎ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﺎﻧﺪﻥ … ﯾﻪ ﺍﯾﻦ
ﻣﻮﻫﺎﯼ ﮊﻭﻟﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﻢ … ﺷﮑﺴﺘﻢ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﻣﺜﻞ ﺳﯿﮕﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﺳﻮﺧﺖ ….
ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﺮﻧﺞ…
ﻧﻪ ﻣﻐﺮﻭﺭﻡ ﻧﻪ ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ…
ﻓﻘﻂ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ…
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﯼ ﺑﯿﺠﺎ!
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﻔﻠﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺮ ﺩﻝ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ!
امروز رفتم برات ساعت بخرم ولى هر چه گشتم هیچ ساعتى به قشنگیه اون ساعتى که دیدمت پیدا نکردم
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ، ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺮ ﺷﻮﻡ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎﯾﺴﺘﻢ …
ﺗﻮ ﻣﺮﺍ ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﺸﻨﺎﺳﯽ ، ﺍﺯ ﺍﺯﺩﺣﺎﻡ ﺗﻠﺦ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﺩﻫﯽ…
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺮ ﺷﺪﻥ ﯾﮏ ﺷﺒﻪ
ﺑﻪ ﺣﺲ ﮔﺮﻣﯽ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ
ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯿﺪﻫﯽ ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﺸﻨﺎﺳﯽ،
ﻣﯽ ﺍﺭﺯﺩ !..
ﺩﺭﺩ ﺗﻨﻬﺎﯾـــــــــﯽ ﮐﺸﯿـــــــــــــــــــــﺪ ﻥ،
ﻣﺜﻞِ ﮐﺸﯿﺪﻥِ ﺧﻄﻬﺎﯼِ ﺭﻧﮕﯽ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﻏﺬِ ﺳﻔـــــــــﯿﺪ،
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﯼ ﻣﯿﺴﺎﺯﺩ ﺑﻪ ﻧﺎﻡِ ﺩﯾﻮﺍﻧــــــــــﮔﯽ !…
ﻭ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺷﺎﻫﮑــــﺎﺭِ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﯿﻤﺖِ ﻫﻤﻪٔ ﻓﺼﻠﻬﺎﯼِ ﻗﺸﻨﮓِ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﺮﯾﺪﻩ ﺍﻡ …
ﺗﻮ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫـــــــــﯼ ﻣـــــــﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻥ ….
ﺩﯾﻮﺍﻧـــــﻪ، ﺧﻮﺩ ﺧــــﻮﺍﻩ،ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ …
ﻧﻤﯿــــﻔﺮﻭﺷــــــــﻢ !!!!..
پاییز درکی ایست فراتر از فصل
شروعی ایست فراتر از عشق
دلتنگی ایست فراتر از زمان
و عاشقانه ایست فراتر از دل
ﺣﺲ ﻭﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺵ ﻧﻴﺴﺖ ﻫﻤﻪ ﺟﻲ ﺩﺍﻏﻮﻧﻪ.
ﻳﻜﻲ ﺑﺎﻳﺪﺑﺎﺷﻪ ﺗﻮﺭﻭﺑﺮﻛﺮﺩﻭﻧﻪ.
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺑﻪ ﺗﻌــــﺪﺍﺩ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﮔﻔـــــﺘﻦ ﻧﯿﺴﺖ
ﺣﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑـﯽ ﮐﻼﻡ ﻫﻢ ﻟﻤــــــﺲ ﺷﻮﺩ
راستی عشقم فرش فرمز اعصابت به خوشرنگی رژ و کلاه لبه دارت بوده؟! اگر چنین است مراقب اعصابت باش مگذار با تمام قرمز بودنت و بودنش ، بعد از سالهای سالها که نگاهش می کنی حصیری پاره و تارنما شده از فرش ۷۰۰شانه ات باقی نمانده باشد…. شاید باید در این روزها کمی شرقی شویم به شکل شرغی!
شر اش از شر شر باران شرق!
غی اش از غربی یاغی در احساس….
دوست داشتنی هستی…
همیشه دوست.
زیباترین حس زندگی مرور خاطره های خوبه،،
خوش به حال خودم که هیچ مروری ندارم
ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯿﻪ … ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯿﺎﯼ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ، ﺑﻪ
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺭﻫﺎﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺪﺟﻮﺭ ﺑﻬﺖ ﻇﻠﻢ ﮐﺮﺩﻩ ..
ﺩﯾﮕﻪ ﻧﻪ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺩﺍﺭﯼ .. ﻧﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ …….. ﻭﻟﯽ
ﺍﻭﻥ … ﺩﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﯿﻤﯿﺮﻩ
ﻧﻪ ﺣﻮﺻﻠـــﻪ ﯼ ﺩﻭﺳـــﺖ ﺩﺍﺷﺘــﻦ ﺩﺍﺭﻡ

ﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫـــــــﻢ ﮐﺴـﯽ ﺩﻭﺳﺘــﻢ ﺩﺍﺷﺘـﻪ ﺑﺎﺷﺪ

ﺍﯾـﻦ ﺭﻭﺯﻫـــﺎ ﺳـــــَــــﺮﺩﻡ …

ﻣﺜـﻞ ﺩﯼ , ﻣﺜـﻞ ﺑﻬﻤـــﻦ , ﻣﺜـﻞ ﺍﺳﻔﻨــــــﺪ

ﻣﺜـﻞ ﺯﻣﺴﺘــــﺎﻥ

ﺍﺣﺴــــــﺎﺳـﻢ ﯾـﺦ ﺯﺩﻩ

ﺁﺭﺯﻭﻫـــﺎﯾـﻢ ﻗﻨﺪﯾــــﻞ ﺑﺴﺘــﻪ

ﺍﻣﯿــــــﺪﻡ ﺯﯾــﺮ ﺑﻬﻤــﻦ ِ ﺳــﺮﺩ ِ ﺍﺣﺴــﺎﺳﺎﺗﻢ ﺩﻓــــــــﻦ ﺷـﺪﻩ ….

ﻧﻪ ﺑﻪ ﺁﻣـــــﺪﻧﯽ ﺩﻝ ﺧﻮﺷــﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘـــــﻨﯽ ﻏﻤﮕﯿــﻦ

ﺍﯾـﻦ ﺭﻭﺯﻫـــﺎ ﭘــُﺮ ﺍﺯ ﺳﮑـــــــــﻮﺗـﻢ ..

دلت دریاست میدانم،
پر از احساس بارانی،
و این زیباست میدانم،
دعایم کن که قلبت چشمه جوشان خوبی هاست میدانم…
دیگر نوشته هایم
نه شاعرانه است
نه عاشقانه
یک مشت احساسات مردانه است
پنهان شده پشت این واژه های بیگانه
تا به نمایش بگذارم
نگفته هایی را که گفتنش فراموشمان شده است
و تو امادرسکوت بخوان و لبخند بزن
به نوشته هایی که واژه واژه اش را درد کشیدم
و یک زیبا بود بگو
به همه ی زشتی های لحظاتم…
ﯾﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺎﯾﯽ ﻧﺒﻮﺩﺷﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﯽ…
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺗﻮ ﮐﻤﺎﯾﯽ….
ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﺎﺭ ﻭ ﻣﺤﻮ….
ﺍﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﺭﻓﺘﻪ…
ﺑﯿﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﯽ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ….
ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺰﺵ ﺑﺮﺍﺗﻮﻥ ﺍﺷﻨﺎ ﺑﺎﺷﻪ …
ﻣﺰﻩ ﯼ ﺷﮑﺴﺖ ﺍﺯ ﯾﻪ ﻋﺸﻖ ﺷﯿﺮﯾﻦ …
احساس من خلاصه ایست…
از مهربانی هایت که هوای عشق تو را دارد…!
مثل چشمه ای زلال در قلب من میجوشد.
و در احساس تو جاری میشود.
عاشقانه ترین غزل است…دستان تو…که میپیچد …میان موهایم
دلم رابطه ای میخواهد که اگه ۵ دقیقه زنگ نزدم اس ام اس ندادم
اس ام اس بده بگه سرت کجا گرمه✔‌
روز و شب…

منتظرِ…

معجزه ای ملموسم

که تو را

سویِ منِ

غمزده

برگرداند!

دلم میخواهــــــ ـــددور آتشفشان دلــــــــم …. طناب بکشـــــــــــ ـم و آنقدر در خودمــــــــ بسوزمـــــــــ… که از انفجار احساسمـــــــــ.. وجودمــــــــ را قرن ها شهر سوختــــ ـ ــه بنامنــــــــ ـــــد!
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﯽ ﻧﻐﻤﻪﺍﯼ ﺷﻮﯼ .
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﯽ ﭘﺎﺭﻩﺍﯼ ﺍﺯ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺳﻬﯿﻢ ﺷﻮﯼ،
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﻨﯽ،
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎﻓﯽﺳﺖ، ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻝ ﺭﺳﯿﺪﻩﺍﯼ .
ﻣﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﯽ ﺗﻨﮓ ﻧﻈﺮ ﻭ ﺣﻘﯿﺮﯾﻢ،
ﺯﯾﺮﺍ ﺍﺯ ﺳﻬﯿﻢ ﮐﺮﺩﻥِ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻋﺎﺟﺰﯾﻢ .
ﺍﯾﻦ ﺑﺰﺭﮒﺗﺮﯾﻦ ﺧُﺴﺮﺍﻥِ ﺯﻧﺪﮔﯽِ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽﺳﺖ .
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱِ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ،
ﺯﯾﺮﺍ ﭼﺸﻤﻪﯼِ ﻋﺸﻘﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔِﻞِ ﺑُﺨﻞ ﻭ ﺗﻨﮓ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺑــﮕـــــﺬﺍﺭ ﺁﻏــــــﻮﺷـــــــــﻢ . . .
ﺑــــــﺮﺍﮮ ﻫــﻤــﯿـــﺸــــــﮧ ﯾــــــﺦ ﺑــــــــﺰﻧـــــــــﺪ . . .
ﻧـــﻤــــــــﮯ ﺧـــــــــﻮﺍﻫـــــــــــﻢ ڪـــﺴـــــــــﮯ . . .
ﺷــــــﺎﻝ ﮔـــــــــــﺮﺩﻥ ﺍﺿــــــــﺎﻓـــــــﮯ ﺍﺵ ﺭﺍ . . .
ﺩﻭﺭ ﮔــــــــــﺮﺩﻥ ﺍﺣــﺴـــــﺎﺳــــــــﻢ ﺑــﯿــــــﺎﻧــــــــﺪﺍﺯﺩ
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﺭﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩﯼ …
ﺩﯾﺪﯼ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺣﺲ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ …
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺩﻟﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﯾﮑﯽ ﺑﺎﺷﯽ …
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺩﻟﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﯽ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ …
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺩﻟﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﻓﺪﺍ ﮐﻨﯽ …
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﺒﻬﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﺑﻦ ﺗﻮ ﺧﻠﻮﺕ ﺧﻮﺩﺕ
ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﺴﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﯼ …
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﺪﺍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻠﻘﺖ ﮐﺴﯽ ﺳﺘﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩﯼ …
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺕ
ﺟﺎﯾﯽ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﺷﺎﯾﺪ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺍﻭﻥ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩﯼ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ ….
ﺁﺭﻩ !! ؟؟؟
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﮕﻦ ﻋﺸﻖ !!!…
ﺣﺲ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ! ﻧﻪ؟
ﻧﻐﻤﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻧﺪﯼ
ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺯﯾﺮ ﭘﻠﮏ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻫﺎ
ﺁﻭﺍﺯﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ
ﺿﺮﺏ ﺁﻫﻨﮓ ﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻫﺎ
ﺩﺳﺘﯽ ﭘﯿﺶ ﺁﺭ
ﻏﻤﯽ ﺑﺮﺩﺍﺭ
ﺩﺍﻣﻨﯽ ﭘﺎﮎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﭘﺎﮎ ﺗﺮ ﮐﻦ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻮ ﭼﻮﻥ ﻃﺮﺍﻭﺕ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮ ﺯﺧﻢ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﻞ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﻮ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﻢ
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻧﻢ ﺁﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ
“اسم من”

قسم راست هیچکس نبود. . . . . .

امشب رو فقط میخوام واسه تو بنویسم از دلم از احساسم تویی که تار و پود وجودم بودی ولی الان فقط یه خاطره ای
بهتره که غرورت رو به خاطر کسی که دوستش داری
از دست بدی تا این که
کسی رو که دوست داری به خاطر غرورت از دست بدی
امیدم…!
مــنـــم میدونمـ  این ” احسـ ♥ ــاس”

نبـــآید باشهـ 

 اما …

ـهـست!

ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﺕ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﻢ
ﺁﻏﻮﺷﯽ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻢ ﭼﻨﺎﻥ
ﺟﺬﺑﺖ
ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮔﻮﯾﯽ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﻫﻤﺨﻮﺍﺏ
ﺑﻮﺩﯾﻢ. . .ﻓﻘﻂ ﺣﺲ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﮎ کن
دوست دارم آنقدر اشک بریزم که خبر اشک های بی پایانم به تو برسد ، بعد تو به سوی من بیایی

من نشسته ام ، سر روی زانو گذاشتم و اشک میریزم ، تو می آیی ، سرم را بالا می گیرم

به چشمانم نگاه می کنی به چشمانت نگاه می کنم بعد اشک در چشمان تو هم حلقه می زند.

اشکهایم را با انگشتان زیبا و سرو قامتت پاک می کنی ، کمی آرام می شوم ، بعد سرم را روی زانو های

تو میگذارم مثل ابر بهار می بارم . تو که آمدی از پاییز عبور کردم ، با تو ، با آمدنت .

بعد مثل نور آفتاب ، مهربانیت روی من می بارد.

اشک هایم که تمام شد در همان بهار ابری جوانه می زنم ، سبز می شوم و دوستت می دارم .

بعد تو دستانم را می گیری مرا کنار پنجره می بری ، حیاط پر از برف است ، لبخند می زنی و می گویی

اشک نریزم ، اشک نمی ریزم .

می گویی باید صبور باشم و درختها را به آمدن بهار دلگرم کنم تا بار سنگینی برفها را روی شانه هایشان

طاقت بیاورند ، بعد لبخند می زنم ، تو مهربانی هنوز…

بعد از جا بر می خیزی به سمت در می روی ، چمدانت را بر می داری ، کفش به پا می کنی و می گویی

به امید بهار ، خداحافظ !

با تو با مهر خداحافظی می کنم ، تو را بدرقه می کنم ، حالا وسط برف ها ایستادم

هوا سرد است اما دردناک تیست استخوان سوز نیست ترسناک نیست

تو می روی و من می دانم قرار است جایی که من نمی دانم در زمستان اشکی را پاک کنی و بهار به پا کنی…

ﺩﻟﺘـــــﻨﮓ ﺷﺪﻥ ﺣـــــــﺲ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﮐـــــﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ،
.
.
.
ﻭﺟـــــﻮﺩﺕ ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ
ﺗﻤﻨﺎﯼ ﺑـــــﻮﺩﻧﺶ ﺭﺍ
ﻣﯽ ﮐﻨﺪ …
زلآلــــــــــــی قلبت ارزآنــی دیگـــرآن ( ! )

مــن ایـــن احســـآس آبکــی رآ • • •

نمیخـــــــــــوآهـم

من از عشق خسته شدم
“شین”آن مال تو..
من تمامی احساساتم را عق میزنم..!
دیوارها

هرقدر هم بلند باشند

اسیرت نمی کنند،

ما پرواز را آموخته ایم

بیا تا دور دست ترین قله ها پرواز کنیم

و دل انگیز ترین آواز را سر دهیم

من،

رویایی دارم،

به رنگ راز آلود ترین غروب

و طعم عجیب ترین سکوت

شوق بودن با تو

از من آدمی ساخته که غروبها را می فهمد

و تنهایی درختها را احساس می کند

شوق بودن با تو

هر روز ویرانم می کند

تو هم می دانی، عاقبت چگونه خواهم سوخت

در آتشی که گرما بخش زندگی توست

ﺗﻨﻬﺎﺋﻴﻢ ﺭﺍ ﺭﺝ ﺑﻪ ﺭﺝ ﻣﯽ ﺷﻜﺎﻓﻢ
ﻭ ﮊﺍﻛﺘﯽ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﯽ ﺑﺎﻓﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻛﻪ ﺷﻜﻞ ِ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮﺳﺖ
ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮔﺮﻡ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﻭ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺧﻴﺎﻟﯽ ﺍﺕ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﻋﻤﻴﻖ ﻓﺮﻭ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺭﻓﺖ
ﻣﻦ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯽ ﻛﻨﻢ
ز باغ خاطرم هرگز نخواهی رفت و من هرگز
نخواهم داد نگاه مهربانت را به یک دنیا.
ﻣﻦ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ؛
ﺭﺋﻴﺲ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻳﻢ ﻣﻲ ﺷﻮﻡ،
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻧﻤﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ؛
ﺳﺘﺎﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﻲ ﺍﻡ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻗﻠﺒﺖ ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ …
ﺭﺍﻱ ﺍﻭﻟﻲِ ﻣﻦ !
ﻳﮑﺒﺎﺭ ﺑﺎ ﻣﻠﺖ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺑﺮﺧﻴﺰ ﻭ
ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﺭﺍﻱ ﺑﺪﻩ…
ﺩﻟﻢ ﻳﮏ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ…
زندگی، خاطره آمدن و رفتن ماست
لحظه آمدن و رفتن ما، تنهایی ست
من دلم می خواهد
قدر این خاطره را دریابیم
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﺒﻬﻤﺶ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺣﺲ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﻫﻢ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﮐﻨﻢ ﭼﻬﺮﻩ ﯼ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺧﺎﻃﺮﻡ
ﻧﯿﺴﺖ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﻋﺸﻘﯽ ﻫﺴﺖ ﯾﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺁﺧﺮ ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﻋﺸﻘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﯾﺎﺭﯼ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ
در وجودم جاری باش…
که نبودنت را هیچ چیز و هیچ کس پر نخواهد کرد!
زمان میگذردخاطرات رنگ میبازنداحساسات تغییرمی کنندامادلهاهرگزازیادنمیبرند؛مهربانی را
ﻫﺮﺷﺐ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻨـــﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﭘﯿﺶ ﻣﻨﯽ 
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮔﺮﯾﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻩ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺗﻮ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﻨﯽ
ﺭﻭﻡ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﻧﮕﺎﺕ ﮐﻨﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺷــﮏ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎﻣﻪ 
ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺩﺳﺘﺎﺕ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﺎﻣﻪ
ﺑﺎﺭﻭﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﭘﯿﺸﻢ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ 
ﺍﺷﮏ ﺗﻮ ﭼﺸﺎﻡ ﺣﻠﻘﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﯿﻨﻢ 
ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻩ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﻢ ﺑﺎﺯﻡ ﺑﯿﺎﯼ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻦ 
ﺷﺒﺎﯼ ﺟﻤﻌﻪ ﮐﻪ ﻣﯿﺎﺩ ﺑﯿﺎﯼ ﺳﺮ ﻣــﺰﺍﺭ ﻣﻦ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﺷﺪ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﯼ ﻧﺒﻮﺩﻧﻢ 
ﺑﺒﯿﻦ ﮐﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭼﯽ ﺷﺪ ﻗﺼﻪ ﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻧﻢ 
ﺩﯾﮕﻪ ﻓﻘﻂ ﺁﺭﺯﻭﻣﻪ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺑﺒﺎﺭﻩ ﺭﻭ ﺗﻨﻢ 
ﺭﻭ ﺳﻨﮓ ﻗﺒﺮﻡ ﺑﻨﻮﯾﺲ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﻢ
کاش مى شد وقتى داری از تنهایى دق میکنی ، دق کنى، ولى دل به کسى که دلش گیره نبندى … این دردش از همه ى دردا بدتره که یروزبفهمى کسی که دل به دلش دادى دلش جایى گیره.
ﺩﻭﺳﺖ داشتن یعنی…
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺍﻭﺝ ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﻧﺪﻭﻥ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﺎﺕ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﯽ
ﺑﺎﺯ ﺟﺎﯼ ﺧﺎﻟﯿﺸﻮ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺣﺲ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺵ ﺑﺎﺷﯽ
ﻣﻦ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡ
• ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ ﻟﻪ ﺷﺪﻩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺭﺳﯿﺪﻧﺖ …
• ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﻭﻍ
• ﮐﻤﺘﺮ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ … ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺧﺮﺝ ﺷﺪﻩ
•ﺗﻮ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺧﺮﺝ ﮐﻪ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟
•ﺧﺮﺝ ﻫﯿﺞ؟
ﻫـﺮ ﺟﺎ ﭼﺮﺍﻏﯽ ﺭﻭﺷﻨﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩﻧﻪ
ﺍﯼ ﺗﺮﺱ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ ، ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭼﺮﺍﻏﯽ ﺭﻭﺷﻨﻪ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺣﺲ ﺷﺐ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭﺣﺸﺖ ﻣﯿﮑﻨﻪ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺎ ﮐﻮﻩ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﻨﻪ
ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻡ ﺷﺐ ﻗﺒﻠﻪ ﮔﺎﻩ ﺁﺧﺮﻩ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﻗﻄﺐ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﺎﺑﻮﺱ ، ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮﻩ
ﻣﻦ ﻣﺎﻩ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﻫﻨﻮﺯ ، ﺍﯾﻦ ﮐﻮﺭ ﺳﻮﯼ ﺭﻭﺷﻨﻮ
ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺳﻮ ﺳﻮ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺷﺐ ﺩﯾﺪﯼ ﻣﻨﻮ
دوستت دارم. . .

چه بخواهـــــى. . .چه نــــــــه. . .

حتی اگرقرارباشد. . .

شبی بی چراغ. . .

تمام دنیا را. . .

درحسرت یافتنت. . .

قدم بزنم. . .

ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﯾﮑﯽ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻩ،
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻗﺸﻨﮕﯿﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﯾﮑﯽ ﺩﻟﺶ ﺑﺮﺍﺕ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ
ﺍﻣﺎ ﻗﺸﻨﮕﺘﺮﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭﻗﺘﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﯾﮑﯽ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮﺭﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﯿﮑﻨﻪ
ﺩﻟﻢ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻣﺸﺐ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﻮ ﺭﺍ
ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻢ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﺪ ﻭ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ :
– ﻫﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﺻﺪﺍ ﮐﺮﺩﯼ؟
ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ …
ﺻﺪﺍﯾﻢ ﮐﻦ !!!!
ﺑﺮام ﻫﯿﭻ ﺣﺴﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ

ﮐﻨﺎر ﺗﻮ درﮔﯿﺮ آراﻣﺸﻢ

ﻫﻤﯿﻦ از ﺗﻤﺎم ﺟﻬﺎن ﮐﺎﻓﯿﻪ

ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﮐﻨﺎرت ﻧﻔﺲ ﻣﯿﮑﺸﻢ

ﺑﺮام ﻫﯿﭻ ﺣﺴﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ

ﺗﻮ ﭘﺎﯾﺎن ﻫﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮی ﻣﻨﯽ

ﺗﻤﺎﺷﺎی ﺗﻮ ﻋﯿﻦ آراﻣﺸﻪ

ﺗﻮ زﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ آرزوی ﻣﻨﯽ

ﻣﻨﻮ از اﯾﻦ ﻋﺬاب رﻫﺎ ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ

ﮐﻨﺎرﻣﯽﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ

ﺗﻤﺎم ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺮﺳﻪ

ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﻣﯽﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﺴﻪ

از اﯾﻦ ﻋﺎدت ﺑﺎﺗﻮ ﺑﻮدن ﻫﻨﻮز

ﺑﺒﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﺤﻈﻢ ﮐﻨﺎرت ﺧﻮﺷﻪ

ﻫﻤﯿﻦ ﻋﺎدت ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮدن ﯾﻪ روز

اﮔﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻣﻨﻮ ﻣﯿﮑﺸﻪ

ﯾﻪ وﻗﺘﺎﯾﯽ اﻧﻘﺪر ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪﻩ

ﮐﻪ ﻣﯿﭙﺮﺳﻢ از ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺣﺎﻟﺘﻮ

ﯾﻪ روزاﯾﯽ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﭘﺸﺖ ﻣﻦ

ﻫﻤﻪ ﺷﻬﺮ ﻣﯿﮕﺮدﻩ دﻧﺒﺎل ﺗﻮ

ﻣﻨﻮ از اﯾﻦ ﻋﺬاب رﻫﺎ ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ

ﮐﻨﺎرﻣﯽﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ

ﺗﻤﺎم ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺮﺳﻪ

ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﻣﯽﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﺴﻪ

ﻣﻦ ﮐﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﺭﺩﻡ ﮐﯽ مثل ﻣﻦ ﺑﺪ ﺁﻭﺭﺩ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻨﺠﺮ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﻝ ﮐﻢ ﺁﻭﺭﺩ
ﻣﻦ ﺑﯽ ﺳﺘﺎﺭﮔﯿﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺳﺖ
ﮐﯽ ﻣﯿﺪﻭﻧﻪ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻢ؟!
ﺍﺻﻼ‌ ﺯﻣﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺎﻫﺎﻡ
ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﺭﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻩ ﭘﺎﻫﺎﻡ
ﻣﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﯼ ﻏﺮﻭﺭﻡ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯿﺸﻪ حالیش
ﺧﺮﺍﺏ ﺷﻪ ﺳﻘﻒ ﺧﻮﻧﻪ
ﺭﻭﯼ ﺳﺮ ﺍﻫﺎﻟیش
ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﻭﺭ ﻫﺴﺘﻢ ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺧﻮﯾﺶ
ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺣﺘﯽ ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻭ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺷﻠﻮﻍ
ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﻣﯿﮕﺬﺭﺩ …. ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎ ”
ﺣﺲ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮ ”
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
زیر باران رفتن چتر نمیخواهد…
دلیل میخواهد …!
شاید تنها دلیلش خیس شدن باشد،خیس شدن و پاک شدن تمام احساس نم گرفته مانده در دل…
دســت نخورده ترین احساســهایـــم را

برای عــشـــقــــ تو به احتکــار گذاشته ام ..

ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ :
ﻋﺸﻘﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻭﺭﮐﺮﺩ ؛ ﺑﻮﺳﻪ ﺭﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺲ ﮐﺮﺩ !
ﺍﺣﺴﺎﺳﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﻟﻤﺲ ﮐﺮﺩ ،
ﺍﻣــــــــــــــــــﺎ ….
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷــــــــﺘﻨﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺛﺎﺑـــﺖ ﮐـــــــــﺮﺩ …
زنانه عاشق شو …
مردانه از عشقت محافظت کن …
و کودکانه سالهای سال عشقت را تازه نگهدار …
عشق ِ ما
شبیه عکسی ست
که دست عکاس، بر اثر یک “اشتباه” می لرزد
و عکس برای همیشه
تار می افتد!
روزایه خوبت بگو کجا رفت تو قصه ها رفت یا که از اینجا رفت …انگار که اینجا هیچکی زنده نیست گریه فراون وقت خنده نیست..گونه ها خیسه دلا پاییزه بارون قهری از ابر میریزه همه باهم قهر همه از هم دور روزا مثل شب شبا سوت و کور روزایه روشن خداحافظ
ﻣﻦ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﻦ ﺩﻟﺸﮑﺴﺘﻪ ﻫﺴﺖ،
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺍﯼ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﮔﺮﻡ!
ﺍﯼ ﻧﻐﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ!
ﺍﯼ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﺭﯼ ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓ!
ﺍﯼ ﺗﻴﮏ ﺗﺎﮎ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﻳﻮﺍﺭﯼ ﺑﺰﺭﮒ!
ﺍﯼ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﮐﺜﻴﻒ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ!
ﺍﯼ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺍﯼ ﻫﻤﻪٔ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﻴﺞ!
ﺁﻥ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭﺩ ﻣﺮﺍ ﺑﺎﺯﮔﻮ ﮐﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺣﺎﻓﻈﻪٔ ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ
ﺍﻓﺴﻮﺱ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ
ﺍﻓﺴﻮﺱ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ.
ﻣﻦ ﺗﺸﻨﻪٔ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻳﮏ ﺧﻨﺪﻩ، ﻳﮏ ﺳﻼﻡ …
ﻣﻦ ﺗﺸﻨﻪٔ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻳﮏ ﺩﺳﺖ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ…
ﺩﺭ ﻣﺮﺩ ﻫﺎ ﺣﺴﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﻤﺸﻮﻣﯿﺬﺍﺭﻥ
“ﻏﯿﺮﺕ”
ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻮﻥ ﺣﺲ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ ﻣﯿﮕﻦ
“ﺣﺴﺎﺩﺕ”
ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺮﺩﻭﺷﻮﻥ ﻣﯿﮕﻢ
“ﻋﺸﻖ”
ﺗﺎ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺒﺎﺷﯽ :ﻧﻪ ﻏﯿﺮﺗﯽ ﻣﯿﺸﯽ ﻧﻪﺣﺴﻮﺩ!!!
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺁﻥ ﺣﺠﻢ ﻧﺎﻣﺘﻌﺎﻟﯽ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﻪ ﺳﻤﻮﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻣﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭﺵ ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺁﻥ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﻗﻬﻮﻩ
ﺍﺯ ﺗﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺳﺮﻭ ﺳﺎﻣﺎﻧﯽ ﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ .
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮏﯾ ﻋﺮﺽ ﻧﺎﭘﯿﻤﻮﺩﻩ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻓﻮﺭﺍﻥ ﺳﺨﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎﺭﯾﺴﺖ
ﺍﮔـﺮ ﺍﺣـﺴـﺎﺳـﻢ ﺭﺍ ﻫـﻢ ﺧـﻮﺍﺳـﺘـی ﺑـﺨـﺮی،

ﺑـﻪ ﺭﻭی ﺑـﺴـﺘـﻪ ﺍﺵ ﺧـﻮﺏ ﺩﻗـﺖ ﮐـﻦ.

ﻧـﻪ ﻗـﯿـﻤـﺖ ﺩﺍﺭﺩ

ﻧـﻪ ﺗـﺎﺭﯾـﺦ ﺍﻧـﻘـﻀـﺎﺀ

ﺑـﺮ ﻋـﮑـﺲ ﺍﺣـﺴـﺎﺳـﺎﺕِ ﺗــــــــــــــﻮ
ﮐـﻪ ﺑـﺎﺭکد ﺩﺍﺭﺩ ! ﺣـﺴـﺎﺏ ﺷـﺪﻩ ی ﺣـﺴـﺎﺏ ﺷـﺪﻩ !

ساده بودم!ساده! هستی ام در کف دست…من چه میدانستم ساده بودن،جرم است؟!!
ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﺑﮑﺶ !
ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ !
ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﮐﻦ ؛
ﻭﻟﯽ ﻏﺮﻭﺭﺕ را ﻧﺸﮑﻦ !
ﻏﺮﻭﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﺎﺩ ﺩﻫﯽ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯿﺸﻮﯼ ،
ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﯿﺸﻮﯼ ،
ﻣﯿﻤﯿﺮﯼ.
ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺑﺎ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪ
ﺧﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﻟﺐ ﺭﻓﺖ ﻭ ﯾﮏ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺷﺪ
ﺣﺲ ﻭ ﺣﺎﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﻋﺸﻖ ﺁﻣﺪ ﭘﺪﯾﺪ
ﺑﻌﺪ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻏﻤﺨﺎﻧﻪ ﺷﺪ
زندگی گل زردی است به نام(غم) فریاد بلندی است به نام (آه) مروارید غلتانی است به نام (اشک) وآیینه ای شکستنی است به نام (دل)
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺘــــــــــــــ …

ﻭﻟﯽ …

ﺩﻭﺭﯼ …

ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺭ …

ﻧﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﻣﯿﺮﺳﺪ …

ﻧﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻫﺘــــــــــــــــــ. …

” خنده ی تلخ ”

من از

” گریه ”

غم انگیزتر است. . . . .

ﺧﻮﺵ ﺳﻠﯿﻘﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﺍﺭﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﻭﻧﻪ
ﺳﺮﺗﺮﻩ ﺍﺯﻡ ﻣﯿﺪﻭﻧﻢ ﺍﻭﻥ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﯽ
ﻫﻤﻮﻧﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻓﻬﯿﺪﻡ ﺣﺴﻮﺩﻡ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﻮ
ﺩﺳﺖ ﺍﻭﻧﻪ
ﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﺍﻧﮕﺎﺭﯼ ﺍﻭﻧﻢ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ ﻣﻮ
ﻣﯿﺪﻭﻧﻪ
ﺍﻣﻨﯿﺖ
ﺍﻣﻨﯿﺖ ﯾﻌﻨﯽ
ﻣﺤﮑﻢ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺑﺎ ﺩﯾﻮﺍﻧﮕﯽ ﻫﺎﯾﺶ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺣﺴﺎﺱِ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻓﻬﻤﯿﺪﻥ
ﺩﺳﺘﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ
ﺻﻮﺭﺗﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻧﺎﺏ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼِ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻧﺪﯼ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩِ ﺗﻮ
ﭼﺸﻤﯽ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺍﯼِ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﺮﺯ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﯼ
ﺑﺮﺍﯼِ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯼ
ﺑﺮﺍﯼِ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺷﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼِ ﺭﺍﺳﺖ ﮔﻔﺘﻦ
ﻣﺴﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼِ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼِ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺖ
ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ !…
ﺷﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﯼ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﺻﻼ ﻫﺮﮐﺠﺎﯼِ ﺷﻬﺮ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻟﻮﮐﺲ ﺗﺮﯾﻦ
ﺟﺎﯼِ ﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ…
“منـی” که کنـارش ” تــــو” نبــاشـد..!
“تــومنـی” نمـی ارزد…‎!‎
این روزا من مردم ,یه حس سردم
دیگه احساسی نیست تو جسم سردم
ﻏﻤﮕـﯿـــﻦ ﺗــﺮﯾـﻦ ﺟــﺎﯼ ِ ﺧــﺎﻃــﺮﻩ …
ﺍﻭﻧﺠــﺎﯾﯿـﻪ ﮐــﻪ ﮐــﻢ ﮐــﻢ ﺍﺣﺴــﺎﺱ ﻣﯿﮑﻨــﯽ ..
ﭼﻬـــﺮﻩَ ﺵ ﻫــــﻢ ﺩﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﯾــــــﺎﺩﺕ ﻣﯿـــﺮِﻩ !!!
ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﮕﯿﺮﯼ ؛
ﻓـــﻘـــﻂ ﺑـﺨــﺎﻃـﺮ ﺍﯾــﻨـﮑـــﻪ :
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﮑﻠﯿﻔــﺖ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﯿﺴﺖ …
ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺩﻟﻮ ﺷﮑﺴﺘﯽ
ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﺭﻭﯼ ﻫﺮ ﻋﻬﺪﯼ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﯽ
ﻣﮕﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﯿﺸﻢ ﻣﯿﻤﻮﻧﯽ
ﭼﺮﺍ ﺭﻓﺘﯽ ﺑﺎ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺩﻟﻤﻮ ﺁﺳﻮﻥ ﺳﻮﺯﻭﻧﺪﯼ
ﺩﻟﻮ ﺍﺯ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺑﻮﺩﯼ
ﻫﻤﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﯼ
ﯽﭼ ﺷﺪ ﺍﻭﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﮐﺖ ﺑﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪ
ﺑﻌﺪ ﺍﻭﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﺟﻮﻥ ﻭ ﺩﻝ ﺁﺳﻮﻥ ﻓﺪﺍ ﺷﺪ
ﯾﺎﺩ ﭼﺸﻤﺎﺕ ﮐﻪ ﻣﯿﻮﻓﺘﻢ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﺎﺯﻡ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ
ﺗﻮ ﻧﺪﯾﺪﯼ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺁﺳﻮﻥ ﺑﻐﺾ ﻣﻦ ﮔﺮﯾﺶ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ
ﯾﺎﺩ ﻋﮑﺴﺎﺕ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺑﮕﯿﺮﻩ
ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﺩﺳﺘﺎﺗﻮ ﺑﮕﯿﺮﻩ
ﺑﺎ ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯽ ، ﺑﺎ ﺣﺎﻝ ﻏﺮﯾﺒﯽ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﺎﺩﺕ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺴﺎﺩﺕ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﮔِﻠﻪ ﺑﯽ ﮔﻼ‌ﯾﻪ ، ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻨﺎﯾﻪ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺭﻧﮕﯽ ، ﯾﻪ ﺟﻮﺭ ﻗﺸﻨﮕﯽ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﺗﻮ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻭﺍﺳﻪ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺩﻝ ﭘﺮﯾﺸﻦ
ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﻪ ﺗﻨﮕﻪ  ﻭﺍﺳﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ  ﮐﻪ ﮐﻬﻨﻪ ﻧﻤﯿﺸﻦ
ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﻪ ﺗﻨﮕﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ
ﯾﻪ ﺷﺐ ﺷﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺷﺐ ﮐﻪ ﺧﺎﻣﻮﺵ  ﻭ ﺧﻮﺍﺑﻦ ﭼﺮﺍﻏﺎﯼ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻨﻪ ﺩﻝ ﺷﮑﺴﺘﻪ، ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺧﺴﺘﻪ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﯼِ ﻧﻤﻨﺎﮎ ، ﺗَﺮ ﻭ ﺍﺑﺮﯼ ﻭ ﭘﺎﮎ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﺑﺒﯿﻦ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺳﺎﺩﻩ، ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪ ، ﭼﻘﺪﺭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﯾﻪ ﺷﺐ ﺷﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺷﺐ ، ﮐﻪ ﺩﻝ ﻏﻨﭽﻪ ﯼِ ﻣﺎﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻪ
ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻡ ﻧﺮﻗﺼﻪ ﺑﻪ ﮐﺎﻣﻢ ﻧﺒﺎﺷﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﻣﻨﺘﻈﺮﺷﻢ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﺳﺮﺍﻏﯽ ﺑﮕﯿﺮﯼ
ﮐﺠﺎ ﮐﯽ ﮐﺪﻭﻡ ﺭﻭﺯ ، ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﯼ
ﻣﻨﻪ ﺩﻝ ﺷﮑﺴﺘﻪ، ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺧﺴﺘﻪ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﯼِ ﻧﻤﻨﺎﮎ ، ﺗَﺮ ﻭ ﺍﺑﺮﯼ ﻭ ﭘﺎﮎ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﺑﺒﯿﻦ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺳﺎﺩﻩ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪ ، ﭼﻘﺪﺭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ، ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﺘﻪ
ﻣـﮯ ﺧﻮﺍﺑﻢ . . .

ﻧﻪ ﺍز ﺧﺴﺘﮕـﮯ . . .

ﺑﻪ ﻋﺸﻖِ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺑﻴﺎﻳـﮯ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺑﻢ . . .

ﺩﯾﮕﻪ ﺩﯾﺮﻩ ﻭﺍﺳﻪ ﻣﻮﻧﺪﻥ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﻣﯿﺮﻡﺟﺪﺍﯾﯽ ﺳﻬﻢ ﺩﺳﺘﺎﻣﻪ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﺎﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﻡﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯿﺮﻡ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆﺷﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﺗﻘﺪﯾﺮﻡ ﭼﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮﻡ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆﺩﯾﮕﻪ ﺩﯾﺮﻩ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯿﺮﻡ ﭼﻘﺪ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﺳﺨﺘﻪﺟﺪﺍﯾﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮐﺎﺑﻮﺳﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺮﮒ ﺑﯽ ﻭﻗﺘﻪﺩﺍﺭﻡ ﺗﻮ ﺳﺎﺣﻞ ﭼﺸﻤﺎﺕ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﻫﺴﺘﻪ ﮔﻢ ﻣﯿﺸﻢﺑﺮﺍﻡ ﺟﺎﯾﯽ ﺗﻮ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮ ﺍﻭﺝ ﻗﺼﻪ ﮔﻢ ﻣﯿﺸﻢﺩﯾﮕﻪ ﺩﯾﺮﻩ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯿﺮﻡ ﺑﺮﺍﻡ ﺟﺎﯾﯽ ﺗﻮ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﯿﺴﺖﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﻢ ﭼﯿﺰﯼ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﯿﺴﺖﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻢ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺮﮒ ﺗﻘﺪﯾﺮﻡﺳﮑﻮﺗﻪ ﻣﻦ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺑﻐﻀﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺩﯾﺮﻩ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯿﺮﻡ
دوباره شب ، دوباره تنهایی ، دوباره یاد تو که این دل بیقرار را بیدار نگه داشته است .

کاش همه آسمانها کنار بروند، همه دیوارها پنجره شوند وتو در چشمان من بنشینی و بگویی که
هنوز در عطر سیبی و در سلام دختر بچه ی معصوم ودر آواز سیب سرخ .

بدان که هیچ گاه برکه ی فکرم از ماهیهای یاد تو جدا نخواهد شد وبدان که هیچ گاه گردو غبار زمان
بر روی یاد و نام و خاطرت نخواهد نشست وهر شب سراغ تو را از کسانی که به دنبال ماه می دوند
می گیرم .

.
هیچ جای دنیا امنیت دستهای پدر و مادر رو نداره !
.
.
.
ﺳـﺮﺩ ﺍﺳـﺖ ﻭ ﻣـﻦ ﺗـﻨﻬﺎﯾـﻢ “
ﭼـﻪ ﺟﻤـﻠـﻪ ﺍﯼ
ﭘــــُﺮ ﺍﺯ ﮐـﻠﯿـﺸﻪ
ﭘـــُـﺮ ﺍﺯ ﺗـﻬـﻮﻉ
ﺟـﺎﯼ ِ ﮔـﺮﻣﯽ ﻧـﺸﺴﺘـﻪ ﺍﯼ ﻭ ﻣﯽ ﺧـﻮﺍﻧـﯽ
” ﺳــﺮﺩ ﺍﺳـﺖ ”
ﯾـﺦ ﻧﻤـﯽ ﮐﻨـﯽ
ﺣـﺲ ﻧـﻤﯽ ﮐﻨـﯽ
ﮐـﻪ ﻣـﻦ ﺑـﺮﺍﯼ ِ ﻧـﻮﺷﺘـﻦ ِ ﻫﻤﯿـﻦ ﺩﻭ ﮐﻠﻤـﻪ
ﭼـﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾـﯽ ﺭﺍ ﮔـﺬﺭﺍﻧـﺪﻡ
ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻗﻠﺐِ ﻣﻦ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﮔﺮﻡ ﻭ ﺳُﺮﺥ:
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺩﺭ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺩﻗﺎﻳﻖِ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻡِ ﻣﺮﮒ ﺯﺍﯼ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻫﺰﺍﺭ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺩﺭ ﺩﻟﻢ
ﻣﯽ ﺟﻮﺷﺪ ﺍﺯ ﻳﻘﻴﻦ؛
ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺖ ﻧﯿﺴﺖ
ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﻧﯿﺴﺖ
ﺭﻧﺞ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﻫﺎﯼ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﻓﺮﺳﻨﮓ ﻫﺎ ﺑﺎ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﺍﻭﺝ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺯﺣﻤﺖ ﮐﺸﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﻏﺮﯾﺐ ﺭﺍ ﺑﮑﺶ
ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﺯﺣﻤﺖ ﺩﺍﺭ ﺯﺩﻥ ﺍﻭﺝ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﮑﺶ
سلام یاس شبای تنهاییم.
نیستی پیشم ولی بهونه زندگیمی
امید ایندمو ارزوی فرداهامی
تو بوته یاس منی امیدو احساس منی…
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﻧﺎﻡ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﻭﮐﺲ ﻭ ﮐﺎﺭﯼ
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻟﻢ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﻧﻢ
ﻭ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺍﺯ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﭘﻨﺎﻩ ﺁﻭﺭﺩﻡ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﻧﮓ ﺍﺳﺖ
ﻭﻣﻦ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺑﻐﻞ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻭ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻢ
ﻧﻬﺎﯾﺖِ ﻟﺬﺕ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ،
ﺧﻼﺻﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮﺍﺏ،
ﺑﺎﻗﯽ ﻫﻤﻪ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻭ ﮔﺮﯾﺰ ﺳﺎﯾﻪ ﯼ ﻣﻦ ﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻃﻮﻝِ ﺭﻭﺯﻣﺮﮔﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﺍﺳﺖ ..
ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺷﺐ ﻫﻢ، ﺳﺎﯾﻪ ﯼ ﯾﮏ ﻧﻮﺭِ ﺭﻗﯿﻖ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﺮﺱِ ﻣﻦ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ .
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﯼ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺩﺍﺱِ ﮐﻬﻨﻪ ﯼ ﻣﺮﮒ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺩﺭ ﺗﻌﻘﯿﺐِ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺳَﺮَﻡ ﺳﺎﯾﻪ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳَﺮِ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ
ﺍﺯﺗﻦ ِ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺍﻡ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﺪ .
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺳﺎﯾﻪ ﺵ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺖِ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﻣﻨﻢ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﯿﺸﻮﺩ ..
ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯿﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺍﻡ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻨﺪ ..
ﮔﻮﯾﯽ ﺩﺭ ﻏﻔﻠﺖِ ﻣﻦ، ﺁﺩﻣﻬﺎﺧﻮﺍﺑﻨﺪ .. ﻧﻪ، ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﻏﺎﻓﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏِ ﻏﻔﻠﺖ ﺑﺴﺮ ﻣﯿﺒﺮﻡ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﯿﺪﺍﺭ.
ﺩﯾﺸﺐ، ﺳﺎﯾﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﯾﮑﯽ ﺷﺪﻩ، ﺩﺍﺱ ﮐﻬﻨﻪ ﯼ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺶ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﺗﻌﻘﯿﺐ
ﻣﯿﮑﻨﺪ ..
ﺑﯿﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﻡ،
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺧﺴﺘﻪ ﻡ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﺩ .
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻓﻘﻂ ﮐﻤﯽ
ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﯽ
ﺗﺎ ﺍﺯ ﺑﯿﻢ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﭘﺮﭘﺮ ﻧﺸﻮﺩ
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ
ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ
ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﺩﺍﻍ ، ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ
ﻣﻬﻤﺎﻧﻢ ﮐﻨﯽ
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻗﻨﺪ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺷﻮﺩ
ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﯽ
ﻣﺒﺪﺍ ﻭ ﻣﻘﺼﺪ ﻣﻦ
ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮﺳﺖ
ﭘﺲ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻠﻢ
ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﮕﻴﺮ
… ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺣﺴﻮﺩﯼ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﺮﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﺣﺘﯽ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ …
ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﯾﮑﯽ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺑﺎﺷﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﯿﺸﯽ ﺑﺨﻮﺍﺑﯽ ﺭﻭﺵ ﻧﺎﺯﺵ ﮐﻨﯽ
ﺍﻭﻥ ﻣﻮﻗﻌﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﻤﯽﮐﻨﻪ
ﺣﺘی ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺗﯿﺰﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺑﺮّﻧﺪﻩ ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ
ﭼﯿﻪ؟؟؟
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻔﺲ
ﺑﯿﺸﺘﺮ ﯾﺎﺩﺕ ﻣﯿﺎﺩ
سالها عشقت را در سینه پروراندم نهان ترین جای تنم پنهان کردم چه آینده ای که برای خودمان نساختم … ولی افسوس رویاهای یک عمر من «خانه ای بود برآب)
ﺑﯿــــﺎ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﺕ ﺑﮕﻢ ……
چی ﻣﯽ ﮐﺸــﻪ ……….
ﺍﻭﻧﯿﮑﻪ !!!
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺗﻮﯼ ﺍﺯﺩﺣــــﺎﻡ ﯾﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖِ ﺁﺷﻨــــﺎ
زمین . . .
در انتظارِ تولدِ یک برگ . . .

من . . .
در حالِ شُمارشِ معکوس . . .

صِفر همیشه پایان نیست . . .
گاهی . . .
آغازِ پرواز است . . .

دنیای آشفته ی درونم را که تنها از نگاه تو پیداست ، با لالایی مهربان خود ، آرام کن
تا وجود داشتن و بودن را به زیبایی احساس کنم . . .
ﺩﺭﺳﺖ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ
ﯽﮐ ﺑﻮﺩ؟
ﮐﺪﺍﻡ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻮﺩ؟
ﭼﺮﺍ؟
ﻭﻟﯽ ﮏﯾ ﺣﺴﯽ ﺩﺭ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ ..
ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺒﻬﻢ ﺑﻮﺩ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ ﺣﺴﯽ ﺑﻮﺩ
ﻭﻟﯽ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﺎﻓﺖ .
ﯾﺎﺩﻡ ﻣﯿﺎﯾﺪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﺩﺭ ﻣﻦ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻗﻠﻢ ﻟﻐﺰﯾﺪ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﻢ
ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺩﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪﻡ
ﺍﺻﻼ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ ﭼﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ
ﭘﺲ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺁﻥ ﮐﺮﺩﻡ
ﻭ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ
” ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﻡ ”
ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﺣﺴﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﺣﺒﺲ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﺴﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯿﻔﻬﻤﯿﺪ
ﻭﻟﯽ ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺪﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭﺩﻡ ﺭﺍ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﻣﺒﻬﻢ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﻣﯿﺸﺪ
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺭﺍﻫﯽ ﺑﯿﺎﯾﺒﺪ
ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﻡ
ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺁﻥ ﺣﺲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻡ ﺧﻔﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﻣﯿﺘﺮﺳﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻬﺎﯼ
ﺩﺭﻭﻏﯿﯿﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﭘﯿﺸﺘﺮﻓﺘﻤﺎﻥ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﯽ ﺍﯾﻨﭽﻨﯿﻦ ﻧﺒﻮﺩ
ﺣﺲ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﻦ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺷﻌﻠﻪ ﺍﺵ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻧﺸﺪ
ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﮐﻢ ﺭﻧﮓ ﻧﺸﺪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯿﺂﻣﺪ
ﺑﺎ ﺩﻭﺭﯼ
ﯾﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺑﺪﺧﻠﻘﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺪﯾﺪﻡ
ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺍﯾﻦ ﺣﺲ ﺩﺭ ﻣﻦ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﻧﺸﺪ
ﺧﯿﻠﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﮔﺮ ﺣﺴﻢ ﻋﻮﺽ ﺷﺪ ﭼﻪ
ﻭﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﯿﺨﻮﺩﯼ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭﺍﻗﻌﯿﻢ ﻣﯿﺘﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭﻟﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺣﺴﻢ ﻋﻮﺽ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﻫﻢ
ﻭ ﺣﺴﻢ ﺭﺍ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ
ﭘﺲ ﮔﻮﺷﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﻧﺸﻨﻮﻡ
ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﻧﺒﯿﻨﻢ
ﻭ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻡ
DOSTET DARAM
ﺧﺪﺍﯾـــــــــــــــﺎ …
ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﯿﺸﮑﻨﻨﺪ ، ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺭﺍﺿﯽ ﺑﻪ
ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺩﻟﺸﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻡ …
ﺍﺯ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﺖ ﻧﻤﯿﮕﺬﺭﻡ ، ﺍﺯ ﺩﻝ ﺳﻨﮕﺸﺎﻥ …
ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﺩﻟﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺯﺩ …
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﮕﺬﺭﻡ ….
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻧﺒﻮﺩ …
ﺣﻖ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻧﺒﻮﺩ …
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﺖ ﺑﺪ ﻧﺒﻮﺩﻡ …
ﺍﻣﺎ ﺑﺪ ﮐﺮﺩﻥ…
ﺁﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ …
ﻫــﺮﮐﻪ ﻣــﯽ ﺧــﻮﺍﻫـﯽ ﺑـــﺎﺵ
ﺍﯾـﻦ ﻋﺎﺩﺕ ﻣـــﺸﺘـﺮﮎ ﺍﻧﺴـﺎﻧﻬــﺎﺳــﺖ
ﺗـــﻮ ﻧﯿــﺰ ، ﺭﻭﺯﯼ ، ﺳــﺎﻋـﺘﯽ ، ﻟـﺤﻈــﻪ ﺍﯼ
ﺍﺣــﺴﺎﺱ ﺧـﻮﺍﻫـﯽ ﮐـﺮﺩ ﮐـــﻪ
ﻫﯿــﭽﮑــﺲ ﺩﻭﺳـﺘﺖ ﻧـﺪﺍﺭﺩ…
سرجنگ دارم
با تمام سرنوشتی که روزگار تند و خط خطی برایم نوشته است
پاک میکنم تمام آن عراجیف را
خواهم نگاشت بهترینهارا با قلم اراده و پشتکار
عزیزم تو چه میدانی از حال من فدای چشات بشن همه اشکای من
ﺑﺎﺯ ﻣﻦ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻭ ﻏﻢ ﺗﻮ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﻋﺒﻮﺭ

ﮐﺎﺵ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﺗﻮ ﻗﻠﺒﻤﯽ ﺣﺘﯽ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﮐﻮﺭ

ﮐﺎﺵ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ ﺣﺲ ﭼﺸﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﺖ

ﮐﺎﺵ ﺑﺪﻭﻧﻢ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﻩ ﺗﻮ ﻟﺤﻈﻪ ﻭ ﺩﻗﺎﯾﻘﺖ

ﺑﺎﺯﻡ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺑﺮﮔﯽ ﭘﺮ ﻣﯿﺪﻩ

ﺑﻪ ﺯﻭﺩﯼ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﺩﻟﻢ ﺩﺍﺭﻩ ﺧﺒﺮ ﻣﯿﺪﻩ

ﺍﮔﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻦ ﮐﻪ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﻣﻦ ﯾﻪ ﻧﻔﺲ

ﺗﻮ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻧﯿﺎﺯﻣﯽ ﻫﻤﯿﻨﻮ ﺑﺲ

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺷﮏ ﺑﺨﻮﺍﺩ ﺑﯿﺎﺩ ﻫﻤﺪﻡ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ ﺑﺸﻪ

ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﯿﮕﻢ ﺑﺮﻭ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺷﺎﮐﯽ ﻣﯿﺸﻪ

ﻫﻤﺴﻔﺮ ﺟﺎﺩﻩ ﺷﺪﻡ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ

ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺷﺒﺎﯼ ﺑﯽ ﺗﻮﯾﯽ ﺧﯿﺎﻟﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ

ﺑﺎﺯﻡ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺑﺮﮔﯽ ﭘﺮ ﻣﯿﺪﻩ

ﺑﻪ ﺯﻭﺩﯼ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﺩﻟﻢ ﺩﺍﺭﻩ ﺧﺒﺮ ﻣﯿﺪﻩ

ﺍﮔﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻦ ﮐﻪ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﻣﻦ ﯾﻪ ﻧﻔﺲ

ﺗﻮ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻧﯿﺎﺯﻣﯽ ﻫﻤﯿﻨﻮ ﺑﺲ

ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﮕُﺬﺭ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺩﻟﻢ ﺁﮔﺎﻩ ﻧﻴﺴﺘﯽ …

ﺍﺯ ﺭﻭﺑﺮﻭﻳﻢ ﺑﻪ ﻛﻨﺎﺭﻡ ﺑﻴﺎ، ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﺑﺒﻴﻦ …

ﺟﻮﺍﺏِ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﯽ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ …

ﺑﺮﺍﻳﻢ ﺭﺟﺰ ﻧﺨﻮﺍﻥ …ﻣﻦ ﺍﻫﻞ ﺟﻨﮓ ﻧﻴﺴﺘﻢ …

ﺷــــﺎﻋﺮﻡ …

ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻡ … ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﺍﺭﻡ …

ﺧﻴﻠﯽ ﻛﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﮔﺮﺩ ﻭ ﺧﺎﮎ ﻛﻨﻢ

ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺧﻴﺲ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺩﻟﻢ ﻏﺰﻝِ ﻏﻢ ﻣﯽ ﺳُﺮﺍﻳﺪ…

ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﯽ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﻦ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ

ﺣﺎﻝ ﻭ ﺭﻭﺯﺕ ﺩﻳﺪﻧﯽ ﻛﻪ ﻧﻪ …

ﺳـــــــــﺮﻭﺩﻧﻴﺴﺖ ….

ﺩﻧﻴﺎﺳﺖ…

ﺗﻮ ﻫﻢ ﻳﮏ ﺭﻭﺯ ﺷـــــﺎﻋﺮ ﻣﻴﺸﻮﯼ …

ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺧﻼﺻﻪ ﯼ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻣﻦ

ﭘُﺮﻡ ﺍﺯ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﭘُﺮﻡ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ
ﭘُﺮﻡ ﺍﺯ ﺷﺮﻡ ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭﻡ ﺩﺭ ﺣﺲِ ﻏﻠﻂ
ﻣﻦ ُﭘﺮﻡ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﯼ ﺑﺪِ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ِ ﮐﺜﯿﻒ !!
ﺩﻡِ ﺻﺒﺢ ِ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ، ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺍ ﺩﺍﺭ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺣﺲ ﻣﺮﺍ
ﺷﻌﺮﻡ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﺩ
ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻴﮕﻪ ﻛﻪ ﺩﻭﺳِﺘﻮﻥ ﺩﺍﺭﻩ ﻳﺎ ﻋﺎﺷﻘِﺘﻮﻥِ
ﻭﺍﻗــــــﻌﺎ” ﻧﻤﻴﺘﻮﻧﻴﺪ ﺍﻳﻨﻮ ﺣِــــــﺲ ﻛﻨﻴﺪ،
ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ ﺑِﻬِﺘﻮﻥ ﻣﻴﮕﻪ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﺩﻭﺳِﺘﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﻳﺎ
ﻋﺎﺷﻘﺘﻮﻥ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﺎ ﺫَﺭﻩ ﺫَﺭﻩ ﻭﺟــــــﻮﺩﺗﻮﻥ ﺍﻳﻨﻮ ﺣِــــــﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ ..
سنگــــــدل ترین آدم روی زمین هم که باشی
یک لحظـه…..
یک آن……
یاد کسی روی قفســـه سینـــه ت سنگینی میکنه
اونوقت بی اختیار نفس عمیقی میکشی
تا سنکــوب نکنی…
ﻧــﺎﻣــﺖ ﺭﺍ …
ﺧــﺎﻃـﺮﺍﺗــﺖ ﺭﺍ …
ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ…
ﻭ ﻟﻤﺲ ﺣـﺲ ِ ﺑــﻮﺩﻧـﺖ ﺭﺍ…
ﻫـﻤـﻪ ُﻫــﻤﻪ ﺭﺍ ، ﺑــﻪ ﺩﺳـﺖ ﺳـﺮﺩ ﺑــﺎﺩ ﺳﭙـُـﺮﺩﻡ!
ﯾـــــــﺎﺩﻡ ﺗـــﻮ ﺭﺍ ﻓـــــــﺮﺍﻣــــــــﻮﺵ..
ﺑﺪﺗﺮﯾـﻦ ﺣﺲ ﺩﻧﯿـﺎ ﻭﻗـﺘﯿﻪ ﮐﻪ
ﺩﻟـﺖ ﺑﺨــﻮﺍﺩ ﺻـﺪﺍﺵُ ﺑﺸﻨـﻮﯼ
ﻭﻟـﯽ ﻧﺘـﻮﻧﯽ ﺯﻧـﮓ ﺑﺰﻧـﯽ …
ﺍﮔﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﺳﻮﭘﺮﯼ ﺩﻟﺖ ﻟﻮﺍﺷﮏ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ !!!
ﺍﮔﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﭘﺎﺭﮎ ﺳﻮﺍﺭ ﺗﺎﺏ ﻧﺸﺪﯼ
ﻭ ﺍﮔﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﺎﺕ ﺭﻓﺘﯽ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭ
ﻧﻤﯿﺎﺭﯼ !!!
ﺍﮔﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺴﺘﻨﯽ ﭼﻮﺑﯽ ﻭ ﭘﻔﮏ ﻧﻤﯿ ﺨﻮﺭﯼ .
ﺧﻼﺻﻪ ﺍﮔﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﺚ ﻗﺒﻞ ﻧﯿﺴﺘﯽ …..
ﺧﻮﺩﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮﮐﺲ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯼ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ
ﺧﻮﺩﺗﻮ ﺩﻟﺘﻮ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺖ ﺍﻭﻣﺪﻩ …
ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻃﻌﻢ ِ ﺷﮑﺴﺖ ُ ﺣﺲ ﮐﺮﺩﻥ ..
ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺧﺘﻦ ..
ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻦ ..
ﺍﯾﻨﺎ ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﻥ ﺑﻌﺪ ﻫﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﮕﻦ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ..
ﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﺯ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ…
اگر میخواهی احساس مرا بفهمی میزان اندوه مرا توصیف کن تنها احساس پاک ماست ک میتواند ما را در پیش هم نگه دارد،پس باور کن خورشید میتابد
زندگـــــــــــی حکمت اوست…
زندگـــــــــــی دفتری ازخاطره هاست…
چندبرگی راتوورق میزنی ومابقی راقسمــــــــت!
ﺩﻟﻢ ﺑﺪ ﺟﻮﺭ ﭘﺮﻩ ﺍﻣﺎ ﻧﮕﺎﻡ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﺣﺴﻪ ﭼﻪ ﺗﻠﺨﻪ ﺍﺧﺮ ﻗﺼﻪ …
ﮔﺬﺷﺘﻢ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺗﻮ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺻﻔﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ ﺳﺮ ﮐﺮﺩﻡ .
ﺗﻮ ﺭﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ ؟ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺍﻣﯿﺪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺗﯿﺮﻩ ﺗﻮﯼ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ .
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﺴﺘﺴﺖ ﯾﻪ ﻋﻤﺮﻩ ﭘﺸﺖ ﺩﯾﻮﺍﺭﻡ …
ﺍﺯﺕ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻣﺚ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﺕ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺍﺻﻦ ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﻢ . ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻣﯿﻠﺮﺯﻩ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﺸﻤﺎﻡ
ﻏﻤﮕﯿﻨﻪ ﺗﻮ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﻣﻪ ﺟﺎﺩﻩ ﻣﺚ ﯾﻪ ﺧﺎﺏ ﺳﻨﮕﯿﻨﻪ .
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﻫﻨﮕﻬﺎﯼ ﻣﺤﺸﺮ ﻓﺎﺗﺢ ﻧﻮﺭﺍﯾﯽ ….
ﺑﻌﻀـــﯽ ﻭﻗﺘﺎ…
ﺣﻀــــﻮﺭ ﯾﻪ ﻧﻔـــﺮ ﺑﻬﺖ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﯿﺪﻩ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻣﻬﻢ ﺑﻮﺩﻥ ….
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﯽ ﻣﯿﻔﻬﻤﻪ ﺣﺎﻟﺘﻮ ، ﺩﺭﮐﺖ ﻣﯿﮑﻨﻪ
ﺍﻭﻧﻮﻗﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﻨﯽ
ﻭ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﯽ: ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻤﻨﻮﻥ….
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺖ ﺭﻭ ﺭﻭﻡ ﻣﻦ ﺑﻨﻮﻳﺲ
ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﻬﺎﻳﺖ ﺭﻭ ﺭﻭﯼ ﻣﻦ ﺧﻂ ﺧﻄﯽ ﮐﻦ
ﺍﺷﮑﻬﺎﺗﻮ ﺑﺎﻫﺎﻡ ﭘﺎﮎ ﮐﻦ
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﺳﺮﺩﺕ ﺷﺪ ﺑﺴﻮﺯﻭﻧﻢ ﺗﺎ ﮔﺮﻡ ﺑﺸﯽ
ﻭﻟـﯽ ﺩﻭﺭﻡ ﻧﻨﺪﺍﺯ….
ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺩﺭﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟
ﺩﺭﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﭘﯿﺎﻣﺘﻮ ﻧﺪﻩ ﻭﻟﯽ ﺗﻮ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﮔﻮﺷﯿﺖ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﮕﯽ ﺣﺘﻤﺎ” ﻫﻨﻮﺯ ﻧﺨﻮﻧﺪﺗﺶ…
انقدرمراسردکرد:ازخودش…ازعشق…که حالابه جای دل بستن یخ بسته ام!اهای!!!روی احساسم پانگذارید…لیزمیخورید!!!
پاییز را دوست دارم…
بخاطر غریب و بی صدا آمدنش
بخاطر رنگ زرد زیبا و دیوانه کننده اش
بخاطر خش خش گوش نواز برگ هایش
بخاطر صدای نم نم باران های عاشقانه اش
بخاطر رفتن و رفتن… و خیس شدن زیر باران های پاییزی
بخاطر بوی مست کننده خاک باران خورده کوچه ها
بخاطر غروب های نارنجی و دلگیرش
بخاطر شب های سرد و طولانی اش
بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام
بخاطر پیاده روی های شبانه ام
بخاطر بغض های سنگین انتظار
بخاطر اشک های بی صدایم
بخاطر سالها خاطرات پاییزی ام
بخاطر معصومیت کودکی ام
بخاطر نشاط نوجوانی ام
بخاطر تنهایی جوانی ام
بخاطر اولین نفس هایم
بخاطر اولین گریه هایم
بخاطر اولین خنده هایم
بخاطر دوباره متولد شدن
بخاطر رسیدن به نقطه شروع سفر
بخاطر یک سال دورتر شدن از آغاز راه
بخاطر یک سال نزدیک تر شدن به پایان راه
بخاطر غریبانه و بی صدا رفتنش
پاییز را دوست دارم، بخاطر خود پاییز
و من عاشقانه پاییز را دوست دارم…
ﻣﻦ ﻗﺪﺭﺕ ﺣﺪﺱ ﺯﺩﻥ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡ !
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﻟﺨﻮﺭﯼ ، ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ !
ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﻔﺘﻦ ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﻣﯽﺑﺎﺭﺩ …
ﺑﺎﯾﺪ ﺁﻏﻮﺷﯽ ﺑﺎﺷﺪ …
ﭘﻨﺠﺮﻩﯼ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎﺯﯼ …
ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺑﺎﺭﺍﻥ …
ﺑﻮﯼ ﺧﺎﮎ …
… … ﺳﺮﻣﺎﯼ ﻫﻮﺍ …
ﮔﺮﻩﯼ ﮐﻮﺭ ﺩﺳﺖﻫﺎ ﻭ ﭘﺎﻫﺎ …
ﮔﺮﻣﺎﯼ ﻋﺮﯾﺎﻥ ﻋﺎﺷﻘﯽ …
ﺻﺪﺍﯼ ﺗﭙﺶ ﻗﻠﺐﻫﺎ …
ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺸﯿﺎﺭ ﻋﺼﺮﺍﻧﻪ …
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﻣﯽﺑﺎﺭﺩ …
ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ …
ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺳﺎﺧﺘﻢ ﺑﺮﺍﯼِ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ؛ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻋﺎﺷﻖِ ﻏﺮﻭﺏ
ﺷﺪﻡ …..
ﺍﻣﺎ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺕِ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺯﺩ ﻭ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﻧﯿﺰ …
ﻣﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭِ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻭ ﺗﻤﺎﻡِ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺗﻮﯼِ ﭼﻤﺪﺍﻥِ ﺩﻟﻢ
ﺟﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝِ ﻣﺮﻫﻤﯽ ﺑﺮﺍﯼِ ﺧﺮﺍﺵِ ﺭﻭﯼِ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺭﺍﻫﯽِ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦِ ﻏﺮﯾﺐِ
ﺑﯿﻘﺮﺍﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ .
ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ، ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺯﯾﺮِ ﮐﺘﺎﺏِ ﻣﻘﺪﺱِ ﻋﺸﻘﻢ
ﻋﺒﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩﻡ،
ﻭ ﮐﺎﺳﻪ ﺍﯼ ﺍﺷﮏ ﺑﺪﺭﻗﻪ ﺭﺍﻫﺖ ﺳﺎﺧﺘﻢ،
ﺑﻘﭽﻪ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﮔﺮﻩ ﻋﺸﻖ ﺯﺩﻡ،
ﺍﻣﺎ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺑﻐﻀﻢ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﻢ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﺰﻧﻢ ﻭ
ﺑﮕﻢ
ﻋﺸﻖ ﻣﺜﻞ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﺍﻣﺎ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭ ﻣﺼﺮﻓﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﻣﺮﺩ
عشق دیگر از شفقت بر کنار افتاده است . . . / هرچه عاشق زارتر معشوق از او بیزارتر . . .
آدم که هیچی … شونه تخم مرغم پیدا نمی شه سرمونو بذاریم روش؛ یه دل سیر گریه کنیم …
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﻣﻦ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺳﯽ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﻡ …
ﻫﺮﺭﻭﺯ ﻋﺼﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ …
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ …
ﺷﻮﻗﻢ ﺭﺍ ﮔﻢ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﯿﺰﻫﺎﯼ ﮐﻨﺎﺭﯼ …
ﻭ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﻫﺮﺭﻭﺯ ﻓﺎﻝ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﺧﺎﻟﯽ…
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ …
ﻫﺮﺭﻭﺯ ﻗﺪ ﻣﯿﮑﺸﯽ ﺩﺭ ﻣﻦ…
ﻣﻦ ﺑﯽ ﻓﺮﻭﻍ … ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ…
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺳﻬﻤﻢ …
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪِ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ،ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻫﻮﺍ ﺳﺮﺩ ﺍﺳﺖ…
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻫﺮ ﺷﺐ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ، ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﻢ ﺑﻪ ﻋﮑﺴﻬﺎﯾﺖ…
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻢ…
ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﻢ ﻫﻤﺶ ﺑﺎﺭﺍﻧﯿﺴﺖ …
ﻭ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪِ ﺗﻠﺦ، ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺧﺎﻟﯽ…
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ …
ﺗﻮ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﺮﻡ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ …
ﺁﻩ ﮐﻪ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ …
ﻭ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﺁﻭﺭﺩﯼ ﺩﻭﺭﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﺮﺩﻭﻣﺮﺩﺍﻧﻪ…
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﻭ ﻣﻦ…
ﺑﺎ ﯾﮏ ﺑﻠﻪ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺍﻣﻀﺎﺀ…
ﻣﯽ ﺑﺨﺸﻢ ﺍﯾﻦ ﺗﻦ ﺭﺍ…
ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺰﺍﯾﻢ ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ…
ﺷﺎﯾﺪ ﺷﺮﺍﺏ ﺗﻠﺦ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﻨﻢ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ…
ﺷﺎﯾﺪ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺑﯿﺎﺭﺍﯾﻢ…
ﻟﺒﺎﺱ ﺳﺮﺧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻢ …
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ …
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﻫﺮﺩﻭﯼ ﻣﺎ ﺗﻮ ﺁﻏﻮﺵ ﯾﮑﯽ ﺧﻮﺍﺑﯿﻢ …
ﻣﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺣﺲ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ…
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ …
ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ ﻭ ﻧﻤﯿﻤﯿﺮﻡ …
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ… ﺑﻪ ﺍﻭ ﭼﻪ ﮔﻮﯾﻢ؟ !!
ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺩﻟﮕﯿﺮﻡ؟ …!!
ﻧﻪ… ﺗﮑﻠﯿﻒ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ ﺭﺍ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻦ…
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﮔﺮﻫﺎ ﻭ ﺷﺎﯾﺪﻫﺎ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ…
ﺍﯾﻦ ﮐﺎﻓﻪ ﻭ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﺶ ﺍﺭﺯﺍﻧﯽ ﺩﻟﺴﻮﺧﺘﻪ ﻫﺎ …
ﻣﻦ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺭﺍ، ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ..✘
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﺐــﻫﺎﻱ ﺏـــﺍﺭﺍﻧﻲ

ﻍــــــﻡ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﺍﺳﺖ ﺗﻦـــــــﻫﺎﻱــــــﻱ

ﺏـــــــﻩ ﺍﻡـــــــﻳﺪ ﻧﮓـــــــﺍﻫﻲ ﺗﻞــﺥ ، ﮐﻪ ﻣﻲ ﺁﻱـــــﻱ

ﺑﻪ ﺍﺣﺲــــﺍﺳﺖ ﻗﺲــــــﻡ ﻱــــﮎ ﺷﺐ

ﺩﻟﻢ ﻣﻲ ﻣﻴﺮﺩ ﺍﺯ ﺣﺴﺮﺕ

ﻣﻦ ﺍﻫﺴﺘﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ :

ﺕــــــﻭ ﻩــــــــﻡ ﺩﻱـــــﮔﺮ ﻧﻤﻲ ﺁﻳﻲ …..

ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻋﺰﺍﯼ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ
ﺳﯿﺎﻩ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪ ﯾﺎ ﺳﭙﯿﺪ ؟
ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ
ﻣﻦ ﭼﺮﺍ
ﺣﺎﻟﻢ ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ؟
ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﮐُﺸﺪ
ﺍﻣﺎ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﭼﻪ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻢ ؟
ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ….؟ !!!
.
.
ﻣﻦ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ
ﻫﯿﭻ
زن موجــــــــود پیچـــــــیده ای نیست… !

اگـــــر برای شناختنش ، بجای غـریزه ،از احســاست اسـتفاده کنـی …!!

ﻣﻦ ﺑﻪ ﻏﺮﻭﺏ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻠﻮﻉ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﺍﺏ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺭﺳﻢ
ﻫﻤﻪ ﺁﻥ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪﻥ ﻣﺜﻞ ﺭﻭﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.دﻟﻢ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻏﻤﮕﯿﻦ اﺳﺖ در اﯾﻦ ﮐﻮﻣﻪ در اﯾﻦ زﻧﺪان در اﯾﻦ ﻏﻮﻏﺎی ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ در اﯾﻦ ﺟﺸﻦ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ در اﯾﻦ دﻧﯿﺎی ﺑﯽ ﻣﻬﺮ و ﮐﻢ آﻏﻮﺷﯽ دﻟﻢ ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ و ﺗﻨﮓ اﺳﺖ دﻟﻢ ﺗﺮﺳﯿﺪﻩ از آﻩ ﭘﺮ از درد ﭘﺪرﻫﺎﻣﺎن و از ﭼﺸﻢ ﭘﺮ از اﺷﮏ ﺗﻤﺎم ﻣﺎدر ﻫﺎ دﻟﻢ آﺷﻮب آﺷﻮب اﺳﺖ دﻟﻢ ﺳﺮد و ﺗﻨﻢ ﺑﯽ روح ﺑﯽ روح اﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﻢ، ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﻢ دﮔﺮ اﯾﻦ زﻧﺪﮔﺎﻧﯽ را و دل را ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﺑﺮ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺳﺎدﻩ ﻣﯽ ﮔردد و ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ، و ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﻫﻮای ﮔﺮﯾﻪ دارد آﺳﻤﺎن ﻫﻢ ﭘﺎی ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﯽ روم آرام ﮔﻮﻧﻪ ام ﺧﯿﺲ اﺳﺖ …اﺳﻤﺎن ﻣﯽ ﺑﺎرد اﻣﺸﺐ ﺑﺮ ﻣﻦ و ﺑﺮ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺳﺨﺖ
دلــــــت ساحــل رؤیای مــــــــن است.تــــــن به آغوشِ نگاهت که زدم غــــــرق شدم در دریای احـــــــــــساست.
عشق یعنی مراقب هم باشی،
حتی وقتی از دست هم دلخوری…
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺵ ﺑﺮﻭ
ﺿﺮﺑﻪ ﺍﺕ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﻮﺩ, ﺩﻝ ﻣﻦ ﺳﺨﺖ ﺷﮑﺴﺖ
ﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﺯﺷﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭ ﺳﺎﺩﮔﯿﻢ ﺧﻨﺪﯾﺪﯼ،

ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭ ﻋﺸﻘﯽ ﭘﺎﮎ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ،

ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻗﻠﺐ ﯾﺘﯿﻢ
ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻣﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ،

ﺗﻮ ﺑﺮﻭ ﺗﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺑﻨﺪ ﺯﻧﻢ …

درپس این جنگل سرد،چه صدایى ست پیچیده ازوحشت وغم ، چه کسى به من شاخه ى خشکیده ى افتاده زمین تبرمى کوبد؟دست هامال تونیست؟تبرازآن تونیست ؟کمى آرام بزن مى شکندعمق سکوتم،کمى آرام بزن گرچه دم نزنم من،جمع کن هرچه شکستى هیزم خوبى شد،آتشى بردل من زن تابدانى عشق هم میسوزد،،،،
ﺑﯿﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻦ
ﺑﯿﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﮐﻦ
ﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺍﺳﺖ
ﺑﯿﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺟﺎﻧﻔﺮﺳﺎ ﺭﺍ
ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻦ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺑﯽ ﺣﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺑﯽ ﺗﻮﺻﯿﻒ
ﺳﺨﺖ ﮔﺮﯾﺰﺍﻧﻢ
ﺑﯿﺎ ﺟﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﭘﺮ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺗﻔﺴﯿﺮ ﮐﻦ
ﺑﮕﻴﺮ، ﺗﺎ ﻛﻪ ﺑﺪﺍﻧﻲ ﭼﻪ ﻣﻲﻛﺸﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱِ ﺳﻮﺧﺘﻦ، ﺑﻪ
ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﻤﻲﺷﻮﺩ
ﺭﻭﺯﻱ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺣﻠﻖ ﺁﻭﻳﺰ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺁﺭﺯﻭﻱ ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﻱ ﻃﻨﺎﺏ ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺣﻚ
ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﺭ ﻣﺮﮔﻢ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ
ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ …
ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺍﻡ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻡ
ﺗﻮ ﺁﻥ ﺑﺎﺩﺑﺎﺩﮎ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ …
سبدی ازپرطاووس سپید،قدحی ازمی ناب، خرمنی سبز به پهنای جهان، گنجی انباشته ازعشق نهان، شیشه ای پرشده از عشوه و ناز، دسته ای گل همه از رنگ نیاز،بغلی ازگل یاس وطبقی از احساس !
همه تقدیم تو باد.
ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﭼﻮﻥ ﻫﻤﻬﻤﻪ ﯼ ﺩﺭﻭﻍ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺳﯿﺎﻩ ﺍﺳﺖ ، ﺳﯿﺎﻩ ﺳﯿﺎﻩ ، ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺤﺾ
ﻭ ﭼﻪ ﺻﺪﺍﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺐ ﺷﻨﯿﺪﻧﯽ ﺳﺖ
ﻣﯿﺸﻨﻮﯼ ﺻﺪﺍﯼ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ؟
ﯾﺎ ﺍﺳﯿﺮ ﺭﻭﺯ ﮐﺮﯼ ﺷﺪﯼ؟
ﺷﺐ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭ ﻧﻘﺎﺏ
ﻧﺘﺮﺱ ﻧﻘﺎﺑﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭ ، ﺗﺎ ﺭﻭﺡ ﻋﺮﯾﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﮐﻨﻢ…✘
سعی نکن حالم را درک کنی….با گذشته ام خیلی فرق کردم…هر وقت در اغوشه هیچکس ضربانه قلبت تند نشد و با هیچ نگاهی دلت نلرزید میتوانی مرا درک کنی….
ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻡ!

ﺩﯾﮕﺮ ﺗﺐ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻡ

ﺩﺍﻍ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺘﻢ

ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺘﻢ

ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ

ﺳﺮﺩ ﺳﺮﺩ

ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ

ﺷﺎﯾﺪ

ﺷﺎﯾﺪ ﺩﻕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ!

ﮐﺴﯽ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ

ﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻮ ﻣﻌﻤﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﯿﺰﻧﻢ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ
ﻋﺸﻘﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﻣﺠﺰﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ

ﮔﻤﺸﺪﻩ ﮏﯾ ﻣﻌﻤﺎ ﺩﺭ ﺩﻟﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﻮﺱ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ
ﺣﻞ ﮐﻦ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺘﺮﺱ
ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯿﻢ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻓﺮﻭ ﺭﯾﺰ ﻭ ﻧﺘﺮﺱ

هر وقت گریه میکنم سبک میشوم،درعجبم!
چه وزنی دارد این چند قطره اشک…
ﺩﻭﺭﻡ ﺩﻭﺭ
ﻣﻦ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﯾﺪ
ﺍﻧﻬﺪﺍﻡ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ ﺭﺍ
ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻭﺍﺯ ﺳﺎﺯﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﮐﻮﮎ ﺑﯽ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺭﺍ .
ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﺐ ﺍﺯ ﻃﻠﻮﻉ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺪ
ﻭ ﻃﻠﻮﻉ ﺍﺯ ﻭﺍﻫﻤﻪ ﺷﺐ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﺩ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻡ ﺣﺎﻻ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﻐﺾ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﻭﻝ ﻫﺎ ﭼﺮﮐﯿﻨﻨﺪ
ﻭ ﺍﺯ ﺍﻧﺰﺟﺎﺭ ﺩﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ
ﺩﻭﺭﻡ ﺩﻭﺭِ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯽ
ﻭ ﻏﺰﻝ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺭﺩﯾﻒ ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﺩﻭﺭﻡ ، ﺩﻭﺭ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﺲ ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺒﻮﺭ
ﻭ ﺩﺭ ﺗﻨﮕﻨﺎﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻢ
ﺍﻣﺎ ﺩﻭﺭ ﺩﻭﺭ ﺩﻭﺭ
ﺩﺭ ﻏﺮﯾﺒﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺧﻮﺩ ، ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﻣﻮﺝ
ﻣﯿﺰﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺨﺸﯿﺪ ، ﺗﺎ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﭘﺎﮐﯽ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺷﮏ
ﻧﮑﻨﯽ
ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﭘﺮﭼﯿﻦ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﻢ
ﻭ ﺭﻭﯼ ﭘﻞ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺳﯿﺪﻥ
ﭼﻨﺪ ﺻﺒﺎﺣﯽ ﺩﺭ ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻨﻢ
ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﺁﺷﻮﺏ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﺭﺧﺖ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﻫﺮ ﺷﺐ
ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ ﭘﻬﻦ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﻣﻦ ﺍ ﺯﻫﻤﺎﻥ ﻃﻠﻮﻉ
ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﮏﯾ ﺁﯾﻪ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﻫﺮ ﺷﺐ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﭼﻪ ﺩﻟﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺳﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﻛﻨﺎﺭ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﻫﻤﻪ ﯼ ﻋﻤﺮ
ﺑﻪ ﺭﻓﺘﻦ ﺁﺏ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﻛﻨﻨﺪ
ﺍﻣﺎ ﺩﻟﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺍﯼ ﭼﯿﺰﯼ ﺗﻨﮓ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﻧﻪ ﻛﺴﯽ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ
ﻧﻪ ﺩﺳﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﯾﺎﯾﺸﺎﻥ
ﻟﮕﺪ ﺳﮕﯽ ﺍﺳﺖ ﺷﺎﯾﺪ
ﯾﺎ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﻛﻮﺩﻛﯽ
ﻭ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺯﯾﺮ ﺁﻥ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﻓﻜﺮ ﻣﯽ ﻛﻨﻨﺪ
ﻛﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻗﻄﺮﻩ ﯼ ﺍﺷﻜﯽ
ﺧﯿﺲ ﻣﯽ ﻛﻨﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺳﯿﺎﻫﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣــــﻦ ﻧﺮﻧــﺞ ….
ﻣﻦ ﻧﻪ ﻣﻐـــﺮﻭﺭﻡ ؛
ﻭ ﻧﻪ ﺑﯽ ﺍﺣﺴــﺎﺱ !
ﻓﻘﻂ ﺩﻝ ﺧﺴﺘـــﻪ ﺍﻡ ….
ﺩﻝ ﺧﺴﺘـــﻪ ﺍﺯ ﺍﻋﺘﻤـــﺎﺩﯼ ﺑﯿﺠﺎ … !!!
ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﮔﻢ ﺷﻮﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﺗﻮ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﮕﻨﺠﺪ ..
ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﺣﺲ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ
ﺗﻤﻨﺎﯼ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﻨﺪ
شاید روزی …دوباره در گذر زمان به یکدیگر برسیم!
آن روز من اشتباه گذشته را تکرار نخواهم کرد !
تو را از دست میدهم اما غرورم را نه
ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ ﻧﻔﺲ ﻧﮑﺸﺪ
ﻫﻮﺍﯼ ﺩﻝ ﻫﺎ ﺁﻟـﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ یک ﻋﺸﻖ ﺗﺎ ﻋﺸﻖ ﺑﻌﺪﯼ یک ﻧﺦ ﺳﯿﮕﺎﺭ
ﺍﺳﺖ !!!
بی ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎﺵ .. ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ! ﻣﮕﺮ ﺩﺭﯾﺎ ﻣُﺮﺩ ﺍﺯ ﺑﯽ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ؟
ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ
ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ !
ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﭽﻪ ﺷﺪﻡ
ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻮﺩﻡ !
ﺍﺻﻼ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ؟
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ ﭼﯽ؟ !
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ !
ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺮﻭﻡ
ﺍﻣﺎ …
ﺩﯾﮕﺮ ﺯﻭﺭﻡ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ ………..!
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ :
» ﭘﺮ ﺍﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﺣﺮﮐﺖ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﻣﺮﺩﻣﯿﺴﺖ
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﻨﺪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﻃﻨﺎﺏ ﺩﺍﺭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺎﻓﻨﺪ! «
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﭘﯿﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ …
ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﭘﯿﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ !
ﭘﯿﺮ ؟؟؟
ﺟﻮﺍﻥ؟؟؟
ﺳﯿﺐ !
»ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺎ ﺳﯿﺐ ﻧﺪﺍﺷﺖ؟ «
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ !
ﻓﻘﻂ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ !
ﮐﻪ ……………
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ !!!
ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺯﯾﺮ ﯾﮏ ﺳﻘﻒ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﺭﻭﯼ ﯾﮏ ﺗﺨﺘﺨﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﻨﺪ
ﻭ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻫﻢ ﺷﺪﻩ
ﺍﻣﺎ ﻗﻠﺒﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﺎﯾﯽ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﻭ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺤﺮﻡ ﻫﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ …..
ﺍﻣﺎ ﺗﻮ …..
ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﻦ … ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ … ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﮔﯿﺮﺍﯾﯽ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺍﺕ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ
ﺗﻮ ﻣﺤﺮﻡ ﻣﻨﯽ …
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺎﻣﺖ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺍﻡ ﻧﯿﺎﯾﺪ ….
ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﮕﯽ ﺑﺮﻭ ،
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺵ ﻣﯿﺮﻡ . . .
.
.
.
ﭘﺲ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﻢ ﻧﮑﻦ ،
ﻣﻦ
ﺟﻠﻮﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ
ﮐﻢ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﻡ !
.
ﻧﻪ
.
“ﮐﻢ ﻧﻤﯽ ﺁﻭﺭﻡ”
قبــ ـل از قضاوت “من”
چشمهایــ ـت را ببند و عمـــ ـیق نفس بکش!
دوبــ ـاره در ذهنت تصــ ـورم کن…
کنــ ـارم بنشیــ ـن و دستان سرد و بے رمقم را در دستانــ ـت بگیر…
اسمم را صدا بزن!
با شنیــ ـدن اسمم از زبان تو اشک هایم
جارے مے شود صورتــ ـم را بنگر گویا نیـــ ـست؟؟؟
ایــ ـن بار با تمام آرامشــ ـت به صورتم خیــ ـره شو…
نگــ ـاهم که دیگر گویــ ـاست؟
پس…
خوب به نبـــ ـض خسته ے احســ ـاسم گوش بده
مـــ ـن…
از تـــ ـو…
دلگیـــ ـرم!!!
ﻣﻦ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﺩ
ﺣﺲ ﺩﺭﻭﻧﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺯ ﮔﻔﺘﻨﺶ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻟﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﻟﻢ ﻋﺠﺐ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺩﺍﺭﺩ
KALAGH
par hayash be rozegar man shabih tar ast ta mohaye to…
این روزها احساس می کنم …
وقتی می نویسم خدا چشمهایش را می گیرد …و وقتی می خوانم گوشهایش را…
صادقانه بگویم،فکر می کنم…
خدا هم از سادگی من و حرفهای تکراری ام خسته شده است…
ﺯﻣﯿـــﻦ ﻗﺎﻧـﻮﻥ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺩﺍﺭﺩ …
ﻫــﻔﺖ ﻣﯿﻠﯿـــﺎﺭﺩ ﺁﺩﻡ!
ﻭ ﻓﻘـﻂ ﺑـﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬــﺎ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬـﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ
ﻭ ﺧﺪﺍ ﻧﮑـــﻨﻪ ﮐـﻪ ﺁﻥ ﯾـﮏ ﻧﻔـــﺮ
ﺗﻨﻬﺎﯾﺖ ﺑﮕــــﺬﺍﺭﺩ،
ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﻫـــﻢ
ﻏﺮﯾﺒـﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ . . . .(︶︿︶)
روزگاری ماهم عین گل نگاری داشتیم
این چنین خارنبودیم اعتباری داشتیم
ای که مارادرزمستان دیده أی باپشت خم
این زمستان رانبین ماهم بهاری داشتیم
ﺍﺷﮏ ﺭﯾﺨﺘﻢ …
ﻫﻖ ﻫﻖ ﮐﺮﺩﻡ …
ﯾﻪ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﺑﻮﺩﻧﯽ ﭘﺮ ﻧﻤﯿﺸﻪ ….
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﺍ ﻧﺒﻮﺩﻧﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯿﺸﻪ …
ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﻻﻥ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩﯼ …ﮐﻨﺎﺭﻡ !!
ﮐﺎﺵ ﺑﻮﺩﯼ ،ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﺗﺎ ﺣﺲ ﻧﮑﻨﻢ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺭﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﻭ …
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﻡ ! ﺟﺎﺕ ﺧﺎﻟﯿﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ,ﺗﻮ ﺗﮏ ﺗﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﻡ ,ﺗﻮ ﺧﻮﺷﯿﻬﺎﻡ , ﺍﺧﻪ
ﻫﯿﭻ ﺧﻮﺷﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻤﯿﺸﻪ !
ﻧﺒﻮﺩﻧﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻩ ..✘
ﻋﺰﯾﺰﻡ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺰﺀ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻧﺒﻮﺩﻡ!
ﺍﯾﻦ ﺍﺯﻭﻥ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺎﯾﯿﻪ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺭ ﺷﻨﯿﺪﻧﺶ
ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱِ ﺧﺎﺹ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﮑﻨﻪ، ﯾﺎ ﺧﺮ ﺑﻮﺩﻥ!
ﺩﯾﺪﯼ ؟؟؟
ﺩﺳﺘﻬﺎیت..
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ …
ﺩﻟﻢ ﺭﺍ …
ﺑﻐﻀﻢ ﺭﺍ …
ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺭﺍ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ !!!…
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﺮ ﺷﻮﻡ ﺩﺭ ﺑﻐﻠﺖ
ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﺷﻮﻡ ﺩﺭ ﺑﻐﻠﺖ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺣﺲ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺳﺖ ﻭﻟﯽ
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮ ﺷﻮﻡ ﺩﺭ ﺑﻐﻠﺖ
شاید کسی رو که باهاش خندیدی یه روزی فراموش کنی ولی کسی رو که به خاطرش گریه کردی هیچوقت فراموش نمیکنی …
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ !
ﻧﻪ ﺩﺭﮔﯿﺮ ِ ﺗﻮ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﻭ ﻧﻪ ﺣﺴﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﺗﻮ
ﺍﺻﻼ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻢ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻟﺶ؟
ﺗﻮ ﯾﮏ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺷﻮﯼ
ﻭ ﻣﻦ ،
ﻧﻪ !
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺷﻮﻡ ﻟﻌﻨﺘﯽ.
امــــروز را براى بیـــــان احساس به عزیزانت غنیمت شمار

شاید فردا احســـــاسى باشد ولى عزیزى نــــــه
…وﻗﺘﯽ ﺑﻪ »ﮔﺬﺷﺘﻪ« ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮدم از »ﺣﺎل« ﻣﯽ روم
ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﺎ ﺗﻤﺎﻡ ……
ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ :
ﻭﻗﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺯﻡ ﻫﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ !
ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﻮﯼ
ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﻋﺰﯾﻤﺖ ﺗﻮ ﻧﺎ ﮔﺰﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺁﯼ …..
ﺍﯼ ﺩﺭﯾﻎ ﻭ ﺣﺴﺮﺕ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﭼﻘﺪﺭ ﺯﻭﺩ
ﺩﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
… و ای کاش زندگی همچو دفتری بود تا روزهای خوش با تو بودن را دوباره ورق میزدم …
ﺧﯿﻠــــــﯽ ﺣــﺮﻓـــــــ ﺍﺳـﺘــــــــــ …
ﮐــــﻪ ﺗــــﻮ ﻫـــﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﮔﻠـــﻮﯾﺘـــــــــ
ﺧـــــــﺎﺭﯼ ﮐﺸﻨـــﺪﻩ ﺍﺣﺴــــــﺎﺱ ﮐﻨـــﯽ
ﺑـــــــﺮﺍﯼ ﮐﺴــــﯽ ﮐــــﻪ
” ﺑـــﺪﺍﻧـــﯽ ”
ﺣﺘــــﯽ ﯾﮑــــــ ﺑــﺎﺭ ﺩﺭ ﻋﻤــــﺮﺵ
ﺑـــﻪ ﺧــــﺎﻃــــــﺮ ﺗــــﻮ ” ﺑﻐـــﺾ ” ﻫـــﻢ ﻧﮑـــــﺮﺩﻩ ﺍﺳـﺘــــــــ …
ﺣﺲ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﭘﺮﻣﻬﺮﺕ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻥ ﺩﺭﺩﺭﯾﺎﯼ ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﺯ ﻗﻠﺐ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍﺻﺪ ﺍﻣﯿﮑﺮﺩ
ﻭ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﻗﻠﺐ ﺯﯾﺒﺎﯾﺖ
ﻭ ﯾﮑﺴﺎﻥ ﺷﺪﻥ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻗﻠﺐ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ
ﮔﻮﺵ ﮐﻦ
ﺍﯾﻦ ﺁﻫﻨﮓ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻫﻨﮓ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﯾﮑﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯿﺰﻧﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﻡ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺗﻮﺳﺖ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﻋﺸﻖ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻢ

همچنین ببینید

به یاد و خاطر بودن

ازبرگی زرد وسرخ درپاییزی زیبا؛
به تواى”دوست”سلام
حالت آیا خوبست؟
روزگارت آبی ست؟
همه اینجا خوبند
باز پاییزآمد،مهرتان پرمهرباد،
مدرسه باز …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *